بانوی پزشکی از روز اول زلزله داوطلبانه به مناطق زلزله زده آمد/ کمک وظیفه‌مان است، خسته نمی‌شویم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، به روستای تپه ماران در نزدیدکی سرپل ذهاب که میرسیم تمام خانه ها ویران شده است، چادرهای زیادی با رنگ های سفید از دور خودنمایی می کند، سپاه کردستان در همان روزهای نخست زلزله، مسئولیت 6 روستای زلزله زده را بر عهده گرفته است، به آنجا که می رسیم و محو قدرت خدا و صبوری خانواده های زلزله زدگان که می شویم ، خانم دکتری توجهم را به خود جلب می کند، روپوش سپیدی بر تن دارد و مدام به چادرهای این روستاییان سر می کشد تا اگر دردی دارند درمانش کند.

با او که هم صحبت می شوم اسمش نساء بهادری 26 ساله همراه با همسرش که هردو پزشک عمومی هستند از روز بعد از زلزله تصمیم می گیرند که به مناطق زلزله زده بیایند و داوطلبانه به مردم خدمت کنند.

وی با گریه و چشمانی پر اشک به تلخ ترین خاطره ی این چند روز اشاره می کند و می گوید: یکی از مادران زلزله زده که به ما مراجعه کرده بود می گفت: در دقیقه ی آخر زلزله تنها توانستم دو تا از فرزندانم را نجات دهم و دو پسر دیگرم در زیر آوار جان خود را از دست دادند ، صبوری و بی قراری این مادر آنچنان ته دلم را تکان داد که فکر نمی کنم تا آخرین لحظات عمرم بتوانم این خاطره ی تلخ و این چنین مادری را فراموش کنم.

وی ادامه داد: تمام پزشکان این مملکت به نوعی همدرد این زلزله زدگان شده اند چرا که پزشکان این شهرها هم بودند که در حین لرزش زمین، خراب شدن شهرشان را دیدند، اما در کنار بیماران‌شان ماندند و از جان مایه تا مرهمی باشند بر زخم‌های داغدار کرمانشا باشند پس باید تقدس روپوش سپید را برای خود یادآور و متذکر شویم که همچنان پای ثابت قرارِ جان‌های دردمند و بیقرارتا لحظه ی آخر خواهیم ماند.

این پزشک قروه ای می گوید: سرپل‌ذهاب، قصرشیرین، ازگله و دیگر مناطق زلزله‌زده استان کرمانشاه اکنون شب‌های سردی را پشت سر می‌گذرانند و بسیاری از آن‌ها در غم از دست دادن اعضای خانواده و خانه و زندگی خود بدون هیچ چادری شب را با کنار هم نشستن و روشن کردن آتش به امید اتفاقات جدیدی در روز بعد می‌گذراندند اما سپاه با تمام توان پای کار آمد و خوشبختانه این روستاها از هر لحاظی تامین هستند و امیدواریم از لحاظ روحی و روانی هم صبور و امیدوار باشند.

وی با بیان اینکه نیروهای اورژانس به صورت 24 ساعته در این مناطق حضور دارند و ارائه خدمت می‌کنند، می‌گوید: این کار وظیفه ماست و از انجام آن خسته نمی‌شویم.

وی با تاکید براینکه تجربیات باید چراغ راه آینده باشند، ادامه می‌دهد: مشخص نیست طی سال‌های آینده باز هم چنین بلایایی اتفاق می‌افتد یا خیر. پس باید توجه بیشتری به این مباحث علمی داشته باشیم.

آری کم نیستند پزشکان و پرستارانی که از همان دقیق اولیه خود را به این مکان ها رساندند و برای جلب رضایت خداوند و التیام بخشیدن دردمندان کنارشان بودند و تنهایشان نمی گذاشتند.

انتهای پیام/