کاهش 3 میلیونی جمعیت روستایی/ شرایط ازدواج در روستاها فراهم نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید غلامرضا حسنی درمیان در گفت‌و‌گو با خبرنگار صبح توس؛ پیرامون علل کاهش سطح باروری در روستاها و یا کاهش تمایل خانواده‌های روستایی به افزایش فرزند آوری اظهار کرد: بر اساس تحقیقاتی که انجام دادیم جوانان ما با توجه به اعتقادت دینی تمایل به ازدواج و فرزند آوری دارند اما عنوان می‌کنند که شرایط مهیا نیست.

پژوهشگر جمعیت‌شناسی بیان کرد: وقتی‌که جوانان ما به بستر اقتصادی برخورد می‌کنند با مانع مواجه می‌شوند بنابراین کار نهادها و افرادی که به دنبال تبلیغ فرزند آوری بیشتر هستند در مرحله نخست فراهم کردن بستر و شرایط ازدواج است.

وی افزود: تلاش کشورهای بیگانه در جهت ترویج سبک‌ زندگی غربی در نهاد خانواده ما اختلال ایجاد کرده است به‌عنوان نمونه خود ارزش دانستن طلاق در فرزند آوری ما تأثیر می‌گذارد؛ بنابراین کاهش آسیب‌های اجتماعی خودبه‌خود در افزایش بعد خانوار تأثیر دارد.

حسنی گفت: مرگ‌ومیر زن یا مرد در 30 یا 35 سالگی در باروری تأثیر دارد به عبارتی کاهش مرگ‌ومیرها و سوانح هم می‌توانند به‌طور غیرمستقیم در فرزند آوری تأثیر بگذارند که ضرورت دارد در این رابطه چندجانبه کارکنیم.

وی با بیان اینکه حتی جذب نیروهای مهاجر و جمعیتی که در خارج داریم می‌تواند در افزایش جمعیت تأثیر بگذارد ابراز کرد: یکی از مشکلات روستاهای ما مهاجرت‌های بی‌رویه است، مهاجرت‌هایی که امروز ظرفیت جامعه روستایی را از بین برده است و اکنون مهاجرت‌های شهر به شهرداریم یعنی از شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ مهاجرت می‌کنند.

متخصص جمعیت‌شناسی گفت: طی سال‌های 85 تا 95 حدود سه میلیون جمعیت روستایی ما کاهش پیداکرده است بنابراین جمعیت روستایی ما نیاز به توجه بیشتری نسبت به شهرها دارد و ضروری است که مهاجرت‌ها را کنترل کنیم.

وی ادامه داد: تبدیل روستاها به شهر یکی از مشکلات عدیده‌ای است که اکنون به وجود آمده است؛ چرا دهستان‌هایی که فاقد زیرساخت‌های شهری هستند از یک واحد تولیدی به یک واحد مصرفی تبدیل می‌کنیم؟ با چه عقلانیتی این کار را انجام می‌دهیم، دوام روستا به تولید است و تولید روستا به جمعیت روستا بستگی دارد، بنابراین بدون در نظر گرفتن زیرساخت‌های لازم، بقای روستا را درخطر می‌اندازیم.

حسنی نمایشان بیان کرد: بنابراین اگر می‌خواهیم تثبیت جمعیت و تولید را در روستا داشته باشیم باید ساختار جمعیت روستایی یک ساختار تولیدی باشد نه یک ساختار سالخورده و درواقع این مبحث گستره‌ی زیادی دارد و باید نقش دولت و نقش نهادها ازجمله آموزش‌وپرورش را هم بررسی کنیم.

وی تأکید کرد: باید در روستاها ساختارهای افزایش جمعیت را فراهم کنیم تا نشاط و تحرک ایجاد شود و تبلیغات ما بتواند نقش خودش را ایفا کند اما به‌طور سازمانی جمعیت را از روستا خارج کردیم یعنی ما به دانش‌آموزان آموزش‌هایی دادیم که در حقیقت در روستا کارایی ندارد و به درد روستائیان ما نمی‌خورد یا زیرساخت‌های لازم فراهم نیست و در این راستا همه نهادها باید همکاری و تعامل لازم را داشته باشند.

پژوهشگر جمعیت‌شناسی ابراز داشت: متأسفانه در ساختار جمعیتی بعضی روستاها به ازای هر چهار دختر در سن ازدواج 20 الی 30، یک پسرداریم و می‌توان گفت در این‌گونه روستاها ظرفیت تشکیل خانواده وجود ندارد و این روستا رو به انقراض است که به نسبت حجم جمعیتش یک سال، پنج سال، 10 سال دیگر یا بیشتر، این روستا را نخواهیم داشت.

حسنی نمایشان با طرح این سؤال که چند روستا داشتیم که سال 85 بودند و اکنون نیستند؟! گفت: در اینجا به این نتیجه می‌رسیم که مدیریت جمعیت اشکال دارد؛ درصورتی‌که اگر درست مدیریت کنیم و جمعیت آماری سرزمینمان را درست انجام دهیم بخشی از مسائل جمعیتی ما حل می‌شود.

وی بیان کرد: باید رصد کنیم و ببینیم ساختار جمعیتی‌ روستا چگونه است، چند نفر در سن ازدواج هستند آیا تناسب جنسی دارند؟ باید بدانیم بحران‌های جامعه ما در ازدواج چیست؟ ما دخترانی داریم با تحصیلات بالا که معادل آن‌ها پسر نیست به عبارتی پسر هست اما با تحصیلات دختران ما نیست و این‌گونه دختران همسرانی می‌خواهند که حداقل معادل تحصیلی آن‌ها را داشته باشند یا بالاتر از آن‌ها باشند.

پژوهشگر جمعیت‌شناسی گفت: خیلی از دختران ما مجبور می‌شوند با افرادی ازدواج کنند که تحصیلات خیلی کمتری دارند و واقعاً این‌گونه ازدواج‌ها بر ساختار خانواده ما تأثیر مثبتی نخواهد گذاشت؟! بنابراین با توجه به آموزه‌های دینی وقتی‌که صحبت از فرزند آوری می‌کنیم باید قبل از هر سخنی از ازدواج و تشکیل خانواده صحبت کنیم و مراحل بعدی تحکیم خانواده، توسعه خانواده یا همان افزایش فرزند آوری و مرحله بعد تعالی خانواده است که باید موردتوجه قرار بگیرد.

وی یادآور شد: چهار مفهوم ذکرشده در مورد خانواده بی‌ارتباط با مسئله باروری نیست و باروری وقتی تحقق پیدا می‌کند که امکان تشکیل خانواده با فراهم کردن زیرساخت‌ها تسهیل شود.

انتهای پیام/