به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار _ حجت الاسلام محمدرضا محمدی/ وقفوهم انهم مسئولون (آیه ۲۴ سوره مبارکه صافات)؛ این آیه به کسانی که در قبال مسئولیت خود اقدامی انجام نمی دهند اشاره دارد؛ (بازداشتشان کنید که آن ها مسئول اند).
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, چشم برخوار,دو واژه ملت و دولت و یا دولت و ملت دو واژه ناگسستنی و انفکاک ناپذیر از یکدیگر و تاثیرپذیر و تاثیرگزار بر یکدیگر هستند که گاهی اوقات بر سر تقاطع هایی به یکدیگر می رسند و با هم سخنی دارند.
بر سر تقاطع انتخابات دولت ها هستند که قوام خود را به رای ملت می بینند و یا بر سر تقاطع خطرناک بروز بحران و فتنه ها باز دولت ها هستند که منتظر هستند مردم جواب فتنه گران را بدهند و حلال مشکل بحران باشند و یا تقاطع های دیگری که مجال تفصیل و احصاء آن نیست، اما ملت هم بر سر یک تقاطع مهم و حیاتی و اساسی از دولت ها مطالبه دارد که باید مورد توجه جدی دولتی ها قرار بگیرد و پاسخگو باشند نه این که فراموش کار و فرافکن باشند و آن تقاطع حساس؛ تقاطع مطالبه خدمت به مردم و عمل به وعده های اولیه انتخاباتی است که این روزها مردم پاسخگویی در مقابل خود نمی بینند، بلکه بالعکس آن ها خود را اپوزیسیون می دانند و طلبکار حاکمیتی.
اعتبار خودشان هم به قوام و پابرجایی همان حاکمیت ارزشی و دینی و نظام اسلامی و انقلابی است. راستی چرا مسئولان دولتی به جای پاسخ به دردها و گرفتاری های مردم یا فراموش کارند یا فرافکن؟
چه عقل سلیمی می پذیرد که هنوز هم بعد از پنج سال دولتی مستقر ناتوانی خود را معطوف به گذشته کند؟ اگر چه مردم از برخی عملکردها و تصمیمات قبلی هم گله مندند، اما سوال این است که امروز امکانات و اختیارات جاری و روزمره دست کیست و چه کسی وعده داده؟ چه کسی باید پاسخ بدهد؟ برخی مشکلات روزمره مردم که حاصل بیکاری و کم کاری ویا بی تدبیری برخی مدیران ناکارآمد دولتی است که ارتباطی به گذشته ندارد.
مرتفع کردن بسیاری از مشکلات روزمره کشور روحیه انقلابی و کار جهادی می طلبد، چنانکه می دانیم با مدیریت های تجملاتی و تشریفاتی و… که نمی شود خدمت کرد! بله البته فقط می توان حقوق نجومی و کهکشانی دریافت کرد و به ریش حاکمیت و ملت خندید.
کاش فقط پاسخگو نبودند و کار نمی کردند، متاسفانه می بینم و می شنویم دولت و دولتی ها چگونه القاء یاس و ناامیدی می کنند و با تصمیمات دور از واقعیت بودجه ای چطور نمک بر زخم مردم می پاشند و خواسته یا ناخواسته بستر اعتراض را فراهم می کنند، دشمن هم در کمین نشسته و هم در صدد نفوذ و ضربه زدن است و اعتراض مردم را تبدیل به اغتشاش می کند و باز هم در اوج اغتشاشات دولت و ملت به هم می رسند و دست نیاز دولت به ملت دراز می شود و می گویند مردم پاسخ دشمنان و عوامل اغتشاش را خواهند داد و اگر چه مردم برای حفظ حاکمیت دینی و انقلاب اسلامی خود جوش و با اشاره امام و مولای خود همیشه پاسخ دشمن را داده و می دهند؛ همچنان که در این ایام انجام وظیفه کردند…
اما مسئولان و دولتمردان بدانند ملت مطالبه دارند، ملت فریب آمارهای اشتغال و تورم را نمی خورند و مردم در صحنه مطالبه گری باقی می مانند و این سوال اساسی را دارند که در سال تولید و اشتغال که دو ماه از آن باقی مانده چند جوان بیکار بر سر کار رفتند و چرا افرادی که هم کار داشتند بیکار شده اند؟!
بدانیم اگر امروز هم پاسخ ندهیم روزی هست که باید پاسخگو باشیم.
انتهای پیام /
دو واژه ملت و دولت و یا دولت و ملت دو واژه ناگسستنی و انفکاک ناپذیر از یکدیگر و تاثیرپذیر و تاثیرگزار بر یکدیگر هستند که گاهی اوقات بر سر تقاطع هایی به یکدیگر می رسند و با هم سخنی دارند.
بر سر تقاطع انتخابات دولت ها هستند که قوام خود را به رای ملت می بینند و یا بر سر تقاطع خطرناک بروز بحران و فتنه ها باز دولت ها هستند که منتظر هستند مردم جواب فتنه گران را بدهند و حلال مشکل بحران باشند و یا تقاطع های دیگری که مجال تفصیل و احصاء آن نیست، اما ملت هم بر سر یک تقاطع مهم و حیاتی و اساسی از دولت ها مطالبه دارد که باید مورد توجه جدی دولتی ها قرار بگیرد و پاسخگو باشند نه این که فراموش کار و فرافکن باشند و آن تقاطع حساس؛ تقاطع مطالبه خدمت به مردم و عمل به وعده های اولیه انتخاباتی است که این روزها مردم پاسخگویی در مقابل خود نمی بینند، بلکه بالعکس آن ها خود را اپوزیسیون می دانند و طلبکار حاکمیتی.
اعتبار خودشان هم به قوام و پابرجایی همان حاکمیت ارزشی و دینی و نظام اسلامی و انقلابی است. راستی چرا مسئولان دولتی به جای پاسخ به دردها و گرفتاری های مردم یا فراموش کارند یا فرافکن؟
چه عقل سلیمی می پذیرد که هنوز هم بعد از پنج سال دولتی مستقر ناتوانی خود را معطوف به گذشته کند؟ اگر چه مردم از برخی عملکردها و تصمیمات قبلی هم گله مندند، اما سوال این است که امروز امکانات و اختیارات جاری و روزمره دست کیست و چه کسی وعده داده؟ چه کسی باید پاسخ بدهد؟ برخی مشکلات روزمره مردم که حاصل بیکاری و کم کاری ویا بی تدبیری برخی مدیران ناکارآمد دولتی است که ارتباطی به گذشته ندارد.
مرتفع کردن بسیاری از مشکلات روزمره کشور روحیه انقلابی و کار جهادی می طلبد، چنانکه می دانیم با مدیریت های تجملاتی و تشریفاتی و… که نمی شود خدمت کرد! بله البته فقط می توان حقوق نجومی و کهکشانی دریافت کرد و به ریش حاکمیت و ملت خندید.
کاش فقط پاسخگو نبودند و کار نمی کردند، متاسفانه می بینم و می شنویم دولت و دولتی ها چگونه القاء یاس و ناامیدی می کنند و با تصمیمات دور از واقعیت بودجه ای چطور نمک بر زخم مردم می پاشند و خواسته یا ناخواسته بستر اعتراض را فراهم می کنند، دشمن هم در کمین نشسته و هم در صدد نفوذ و ضربه زدن است و اعتراض مردم را تبدیل به اغتشاش می کند و باز هم در اوج اغتشاشات دولت و ملت به هم می رسند و دست نیاز دولت به ملت دراز می شود و می گویند مردم پاسخ دشمنان و عوامل اغتشاش را خواهند داد و اگر چه مردم برای حفظ حاکمیت دینی و انقلاب اسلامی خود جوش و با اشاره امام و مولای خود همیشه پاسخ دشمن را داده و می دهند؛ همچنان که در این ایام انجام وظیفه کردند…
اما مسئولان و دولتمردان بدانند ملت مطالبه دارند، ملت فریب آمارهای اشتغال و تورم را نمی خورند و مردم در صحنه مطالبه گری باقی می مانند و این سوال اساسی را دارند که در سال تولید و اشتغال که دو ماه از آن باقی مانده چند جوان بیکار بر سر کار رفتند و چرا افرادی که هم کار داشتند بیکار شده اند؟!
بدانیم اگر امروز هم پاسخ ندهیم روزی هست که باید پاسخگو باشیم.
انتهای پیام /
دو واژه ملت و دولت و یا دولت و ملت دو واژه ناگسستنی و انفکاک ناپذیر از یکدیگر و تاثیرپذیر و تاثیرگزار بر یکدیگر هستند که گاهی اوقات بر سر تقاطع هایی به یکدیگر می رسند و با هم سخنی دارند.
بر سر تقاطع انتخابات دولت ها هستند که قوام خود را به رای ملت می بینند و یا بر سر تقاطع خطرناک بروز بحران و فتنه ها باز دولت ها هستند که منتظر هستند مردم جواب فتنه گران را بدهند و حلال مشکل بحران باشند و یا تقاطع های دیگری که مجال تفصیل و احصاء آن نیست، اما ملت هم بر سر یک تقاطع مهم و حیاتی و اساسی از دولت ها مطالبه دارد که باید مورد توجه جدی دولتی ها قرار بگیرد و پاسخگو باشند نه این که فراموش کار و فرافکن باشند و آن تقاطع حساس؛ تقاطع مطالبه خدمت به مردم و عمل به وعده های اولیه انتخاباتی است که این روزها مردم پاسخگویی در مقابل خود نمی بینند، بلکه بالعکس آن ها خود را اپوزیسیون می دانند و طلبکار حاکمیتی.
اعتبار خودشان هم به قوام و پابرجایی همان حاکمیت ارزشی و دینی و نظام اسلامی و انقلابی است. راستی چرا مسئولان دولتی به جای پاسخ به دردها و گرفتاری های مردم یا فراموش کارند یا فرافکن؟
چه عقل سلیمی می پذیرد که هنوز هم بعد از پنج سال دولتی مستقر ناتوانی خود را معطوف به گذشته کند؟ اگر چه مردم از برخی عملکردها و تصمیمات قبلی هم گله مندند، اما سوال این است که امروز امکانات و اختیارات جاری و روزمره دست کیست و چه کسی وعده داده؟ چه کسی باید پاسخ بدهد؟ برخی مشکلات روزمره مردم که حاصل بیکاری و کم کاری ویا بی تدبیری برخی مدیران ناکارآمد دولتی است که ارتباطی به گذشته ندارد.
مرتفع کردن بسیاری از مشکلات روزمره کشور روحیه انقلابی و کار جهادی می طلبد، چنانکه می دانیم با مدیریت های تجملاتی و تشریفاتی و… که نمی شود خدمت کرد! بله البته فقط می توان حقوق نجومی و کهکشانی دریافت کرد و به ریش حاکمیت و ملت خندید.
کاش فقط پاسخگو نبودند و کار نمی کردند، متاسفانه می بینم و می شنویم دولت و دولتی ها چگونه القاء یاس و ناامیدی می کنند و با تصمیمات دور از واقعیت بودجه ای چطور نمک بر زخم مردم می پاشند و خواسته یا ناخواسته بستر اعتراض را فراهم می کنند، دشمن هم در کمین نشسته و هم در صدد نفوذ و ضربه زدن است و اعتراض مردم را تبدیل به اغتشاش می کند و باز هم در اوج اغتشاشات دولت و ملت به هم می رسند و دست نیاز دولت به ملت دراز می شود و می گویند مردم پاسخ دشمنان و عوامل اغتشاش را خواهند داد و اگر چه مردم برای حفظ حاکمیت دینی و انقلاب اسلامی خود جوش و با اشاره امام و مولای خود همیشه پاسخ دشمن را داده و می دهند؛ همچنان که در این ایام انجام وظیفه کردند…
اما مسئولان و دولتمردان بدانند ملت مطالبه دارند، ملت فریب آمارهای اشتغال و تورم را نمی خورند و مردم در صحنه مطالبه گری باقی می مانند و این سوال اساسی را دارند که در سال تولید و اشتغال که دو ماه از آن باقی مانده چند جوان بیکار بر سر کار رفتند و چرا افرادی که هم کار داشتند بیکار شده اند؟!
بدانیم اگر امروز هم پاسخ ندهیم روزی هست که باید پاسخگو باشیم.
انتهای پیام /
دو واژه ملت و دولت و یا دولت و ملت دو واژه ناگسستنی و انفکاک ناپذیر از یکدیگر و تاثیرپذیر و تاثیرگزار بر یکدیگر هستند که گاهی اوقات بر سر تقاطع هایی به یکدیگر می رسند و با هم سخنی دارند.
بر سر تقاطع انتخابات دولت ها هستند که قوام خود را به رای ملت می بینند و یا بر سر تقاطع خطرناک بروز بحران و فتنه ها باز دولت ها هستند که منتظر هستند مردم جواب فتنه گران را بدهند و حلال مشکل بحران باشند و یا تقاطع های دیگری که مجال تفصیل و احصاء آن نیست، اما ملت هم بر سر یک تقاطع مهم و حیاتی و اساسی از دولت ها مطالبه دارد که باید مورد توجه جدی دولتی ها قرار بگیرد و پاسخگو باشند نه این که فراموش کار و فرافکن باشند و آن تقاطع حساس؛ تقاطع مطالبه خدمت به مردم و عمل به وعده های اولیه انتخاباتی است که این روزها مردم پاسخگویی در مقابل خود نمی بینند، بلکه بالعکس آن ها خود را اپوزیسیون می دانند و طلبکار حاکمیتی.
اعتبار خودشان هم به قوام و پابرجایی همان حاکمیت ارزشی و دینی و نظام اسلامی و انقلابی است. راستی چرا مسئولان دولتی به جای پاسخ به دردها و گرفتاری های مردم یا فراموش کارند یا فرافکن؟
چه عقل سلیمی می پذیرد که هنوز هم بعد از پنج سال دولتی مستقر ناتوانی خود را معطوف به گذشته کند؟ اگر چه مردم از برخی عملکردها و تصمیمات قبلی هم گله مندند، اما سوال این است که امروز امکانات و اختیارات جاری و روزمره دست کیست و چه کسی وعده داده؟ چه کسی باید پاسخ بدهد؟ برخی مشکلات روزمره مردم که حاصل بیکاری و کم کاری ویا بی تدبیری برخی مدیران ناکارآمد دولتی است که ارتباطی به گذشته ندارد.
مرتفع کردن بسیاری از مشکلات روزمره کشور روحیه انقلابی و کار جهادی می طلبد، چنانکه می دانیم با مدیریت های تجملاتی و تشریفاتی و… که نمی شود خدمت کرد! بله البته فقط می توان حقوق نجومی و کهکشانی دریافت کرد و به ریش حاکمیت و ملت خندید.
کاش فقط پاسخگو نبودند و کار نمی کردند، متاسفانه می بینم و می شنویم دولت و دولتی ها چگونه القاء یاس و ناامیدی می کنند و با تصمیمات دور از واقعیت بودجه ای چطور نمک بر زخم مردم می پاشند و خواسته یا ناخواسته بستر اعتراض را فراهم می کنند، دشمن هم در کمین نشسته و هم در صدد نفوذ و ضربه زدن است و اعتراض مردم را تبدیل به اغتشاش می کند و باز هم در اوج اغتشاشات دولت و ملت به هم می رسند و دست نیاز دولت به ملت دراز می شود و می گویند مردم پاسخ دشمنان و عوامل اغتشاش را خواهند داد و اگر چه مردم برای حفظ حاکمیت دینی و انقلاب اسلامی خود جوش و با اشاره امام و مولای خود همیشه پاسخ دشمن را داده و می دهند؛ همچنان که در این ایام انجام وظیفه کردند…
اما مسئولان و دولتمردان بدانند ملت مطالبه دارند، ملت فریب آمارهای اشتغال و تورم را نمی خورند و مردم در صحنه مطالبه گری باقی می مانند و این سوال اساسی را دارند که در سال تولید و اشتغال که دو ماه از آن باقی مانده چند جوان بیکار بر سر کار رفتند و چرا افرادی که هم کار داشتند بیکار شده اند؟!
بدانیم اگر امروز هم پاسخ ندهیم روزی هست که باید پاسخگو باشیم.
انتهای پیام /
دو واژه ملت و دولت و یا دولت و ملت دو واژه ناگسستنی و انفکاک ناپذیر از یکدیگر و تاثیرپذیر و تاثیرگزار بر یکدیگر هستند که گاهی اوقات بر سر تقاطع هایی به یکدیگر می رسند و با هم سخنی دارند.
,بر سر تقاطع انتخابات دولت ها هستند که قوام خود را به رای ملت می بینند و یا بر سر تقاطع خطرناک بروز بحران و فتنه ها باز دولت ها هستند که منتظر هستند مردم جواب فتنه گران را بدهند و حلال مشکل بحران باشند و یا تقاطع های دیگری که مجال تفصیل و احصاء آن نیست، اما ملت هم بر سر یک تقاطع مهم و حیاتی و اساسی از دولت ها مطالبه دارد که باید مورد توجه جدی دولتی ها قرار بگیرد و پاسخگو باشند نه این که فراموش کار و فرافکن باشند و آن تقاطع حساس؛ تقاطع مطالبه خدمت به مردم و عمل به وعده های اولیه انتخاباتی است که این روزها مردم پاسخگویی در مقابل خود نمی بینند، بلکه بالعکس آن ها خود را اپوزیسیون می دانند و طلبکار حاکمیتی.
,اعتبار خودشان هم به قوام و پابرجایی همان حاکمیت ارزشی و دینی و نظام اسلامی و انقلابی است. راستی چرا مسئولان دولتی به جای پاسخ به دردها و گرفتاری های مردم یا فراموش کارند یا فرافکن؟
,چه عقل سلیمی می پذیرد که هنوز هم بعد از پنج سال دولتی مستقر ناتوانی خود را معطوف به گذشته کند؟ اگر چه مردم از برخی عملکردها و تصمیمات قبلی هم گله مندند، اما سوال این است که امروز امکانات و اختیارات جاری و روزمره دست کیست و چه کسی وعده داده؟ چه کسی باید پاسخ بدهد؟ برخی مشکلات روزمره مردم که حاصل بیکاری و کم کاری ویا بی تدبیری برخی مدیران ناکارآمد دولتی است که ارتباطی به گذشته ندارد.
,مرتفع کردن بسیاری از مشکلات روزمره کشور روحیه انقلابی و کار جهادی می طلبد، چنانکه می دانیم با مدیریت های تجملاتی و تشریفاتی و… که نمی شود خدمت کرد! بله البته فقط می توان حقوق نجومی و کهکشانی دریافت کرد و به ریش حاکمیت و ملت خندید.
,کاش فقط پاسخگو نبودند و کار نمی کردند، متاسفانه می بینم و می شنویم دولت و دولتی ها چگونه القاء یاس و ناامیدی می کنند و با تصمیمات دور از واقعیت بودجه ای چطور نمک بر زخم مردم می پاشند و خواسته یا ناخواسته بستر اعتراض را فراهم می کنند، دشمن هم در کمین نشسته و هم در صدد نفوذ و ضربه زدن است و اعتراض مردم را تبدیل به اغتشاش می کند و باز هم در اوج اغتشاشات دولت و ملت به هم می رسند و دست نیاز دولت به ملت دراز می شود و می گویند مردم پاسخ دشمنان و عوامل اغتشاش را خواهند داد و اگر چه مردم برای حفظ حاکمیت دینی و انقلاب اسلامی خود جوش و با اشاره امام و مولای خود همیشه پاسخ دشمن را داده و می دهند؛ همچنان که در این ایام انجام وظیفه کردند…
,اما مسئولان و دولتمردان بدانند ملت مطالبه دارند، ملت فریب آمارهای اشتغال و تورم را نمی خورند و مردم در صحنه مطالبه گری باقی می مانند و این سوال اساسی را دارند که در سال تولید و اشتغال که دو ماه از آن باقی مانده چند جوان بیکار بر سر کار رفتند و چرا افرادی که هم کار داشتند بیکار شده اند؟!
,بدانیم اگر امروز هم پاسخ ندهیم روزی هست که باید پاسخگو باشیم.
,انتهای پیام /
,]
ارسال دیدگاه