سرمایه داری و ترفند گسترش هوس مصرف رویه کالا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل کوگانا، زمانی نظام سرمایه داری جهانی به حامی سر سخت و طرفدار سیاست ها و مشتاق توسعه ی برنامه ها یک رژیم یا حکومتی در روابط و سیستم بین الملل تبدیل می شود و به دفاع از یک رژیم یا حکومت در کشوری می پردازد که آن نظام را به عنوان جزئی از چارچوب پروژه ی خود ببیند و آن رژیم سیاسی به دنبال اطمینان بخشی از روح پذیرنده رقابت در بازارهای  داخلی عرضه و تقاضا براساس دستورالعمل دیکته شده از نظام سرمایه داری متکی باشد و بتواند در قالب ادعای ابتکار فردی و دولتی که به سهم خود نشان دهنده یک همگرائی مترادف، شبیه یا تضمین آزادی های فردی برای انتخاب در مدیریت امور زندگی خود است را علی الظاهر بدون دخالت هیچ کس و یا تاثیر تشویق هیچ گروه و طرف سیاسی و اقتصادی نبیند ولی به شکلی مستمر خود آن را مدیریت کتد و اگر غیر از این باشد در تضاد و تعارض آشکار با آن بر می خیزد.

از اوایل دهه نود قرن گذشته، پیروزی سرمایه داری بر ایده های مارکسیستی جشن گرفته شد و نظام سرمایه داری خواستار تقویت برنامه ها و شعارهای خود شده و با ارائه  آدرس و رابط های مرتبط به یکدست کردن جهان به نفع خود در پایان قرن بیستم فعال تر از همیشه گردید اما محافل سیاسی و فکری بلافاصله پس از فروپاشی کمونیسم درگیر در پژوهش مربوط به تبعات و علل یاس و دلسردی بشریت نسبت به نظام سرمایه داری و شسکت این اردوگاه در برابر خود در میدانی بدون رقیب شدند. 

اغلب پژوهشگران این عرصه که خود در بطن این نظام رشد کرده بودند و تا قبل از آن این نوع نظام فرامرزی با عنوان سرمایه داری دفاع می کردند ناگهان از منظر چاره اندیشی در مقابل تحولات تلخی چون  ورشکستی اقتصادی، بحران مالی، رکود، بیکاری، فقر، هرج و مرج اقتصادی، اختلاف طبقاتی در قالب پدیده های غیرقابل باور و پذیرش دستاورد نظام سرمایه داری در اواخر قرن بیست و اوائل قرن بیست و یکم چاره ی جز اعتراف به ناکارآمدی و هشدار از افول قدرت نظام سرمایه داری و افشای تبعات منفی ترفندهای چپاول گرانه ی آن در دنیای کنونی ندیدند. در این زمینه کتابی که آن خلاصه ترجمه آن در زیر آمده است، به قلم دکتر تاد مک گوان، استاد دانشگاه ورمونت ایالات متحده بیانگر پیدا و پنهان موضوع بوده که با عنوان هزینه روانشناختی بازارهای آزاد یا شخصیت آزادی بازار به بررسی این ماجرای تلخ  می پردازد.

مهمترین چیزی که توجه خواننده  در این کتاب به خود جلب می کند این است که نویسنده آن به مسائل مطرح شده از طریق طرح دیدگاه اختصاصی بر تحقیقات علمی و رویکرد هنری در کنار هم اهتمام داشته و آن دو را با هم ترکیب کرده است.

نویسنده در هنگام برخورد با روند و یا دوره سرمایه داری در زندگی مردم و افراد خلاصه نقاط قوت تحقیق در کتاب را از نظر ادعایی که دکترین سرمایه داری شالوده ساختار جوامع که شامل خواسته های ما به عنوان انسان است  در تغییری به سمت نقاط ضعف برجسته خلاصه می کند در حالی که شوک ها وارد آمده برجوامع پنهان یا مخفی  می ماند که این روند می تواند در طول مراحل مذکور آسیب ها را بیشتر کند.

در اینجا نیز نویسنده به آهنگ خوش بینی یا وعده هایی که با برنامه سرمایه داری در تبلیغات به اوج می رسد انتقاد کرده و به عبارت دیگر، نظام سرمایه داری، نظام بازار آزاد و قوانین عرضه و تقاضا اجرائی آن زیرا که سعی می کند با انگیزه دادن به عناصر و عواملی که منتظر بهترین حالت ظاهری و پیش بینی مثبت صوری است تا آنجا که ممکن است در دامنه ی جوامع این اتفاق ظاهری شتابنده گیرد و روح خوش بینی را با آن گسترش دهد. اما در واقع آنچه در حال حاضر موجود است تنها دستاورد این رویه، چالش ها و مشکلات بیشمار در جوامع تحت پوشش است.

دیدگاه  مولف به فرمول بندی یا تدوین ایده ها در شکل جملات عبارات و کلمات محدود نمی شود او با ارائه افکارش تلاش می کند که ایده های خود را بوسیله ی تکنیک های هنری ارائه دهد و در برخورد با  چگونگی بهره گیری از هنر در نظام سرمایه داری مدل هایی آشکار را ارائه می دهد و نمونه هایی از واقعیت تاثیر سوء فیلم، تلویزیون و همچنین شواهد از تاثیر گذاری آن بر چرخه ی زندگی روزمره مردم  ارائه می دهد. و تاکید می کند به طور طبیعی اشخاص با شعارهای نظام سرمایه داری اشباع می شوند و براساس این رفتار نوع ارتباط دائما خواستار ارضاء مستمر و بی پایان در تنوع نیازها و خواسته های افراد مختلف از طریق مصرف کالا و خدمات متنوع مصرفی می شود.

نویسنده در پرتو درک اساسی از هسته و دسته جات وابسته به نظام سرمایه داری در آگاهی از آنچه می تواند توسط توده مشخص شود تجسم و تصویری واضح ارائه می دهد زیرا وی استدلال می کند نگاه واقعی سرمایه داری برای تامین نیازهای اساسی مردم و برای ایجاد اطمینان از بهترین کیفیت زندگی شخصی افراد و وابستگان آنها نیست در حالی که حقیقت ذاتی در این زمینه برای مصرف کنندگان به ویژه در جوامع اروپایی و امریکایی، ایجاد تمایل روزافزون برای خرید بیشتر با درونی کردن رضایت میان مشتری ها از خرید هر چه بیشتر است تا همان طور که آنها احساس نوع خاصی از خوشحال و خوشبختی می کنند خود بخود در دایره مصرف کنندگان دائمی باشند و محصولات آنها را ترجیح دهند و یا در آرزوی اختیار داشتن بیشتر کالاها و خدمات عرضه شده و یا در نوبت عرضه باقی بمانند و مصرف هر چه بیشتر بخشی بیشتر از زندگی آنان باشد و حتی در این جریان احساس برتری بر دیگران داشته باشند. بنابراین نظام سرمایه داری با در اختیار درآوردن روح و روان جوامع بشکلی مرموز و بدون جنجال جیب خود را پرکرده و آنها را هرچه بیشتر بخود وابسته کند و طبعاً فقر و ماندگی ثمره ی نهائی این پروژه دامنه دار است.

انتهای پیام/