آقای روحانی، ما را به یاد هاشمی نیندازید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از تارود، واکنش برخی از شخصیت های سیاسی به انتقاداتی که از آن ها می شود در جای خود می تواند بسیار قابل توجه باشد.

کسانی که در ابتدای دولتشان از توجه به نگاه های مخالف سخن می گفتند، امروز به راحتی سردبیر یک سایت را با شکایت روزنامه تحت امرشان راهی بازداشتگاه می کنند و منتقدان خود را انسان های بزدل و ترسو می پندارند و آن ها را به جهنم حواله می دهند.
حدود ۲۴ سال قبل یعنی در ۲۳ خرداد ۶۹، ۲۳ نفر از اعضاء نهضت آزادی و افراد موسوم به ملی مذهبی‌ها به دلیل انتقاد از سیاست‌های اقتصادی دولت آقای هاشمی رفسنجانی و به دستور ایشان بازداشت شدند. در همین رابطه عزت الله سحابی یکی از بازداشت شدگان سال ۶۹ می گوید: “ما به آقای هاشمی نامه اعتراضی نوشتیم. اعتراض ما به آقای هاشمی این بود که اولاً اوضاع اقتصادی کشور بسیار خراب است. فقر و اختلاف طبقاتی بسیار فاحش است. دوم اینکه وضع سیاست خارجی ما به گونه ای است که ما در انزوای کامل قرار گرفته ایم و همه دنیا با ما مخالف هستند. در رابطه با این نامه، ۲۳ نفر را بازداشت کردند که یکی از آنها من بودم… بعد از دستگیری ها، در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، چند تن از نمایندگانی که مرا می شناختند، به آقای هاشمی اعتراض کردند که چرا عزت الله سحابی را گرفتی؟ آقای هاشمی پاسخ داده بود: «رویش زیاد شده بود، می خواستیم رویش را کم کنیم.»

امروز نیز دولتی که با حمایت های جانانه آیت الله هاشمی روی کار آمده است گویا همین رویه را در پیش گرفته است و در موقعیت های مختلف منتقدین خود را به باد ناسزا و توهین می گیرد روزی منتقدین را عده ای معدود و جیره خوار جایی معدود می داند و می گوید:  فقط عده معدود که ازجای معدود تغذیه می‌شوند آنها باید حرف بزنند؟ البته آنها هم حرف بزنند اشکال ندارد؛ نقد کنند و  روزی دیگر منتقدین را بی سواد می داند و می گوید:چرا یک عده کم سواد باید حرف بزنند؟ از همه می‌خواهیم با شناسنامه حرف بزنند. بگویند از کجا هستند، وابسته به کدام جناح هستند و با نام جناح خود سخن بگویند نه با نام ملت ایران.

اما دولتی که اینقدر در شعارهایش شعارهایی از جنس استقبال از دیدگاه مخالف می دهد و شعار زنده باد مخالف را به یاد موافقانش سر می دهد اما  در همایش رؤسای نمایندگی‌های جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور خطاب به منتقدان دولت می گوید: عده‌ای شعار سیاسی می‌دهند اما بزدل سیاسی‌ هستند هروقت مذاکره می‌شود، می‌گویند می‌لرزیم؛ به جهنم، بروید جای گرم که نلرزید! اما دیگر حرف های روحانی آنقدر خارج از مدار اعتدال است که حتی داد حامیانش را، یعنی همان کمی بیشتر از ۵۰ درصد را هم درآورد و شاید دیگر منتقدین از این پس دیگر در اقلیت مورد اشاره دولتی ها نباشند.

آقای روحانی، رئیس جمهور منتخب، امروز حتی دیگر دکتر زیباکلام ها هم  «دل آرام» نیستند؛ امروز همه نگرانیم، دلواپس دیدگاه شما نسبت به انتقاد و خود برتر بینی های کاذبی که به تیم دولت دست داده است.

انتهای پیام/