به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گلستان ما، آیت الله سید حبیب الله قدمی استاد حوزه و دانشگاه در واکنش به نظرات مطرح شده از سوی آیت الله محسن غرویان درباره سخنان رئیس‌جمهوری در زمینه انتقاد به معصومین(ع)، در نامه ای به وی نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلستان ما،,بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحیمِ
,جناب آقای محسن غرویان سلام علیکم
,در تاریخ 96/10/25 مطلبی از شما در حمایت از آقای روحانی منتشر شده است و در بخشی از آن از قول شما نقل شده است که «نقد به معنای پرسشگری است و مراد آقای روحانی این است که از معصومین هم می‌شود پرسید و این نیست که هر چه معصوم بگوید مردم بگویند سمعا و طاعتا».
,جناب آقای غرویان توجه شما را موارد ذیل جلب می‌کنم:
,1- در سایت ریاست جمهوری «انتقاد» آمده است نهَ «نقد» علاوه بر این که نقد و انتقاد نَه در لغت و نَه در عرف به معنای پرسش نیامده است، بلکه به معنای آشکار کردن عیوب و محاسن است.
,2- آقای رئیس جمهور در ابتدای کلامش گفت: «هیچ استثنایی در کشور بر این انتقاد کردن وجود ندارد و در کشور معصوم نداریم. ضمن اینکه پیامبر اسلام(ص) به مردم اجازه انتقاد می‌دادند». کاملا روشن است که بخش اول کلامش قرینه ای است بر این که منظورشان از انتقاد پرسش نیست؟!
,3- قرآن کریم در مورد حق پرسش بلکه وظیفۀ پرسش به هنگام جهل و نادانی می‌فرماید: «فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لا تعلمون» یعنی: اگر نمىدانید از دانایان بپرسید (انبیاء7) امّا کجا فرموده است: انتقاد کنید؟!
,4- پرسش، تدبر در آیات الهی و عدم پذیرش کورکورانۀ آیات الهی وظیفه‌ای قطعی برای هر مسلمان است (فرقان/74 و صاد/29) امّا این پرسش‌ها برای پذیرش یا عدم پذیرش نیست و برای نقد و انتقاد نیست بلکه پرسش برای فهم است. خدای مهربان در مقام توصیف مؤمن می‌فرماید: «فقط کسانى به آیات ما ایمان می آورند که وقتى به وسیله آن آیات به آنان تذکر داده شود، سجده کنان به رو در می افتند (سجده/15).
,5- لزوم جملۀ «سمعا و طاعتا» در مورد آیات الهی چیزی است که برای هیچ مسلمانی قابل انکار نیست؛ زیرا قرآن کریم می‌فرماید: «پیامبر به آنچه از پروردگارش به او نازل شده ایمان آورده و مؤمنان همگى به خدا و فرشتگان و کتاب ها و پیامبرانش ایمان آورده اند [گفتند:] ما میان هیچ یک از پیامبران او فرق نمی گذاریم و گفتند: شنیدیم و اطاعت کردیم، پروردگارا! (بقره/285).
,6- خدای مهربان در مقام تقبیح برخی از یهودیان که روحیه سمعا و طاعتا نداشتند، می‌فرماید: و اگر آنان می گفتند: «سمعنا و أطعنا» یعنی: شنیدیم و اطاعت کردیم... قطعاً براى آنان بهتر و درستتر بود، ولى خدا آنان را به سبب کفرشان لعنت کرده، پس جز عده اندکى ایمان نمی آورند. (نساء46)
,7- همچنان که لزوم پذیرش آیات الهی امری مسلم است، لزوم پذیرش سخنان پیامبر(ص) و بیان «سمعا و طاعتا» در مورد فرمایشات حضرت رسول اکرم(ص) نیز امری مسلم است. قرآن کریم می‌فرماید: «آنچه را پیامبر به شما عطا کرد بگیرید و از آنچه شما را نهى کرد، باز ایستید و از خدا پروا کنید؛ زیرا خدا سخت کیفر است. (حشر/7) و نیز در سورۀ نساء می‌فرماید: «هر که از پیامبر اطاعت کند، در حقیقت از خدا اطاعت کرده و هر که روى برتابد [حسابش با ماست.] (80).
,8- در مورد لزوم گفتن «سمعا و طاعتا» در مقابل سخنان معصومین که شما آن را انکار کرده اید کافی است به صحیفۀ سجادیه مراجعه کنید. امام سجاد (ع) در دعاء سی و چهارم صحیفۀ سجادیه بعد از درود بر حضرت محمد (ص) و عترت منتخب آن حضرت می‌فرماید: «و اجعَلنا لَهُمْ سَامعِینَ وَ مُطیعینَ کما أمَرتَ» یعنی: ما را سامع و مطیع آنها قرار بده همچنانکه خود فرمان دادی. در دعای چهل و هفتم نیز آمده است: «وَ اجعَلنا لَه سامِعینَ مُطیعینَ و فِی رضاهُ ساعینَ».
,آری! بر شخص بی غرض و بی مرض و آگاه به متون دینی کاملا روشن است که گفتن «سمعا و طاعتا» به خدا و پیامبر (ص) و معصومین (ع) هیچ تفاوتی ندارد و تفکیک بین آنها اگر چه بر اساس بعضی از فرق جایز است ولی قطعا در مذهب شیعه اثناعشری جایز نیست.
,و السلام
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه