مداح بیجاری که طنین صوت دلنشینش صفابخش دستجات سینه زنی بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پاسدار شهید هوشنگ رمضانزاده در روز پانزدهم شهریورماه سال 1328 در روستای قشلاق خانه از توابع بخش مرکزی بیجار گروس دیده به جهان گشود. پدرش علی اشرف و مادرش بانو آهو نام داشت. یک سال بیشتر نداشت که دست عجل وی را از نعمت پدر محروم کرد و سایه سنگین یتیمی را روی دوشش احساس کرد.

هوشنگ تحت سرپرستی مادر و جدّ پدری اش رشد و نمو یافت و در سن 7 سالگی برای یادگیری علم و دانش در دبستان قدیمی روستا ثبت نام کرد. با اتمام تحصیلات دوره ابتدائی برای ادامه تحصیل راهی شهر بیجار شد، اما به علّت مشکلات مالی پس از دو سال تحصیل در شهر بیجار ترک تحصیل و برای ادامه زندگی به زادگاهش بازگشت.

هوشنگ در عنفوان جوانی به سر می برد که پدر بزرگش دار فانی را وداع گفت و با فوت پدربزرگ که تنها حامی او محسوب می شد، سختی های زیادی متوجه او شد و هوشنگ حالا باید با مشکلات فراوان دست و پنجه نرم می کرد.

هوشنگ با رسیدن به سن 18 سالگی به خدمت سربازی فراخوانده شد، اما به دلیل عدم تمایل به خدمت سربازی در دوران ستم شاهی، بعد از دو ماه پادگان محل خدمت را ترک کرد. هوشنگ پس از چند ماه دستگیر شد و دوباره به خدمت سربازی بازگشت و حدود شش ماه به خدمتش ادامه داد و این بار برای همیشه از محل خدمت متواری شد و تا پیروزی انقلاب اسلامی مخفیانه به زندگی خود ادامه داد.

شهید رمضانزاده در انجام فرائض دینی بسیار کوشا بود و با قرآن کریم انس داشت و علاوه بر تلاوت مداوم قرآن کریم، دیگران را نیز به یادگیری این کتاب آسمانی دعوت می کرد. ارادت خاصّ وی به اهل بیت پیامبر گرامی اسلام (ص) به ویژه سیّد و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) زبانزد عام و خاصّ بود و همواره در گرد آوری اشعار سروده شده در شأن و منزلت سیدالشهدا تلاش بود و به عنوان مداح و نوحه خوان در دستجات عزاداری از اشعار جمع آوری شده بهره می گرفت.

ایشان در یادگیری احکام اسلامی و عمل به آن از همان دوران نوجوانی گوی سبقت را از هم سن و سالانش ربوده بود و در بین خانواده و دوستان به امیر هوشنگ شهرت داشت. او از خیلی جهات سرآمد جوانان هم سن و سال خودش بود.

امیر هوشنگ قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ازدواج کرد و برای ادامه زندگی به شهر بیجار نقل مکان کرد و برای ادامه زندگی اش به حرفه موتورسازی و ساعت سازی روی آورد و از این طریق زندگی اش را اداره می کرد.

با پیروزی انقلاب اسلامی و شکل گیری سپاه پاسداران به فرمان امام خمینی(ره)، امیر هوشنگ جزء اولین جوانانی بود که در سال 1358 لباس سبز پاسداری را به تن کرد و در وادی جهاد فی سبیل الله قدم نهاد.

حدود دو سال از حضورش در سپاه می گذشت و ثمره زندگی اش سه فرزند قد و نیم قد بود. دختر بزرگش مهری شش ساله و دومین فرزندش مریم سه سال داشت و از ولادت پسرش محمدجواد تنها شش ماه می گذشت که در بازگشت از مأموریّت در روستای حصار سفید از توایع شهرستان بیجار بر اثر کمین گروهک های ضد انقلاب شربت گوارای شهادت را سر کشید و در روز سی ام بهمن ماه سال 1360 پیکر پاکش در گلزار شهدای بیجار آرام گرفت و روح بلندش به آسمان ها پرکشید.

شهید هوشنگ رمضانزاده با تمام وجود به سیّد و سالار شهیدان امام حسین(ع) عشق می ورزید و با صدای زیبا و حزن انگیز برای اهل بیت و ائمه اطهار علیه السلام مدیحه سرای می کرد. همه کسانی که ایشان را می شناختند، از صمیم قلب دوستش داشتند.

انتهای پیام/