به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری همدان ورزش،محمود فارسی گردشگر و کوهنورد با ذوق همدانی در خصوص سفر خود به تالاب آق گل گفت: امروز جمعه (15 دی ماه 1396) با یکی از دوستانم به نام حمید ( @HHaghnazari ) رفتیم ملایر , منطقه حفاظت شده لشگردر برای مشارکت در طرح سرشماری وحوش توسط محیط زیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, همدان ورزش,
اول قرار بود با ماشین محیط زیست بریم تا پاسگاه محیط بانی لشگردر که دیروز عصر خبر دادن مشکلی پیش آمده و خودتان ماشین تهیه کنید. خلاصه به هر ترتیبی بود خودرو فراهم شد و 6 صبح جمعه از همدان حرکت کردیم و در مسیر ملایر و سپس جاده اراک حرکت کردیم. حدود 15 کیلومتر بعد از شهر ملایر و در کنار جاده ملایر به اراک به روستای گوراب (جوراب) میرسیم و از آنجا وارد فرعی سمت چپ (شرق) شده و بعد از طی 3 کیلومتر در کنار روستای ازناوله به پاسگاه محیط بانی شهید عبداله یاری, منطقه حفاظت شده لشگردر رسیدیم(کل مسافت همدان تا روستای ازناوله حدود یک صد کیلومتر است).
ساعت 7:30 به پاسگاه رسیدیم و محیط بانان منتظر بودند و با ملحق شدن ما به گروه, به دسته های سه نفری تقسیم شده و برای بررسی منطقه و سرشماری پستانداران این منطقه راهی شدیم. پس از گشت زنی و پوشش کل منطقه توسط تیم های سرشماری, برنامه ساعت 13 به پایان رسید و صورتجلسات سرشماری تنظیم شد. ناهار را با محیط بانان خوردیم و بعد به پیشنهاد دوست خوبم حمید قرار شد چند نقطه تاریخی یا طبیعی رو دیدن کنیم.
ابتدا رفتیم به طرف یخچال میرفتاح در شهر ملایر (بلوار 15 خرداد - نرسیده به میدان امامزاده عبداله) . یخدان یا یخچالی که در دوره قاجاریه و به شکل گنبدی ساخته شده است.
از آنجا به سمت تالاب آق گل حرکت کردیم. برای رسیدن به تالاب یک راه اصلی وجود دارد (حدود 95 کیلومتر) که از جاده ملایر به همدان در کنار روستای متروکه کمرشکسته وارد فرعی سمت راست شده و با گذشتن از چندین روستا به نامهای آب هندو, مسلم آباد و ... به اسلامشهر آق گل میرسیم و از آنجا در ابتدای روستا از مسیر کمربندی که با تابلو راهنمایی نیز مشخص شده به سمت تالاب میرویم. البته مسیر کوتاهتری نیز از ملایر به تالاب وجود دارد که حدود 50 کیلومتر بوده و از جاده فرعی اسلامشهر آق گل واقع در شمال شرقی شهر ملایر (بلوار فردوسی) میگذرد.
طی چند سال گذشته موضوع عدم تخصیص حق آبه تالاب و سایر مشکلات موجب کم آبی آق گل شده بود و پرندگان مهاجر نیز با خطر مرگ و میر مواجه بودند و امسال نیز این رویه ادامه داشت و علاوه بر آن, کاهش میزان بارش برف و باران (براساس اعلام مرکز هواشناسی کاهش میزان بارش باران پاییز امسال طی 67 سال گذشته بی سابقه بوده است) باعث شد وقتی به تالاب رسیدیم با صحنه دلخراشی مواجه شدیم. زمین خشک و بی آب و علف که حتی یک قطره آب هم وجود نداشت و منطقه به شوره زار تبدیل شده ست و به زودی یکی از کانون های ریزگرد در غرب کشور خواهد بود.
عدم مدیریت صحیح و کاهش محسوس نزولات آسمانی یکی از زیباترین تالابهای غرب کشور را خشکاند و آق گل که میتوانست علاوه بر مواهب طبیعی, یکی از مراکز گردشگری و جذب توریست باشد; حالا به یکی ازکانونهای تهدیدکننده سلامتی مردم در غرب کشور بدل شده است.
انتهای پیام/
اول قرار بود با ماشین محیط زیست بریم تا پاسگاه محیط بانی لشگردر که دیروز عصر خبر دادن مشکلی پیش آمده و خودتان ماشین تهیه کنید. خلاصه به هر ترتیبی بود خودرو فراهم شد و 6 صبح جمعه از همدان حرکت کردیم و در مسیر ملایر و سپس جاده اراک حرکت کردیم. حدود 15 کیلومتر بعد از شهر ملایر و در کنار جاده ملایر به اراک به روستای گوراب (جوراب) میرسیم و از آنجا وارد فرعی سمت چپ (شرق) شده و بعد از طی 3 کیلومتر در کنار روستای ازناوله به پاسگاه محیط بانی شهید عبداله یاری, منطقه حفاظت شده لشگردر رسیدیم(کل مسافت همدان تا روستای ازناوله حدود یک صد کیلومتر است).
ساعت 7:30 به پاسگاه رسیدیم و محیط بانان منتظر بودند و با ملحق شدن ما به گروه, به دسته های سه نفری تقسیم شده و برای بررسی منطقه و سرشماری پستانداران این منطقه راهی شدیم. پس از گشت زنی و پوشش کل منطقه توسط تیم های سرشماری, برنامه ساعت 13 به پایان رسید و صورتجلسات سرشماری تنظیم شد. ناهار را با محیط بانان خوردیم و بعد به پیشنهاد دوست خوبم حمید قرار شد چند نقطه تاریخی یا طبیعی رو دیدن کنیم.
ابتدا رفتیم به طرف یخچال میرفتاح در شهر ملایر (بلوار 15 خرداد - نرسیده به میدان امامزاده عبداله) . یخدان یا یخچالی که در دوره قاجاریه و به شکل گنبدی ساخته شده است.
از آنجا به سمت تالاب آق گل حرکت کردیم. برای رسیدن به تالاب یک راه اصلی وجود دارد (حدود 95 کیلومتر) که از جاده ملایر به همدان در کنار روستای متروکه کمرشکسته وارد فرعی سمت راست شده و با گذشتن از چندین روستا به نامهای آب هندو, مسلم آباد و ... به اسلامشهر آق گل میرسیم و از آنجا در ابتدای روستا از مسیر کمربندی که با تابلو راهنمایی نیز مشخص شده به سمت تالاب میرویم. البته مسیر کوتاهتری نیز از ملایر به تالاب وجود دارد که حدود 50 کیلومتر بوده و از جاده فرعی اسلامشهر آق گل واقع در شمال شرقی شهر ملایر (بلوار فردوسی) میگذرد.
طی چند سال گذشته موضوع عدم تخصیص حق آبه تالاب و سایر مشکلات موجب کم آبی آق گل شده بود و پرندگان مهاجر نیز با خطر مرگ و میر مواجه بودند و امسال نیز این رویه ادامه داشت و علاوه بر آن, کاهش میزان بارش برف و باران (براساس اعلام مرکز هواشناسی کاهش میزان بارش باران پاییز امسال طی 67 سال گذشته بی سابقه بوده است) باعث شد وقتی به تالاب رسیدیم با صحنه دلخراشی مواجه شدیم. زمین خشک و بی آب و علف که حتی یک قطره آب هم وجود نداشت و منطقه به شوره زار تبدیل شده ست و به زودی یکی از کانون های ریزگرد در غرب کشور خواهد بود.
عدم مدیریت صحیح و کاهش محسوس نزولات آسمانی یکی از زیباترین تالابهای غرب کشور را خشکاند و آق گل که میتوانست علاوه بر مواهب طبیعی, یکی از مراکز گردشگری و جذب توریست باشد; حالا به یکی ازکانونهای تهدیدکننده سلامتی مردم در غرب کشور بدل شده است.
انتهای پیام/
اول قرار بود با ماشین محیط زیست بریم تا پاسگاه محیط بانی لشگردر که دیروز عصر خبر دادن مشکلی پیش آمده و خودتان ماشین تهیه کنید. خلاصه به هر ترتیبی بود خودرو فراهم شد و 6 صبح جمعه از همدان حرکت کردیم و در مسیر ملایر و سپس جاده اراک حرکت کردیم. حدود 15 کیلومتر بعد از شهر ملایر و در کنار جاده ملایر به اراک به روستای گوراب (جوراب) میرسیم و از آنجا وارد فرعی سمت چپ (شرق) شده و بعد از طی 3 کیلومتر در کنار روستای ازناوله به پاسگاه محیط بانی شهید عبداله یاری, منطقه حفاظت شده لشگردر رسیدیم(کل مسافت همدان تا روستای ازناوله حدود یک صد کیلومتر است).
ساعت 7:30 به پاسگاه رسیدیم و محیط بانان منتظر بودند و با ملحق شدن ما به گروه, به دسته های سه نفری تقسیم شده و برای بررسی منطقه و سرشماری پستانداران این منطقه راهی شدیم. پس از گشت زنی و پوشش کل منطقه توسط تیم های سرشماری, برنامه ساعت 13 به پایان رسید و صورتجلسات سرشماری تنظیم شد. ناهار را با محیط بانان خوردیم و بعد به پیشنهاد دوست خوبم حمید قرار شد چند نقطه تاریخی یا طبیعی رو دیدن کنیم.
ابتدا رفتیم به طرف یخچال میرفتاح در شهر ملایر (بلوار 15 خرداد - نرسیده به میدان امامزاده عبداله) . یخدان یا یخچالی که در دوره قاجاریه و به شکل گنبدی ساخته شده است.
از آنجا به سمت تالاب آق گل حرکت کردیم. برای رسیدن به تالاب یک راه اصلی وجود دارد (حدود 95 کیلومتر) که از جاده ملایر به همدان در کنار روستای متروکه کمرشکسته وارد فرعی سمت راست شده و با گذشتن از چندین روستا به نامهای آب هندو, مسلم آباد و ... به اسلامشهر آق گل میرسیم و از آنجا در ابتدای روستا از مسیر کمربندی که با تابلو راهنمایی نیز مشخص شده به سمت تالاب میرویم. البته مسیر کوتاهتری نیز از ملایر به تالاب وجود دارد که حدود 50 کیلومتر بوده و از جاده فرعی اسلامشهر آق گل واقع در شمال شرقی شهر ملایر (بلوار فردوسی) میگذرد.
طی چند سال گذشته موضوع عدم تخصیص حق آبه تالاب و سایر مشکلات موجب کم آبی آق گل شده بود و پرندگان مهاجر نیز با خطر مرگ و میر مواجه بودند و امسال نیز این رویه ادامه داشت و علاوه بر آن, کاهش میزان بارش برف و باران (براساس اعلام مرکز هواشناسی کاهش میزان بارش باران پاییز امسال طی 67 سال گذشته بی سابقه بوده است) باعث شد وقتی به تالاب رسیدیم با صحنه دلخراشی مواجه شدیم. زمین خشک و بی آب و علف که حتی یک قطره آب هم وجود نداشت و منطقه به شوره زار تبدیل شده ست و به زودی یکی از کانون های ریزگرد در غرب کشور خواهد بود.
عدم مدیریت صحیح و کاهش محسوس نزولات آسمانی یکی از زیباترین تالابهای غرب کشور را خشکاند و آق گل که میتوانست علاوه بر مواهب طبیعی, یکی از مراکز گردشگری و جذب توریست باشد; حالا به یکی ازکانونهای تهدیدکننده سلامتی مردم در غرب کشور بدل شده است.
انتهای پیام/
اول قرار بود با ماشین محیط زیست بریم تا پاسگاه محیط بانی لشگردر که دیروز عصر خبر دادن مشکلی پیش آمده و خودتان ماشین تهیه کنید. خلاصه به هر ترتیبی بود خودرو فراهم شد و 6 صبح جمعه از همدان حرکت کردیم و در مسیر ملایر و سپس جاده اراک حرکت کردیم. حدود 15 کیلومتر بعد از شهر ملایر و در کنار جاده ملایر به اراک به روستای گوراب (جوراب) میرسیم و از آنجا وارد فرعی سمت چپ (شرق) شده و بعد از طی 3 کیلومتر در کنار روستای ازناوله به پاسگاه محیط بانی شهید عبداله یاری, منطقه حفاظت شده لشگردر رسیدیم(کل مسافت همدان تا روستای ازناوله حدود یک صد کیلومتر است).
ساعت 7:30 به پاسگاه رسیدیم و محیط بانان منتظر بودند و با ملحق شدن ما به گروه, به دسته های سه نفری تقسیم شده و برای بررسی منطقه و سرشماری پستانداران این منطقه راهی شدیم. پس از گشت زنی و پوشش کل منطقه توسط تیم های سرشماری, برنامه ساعت 13 به پایان رسید و صورتجلسات سرشماری تنظیم شد. ناهار را با محیط بانان خوردیم و بعد به پیشنهاد دوست خوبم حمید قرار شد چند نقطه تاریخی یا طبیعی رو دیدن کنیم.
ابتدا رفتیم به طرف یخچال میرفتاح در شهر ملایر (بلوار 15 خرداد - نرسیده به میدان امامزاده عبداله) . یخدان یا یخچالی که در دوره قاجاریه و به شکل گنبدی ساخته شده است.
از آنجا به سمت تالاب آق گل حرکت کردیم. برای رسیدن به تالاب یک راه اصلی وجود دارد (حدود 95 کیلومتر) که از جاده ملایر به همدان در کنار روستای متروکه کمرشکسته وارد فرعی سمت راست شده و با گذشتن از چندین روستا به نامهای آب هندو, مسلم آباد و ... به اسلامشهر آق گل میرسیم و از آنجا در ابتدای روستا از مسیر کمربندی که با تابلو راهنمایی نیز مشخص شده به سمت تالاب میرویم. البته مسیر کوتاهتری نیز از ملایر به تالاب وجود دارد که حدود 50 کیلومتر بوده و از جاده فرعی اسلامشهر آق گل واقع در شمال شرقی شهر ملایر (بلوار فردوسی) میگذرد.
طی چند سال گذشته موضوع عدم تخصیص حق آبه تالاب و سایر مشکلات موجب کم آبی آق گل شده بود و پرندگان مهاجر نیز با خطر مرگ و میر مواجه بودند و امسال نیز این رویه ادامه داشت و علاوه بر آن, کاهش میزان بارش برف و باران (براساس اعلام مرکز هواشناسی کاهش میزان بارش باران پاییز امسال طی 67 سال گذشته بی سابقه بوده است) باعث شد وقتی به تالاب رسیدیم با صحنه دلخراشی مواجه شدیم. زمین خشک و بی آب و علف که حتی یک قطره آب هم وجود نداشت و منطقه به شوره زار تبدیل شده ست و به زودی یکی از کانون های ریزگرد در غرب کشور خواهد بود.
عدم مدیریت صحیح و کاهش محسوس نزولات آسمانی یکی از زیباترین تالابهای غرب کشور را خشکاند و آق گل که میتوانست علاوه بر مواهب طبیعی, یکی از مراکز گردشگری و جذب توریست باشد; حالا به یکی ازکانونهای تهدیدکننده سلامتی مردم در غرب کشور بدل شده است.
انتهای پیام/
,
اول قرار بود با ماشین محیط زیست بریم تا پاسگاه محیط بانی لشگردر که دیروز عصر خبر دادن مشکلی پیش آمده و خودتان ماشین تهیه کنید. خلاصه به هر ترتیبی بود خودرو فراهم شد و 6 صبح جمعه از همدان حرکت کردیم و در مسیر ملایر و سپس جاده اراک حرکت کردیم. حدود 15 کیلومتر بعد از شهر ملایر و در کنار جاده ملایر به اراک به روستای گوراب (جوراب) میرسیم و از آنجا وارد فرعی سمت چپ (شرق) شده و بعد از طی 3 کیلومتر در کنار روستای ازناوله به پاسگاه محیط بانی شهید عبداله یاری, منطقه حفاظت شده لشگردر رسیدیم(کل مسافت همدان تا روستای ازناوله حدود یک صد کیلومتر است).
,,
, ,
ساعت 7:30 به پاسگاه رسیدیم و محیط بانان منتظر بودند و با ملحق شدن ما به گروه, به دسته های سه نفری تقسیم شده و برای بررسی منطقه و سرشماری پستانداران این منطقه راهی شدیم. پس از گشت زنی و پوشش کل منطقه توسط تیم های سرشماری, برنامه ساعت 13 به پایان رسید و صورتجلسات سرشماری تنظیم شد. ناهار را با محیط بانان خوردیم و بعد به پیشنهاد دوست خوبم حمید قرار شد چند نقطه تاریخی یا طبیعی رو دیدن کنیم.
,ابتدا رفتیم به طرف یخچال میرفتاح در شهر ملایر (بلوار 15 خرداد - نرسیده به میدان امامزاده عبداله) . یخدان یا یخچالی که در دوره قاجاریه و به شکل گنبدی ساخته شده است.
,,
, ,
از آنجا به سمت تالاب آق گل حرکت کردیم. برای رسیدن به تالاب یک راه اصلی وجود دارد (حدود 95 کیلومتر) که از جاده ملایر به همدان در کنار روستای متروکه کمرشکسته وارد فرعی سمت راست شده و با گذشتن از چندین روستا به نامهای آب هندو, مسلم آباد و ... به اسلامشهر آق گل میرسیم و از آنجا در ابتدای روستا از مسیر کمربندی که با تابلو راهنمایی نیز مشخص شده به سمت تالاب میرویم. البته مسیر کوتاهتری نیز از ملایر به تالاب وجود دارد که حدود 50 کیلومتر بوده و از جاده فرعی اسلامشهر آق گل واقع در شمال شرقی شهر ملایر (بلوار فردوسی) میگذرد.
,,
, ,
,
طی چند سال گذشته موضوع عدم تخصیص حق آبه تالاب و سایر مشکلات موجب کم آبی آق گل شده بود و پرندگان مهاجر نیز با خطر مرگ و میر مواجه بودند و امسال نیز این رویه ادامه داشت و علاوه بر آن, کاهش میزان بارش برف و باران (براساس اعلام مرکز هواشناسی کاهش میزان بارش باران پاییز امسال طی 67 سال گذشته بی سابقه بوده است) باعث شد وقتی به تالاب رسیدیم با صحنه دلخراشی مواجه شدیم. زمین خشک و بی آب و علف که حتی یک قطره آب هم وجود نداشت و منطقه به شوره زار تبدیل شده ست و به زودی یکی از کانون های ریزگرد در غرب کشور خواهد بود.
,,
, عدم مدیریت صحیح و کاهش محسوس نزولات آسمانی یکی از زیباترین تالابهای غرب کشور را خشکاند و آق گل که میتوانست علاوه بر مواهب طبیعی, یکی از مراکز گردشگری و جذب توریست باشد; حالا به یکی ازکانونهای تهدیدکننده سلامتی مردم در غرب کشور بدل شده است.
,,
انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه