به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از اراک امروز ، شهر کارچان با وجود اینکه چند سالی است که شهر شده ولی هنوز شاکله یک شهر را به خود نگرفته است و افرادی که در این شهر زندگی می کنند هنوز به مشاغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند و امرار معاش آنها از این طریق است.
در حوزه دامپروری شهروندان کارچانی به صورت سنتی و با چرای دام در بیابان و دشت به این کار مشغولند و لازمه ادامه این کار وجود دشت و چراگاه برای دامها است.
سمت شمال شهر که به کویر میقان ختم می شود و شوره زار است، برای چرا و کشت و کار مناسب نیست و در قسمت شرق و غرب نیز به روستاهای همجوار متصل می شود و به زمینهای آنها می رسد و در قسمت جنوب کارچان منطقه ای دامچر است که از لحاظ پوشش گیاهی منطقه مناسبی می باشد.
با توجه به این که در بخش جنوبی کارچان قسمتی در اختیار پادگان 42 قدر است و قسمتی در اختیار کارخانه آسفالت می باشد، مابقی اراضی که محدود برای چرا دام است جزء زمینهای ملی و متعلق به منابع طبیعی هستند ، اخیراً با هماهنگی چند ارگان دولتی این منطقه در اختیار کارخانه ذوب آهن امیرکبیر قرار گرفته است و از این زمین ها برداشت خاک برای ساخت کارخانه انجام می شود.
سطح زمین که دارای پوشش گیاهی است به عمق یک الی دو متر حفر و خاک آن جهت ساخت کارخانه ای در شهرک صنعتی خیرآباد منتقل می شود و این منطقه به محل دفع زباله تبدیل شده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
اهالی کارچان از تخریب دامچر شهر خود که محدود هم است ناراضی هستند وگله مند هستند که این روند برداشت خاک برای کارخانه های دیگر مثل آلومینیوم ادامه داشته باشد و یا مصارف دیگر مناطق را از این محدوده تأمین کنند که اگر این روند ادامه داشته باشد چراگاه های آنها محدود و از بین می رود.
اهالی کارچان که یکی از شغل های اصلیشان دامپروری است از مسئولین درخواست متوقف کردن برداشت و تخریب را برای پروژه های دیگر دارند.
,
,
,
انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه