به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نهبندان خبر، راه و توجه به حمل و نقل جاده ای یکی از مهمترین نیازهای روستائیان در هر جامعه ای است و به عنوان یکی از زیر ساخت ها و پل های ارتباطی با شهر محسوب می شود این مساله برای روستائیان که برای انجام کوچکترین امورات اداری ،درمانی و زندگی خود به شهر مراجعه می کنند از اهمیت والائی برخوردار است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نهبندان خبر, نهبندان خبر,اما جاده های روستائی شهرستان نهبندان گویای این امر و مسئله مهم و حیاتی نیست، در اکثر نقاط، جاده ها نیاز به آسفالت و بازسازی دارند و در بعضی نقاط راه ها و جاده هایی وجود دارد که رنگ و بوی آسفالت و قیر را به خود ندیده است.
روستای سید مراد شهرستان نهبندان ،همان روستائی که در مسیر و شاهراه شرق کشور قرار دارد.
محمد مرادی یکی از اهالی روستای سید مراد در گفتگو با خبرنگار ما می گوید:فاصله این روستا تا جاده اصلی 6 کیلومتر می باشد اما دریغ از یک وجب آسفالت ،بارها و بارها قول آسفالت جاده را از زبان مسئولین شنیده ایم،گویا مسئولین عزیز در جمع مردم دهانشان گرم و زبانشان چرب است چرا که با پشت سر گذاشتن تپه ها،وعده هایشان بر باد فنا می رود.
وی اظهار داشت: قریب به 18 واژگونی و تصادف در مسافت همین 6 کیلومتر اتفاق افتاده است و این سبب نگرانی اهالی روستا است.
خدابخش حسینی بهلولی ساکن روستای عشایر نشین چاه زرد نیز از عدم آسفالت و خاکی بودن جاده روستائی و مرزی خود گلایه مند است و می گوید: جاده آنقدرموج دارد که گویا بر یک سطح لرزنده و لغزنده گام برمی دارید.
او ادامه می دهد:مگر ما عشایر جزئی از سرزمین پاک ایران نیستیم،مگر ما در آمار و ارقام،انتخاب و انتخابات محسوب نمی شویم،مگر ما حافظان جان پناه شما در شهرها نیستیم و چندین اما و اگر هایی دیگر!!
آخوندی راننده مسافرکش از اهالی روستای چاهداشی نیز از چاله های غم در مسیر چاهداشی به نهبندان می گوید و از اینکه هر از چند کوتاه مدتی باید برای تعمیر خودرو و جلو بندی آن روانه تعمیرگاه شود.
برخی از جاده های روستائی که دارای روکش آسفالت می باشد از علائم راهنمائی و جاده ای محروم مانده و به حال خود رها شده است، نمونه بارز آن جاده زهری- میغان، که چنانچه در این مسیر گام بردارید یک سیاه راهی همراه تو خواهد بود که ابتدا و انتهایش مشخص نیست و رانندگان و ساکنین روستاهای مسیر با گذاشتن سنگ بر روی هم خطر را به سایرین هشدار می دهند.
گویا برخی از مسئولین به جاده های روستائی شهرستان نهبندان قدم هم نگذاشته اند چرا که مدیر کل راه و شهرسازی خراسان جنوبی در مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی در 16 آبانماه سالجاری دم از مطلوب بودن وضعیت راه های خراسان جنوبی زده است.
تصاویر ما نشان از غم و اندوه بسیار و نهفته در خود دارد!
بیائید مهربان و مرد عمل باشیم و وضعیت راه ها و جاده های روستائی نهبندان را به وضعیت مطلوب برسانیم و تصادفات و واژگونی را رها کرده و با آرامش خاطر در جاده ها گام بر داریم.
انتهای پیام/
اما جاده های روستائی شهرستان نهبندان گویای این امر و مسئله مهم و حیاتی نیست، در اکثر نقاط، جاده ها نیاز به آسفالت و بازسازی دارند و در بعضی نقاط راه ها و جاده هایی وجود دارد که رنگ و بوی آسفالت و قیر را به خود ندیده است.
روستای سید مراد شهرستان نهبندان ،همان روستائی که در مسیر و شاهراه شرق کشور قرار دارد.
محمد مرادی یکی از اهالی روستای سید مراد در گفتگو با خبرنگار ما می گوید:فاصله این روستا تا جاده اصلی 6 کیلومتر می باشد اما دریغ از یک وجب آسفالت ،بارها و بارها قول آسفالت جاده را از زبان مسئولین شنیده ایم،گویا مسئولین عزیز در جمع مردم دهانشان گرم و زبانشان چرب است چرا که با پشت سر گذاشتن تپه ها،وعده هایشان بر باد فنا می رود.
وی اظهار داشت: قریب به 18 واژگونی و تصادف در مسافت همین 6 کیلومتر اتفاق افتاده است و این سبب نگرانی اهالی روستا است.
خدابخش حسینی بهلولی ساکن روستای عشایر نشین چاه زرد نیز از عدم آسفالت و خاکی بودن جاده روستائی و مرزی خود گلایه مند است و می گوید: جاده آنقدرموج دارد که گویا بر یک سطح لرزنده و لغزنده گام برمی دارید.
او ادامه می دهد:مگر ما عشایر جزئی از سرزمین پاک ایران نیستیم،مگر ما در آمار و ارقام،انتخاب و انتخابات محسوب نمی شویم،مگر ما حافظان جان پناه شما در شهرها نیستیم و چندین اما و اگر هایی دیگر!!
آخوندی راننده مسافرکش از اهالی روستای چاهداشی نیز از چاله های غم در مسیر چاهداشی به نهبندان می گوید و از اینکه هر از چند کوتاه مدتی باید برای تعمیر خودرو و جلو بندی آن روانه تعمیرگاه شود.
برخی از جاده های روستائی که دارای روکش آسفالت می باشد از علائم راهنمائی و جاده ای محروم مانده و به حال خود رها شده است، نمونه بارز آن جاده زهری- میغان، که چنانچه در این مسیر گام بردارید یک سیاه راهی همراه تو خواهد بود که ابتدا و انتهایش مشخص نیست و رانندگان و ساکنین روستاهای مسیر با گذاشتن سنگ بر روی هم خطر را به سایرین هشدار می دهند.
گویا برخی از مسئولین به جاده های روستائی شهرستان نهبندان قدم هم نگذاشته اند چرا که مدیر کل راه و شهرسازی خراسان جنوبی در مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی در 16 آبانماه سالجاری دم از مطلوب بودن وضعیت راه های خراسان جنوبی زده است.
تصاویر ما نشان از غم و اندوه بسیار و نهفته در خود دارد!
بیائید مهربان و مرد عمل باشیم و وضعیت راه ها و جاده های روستائی نهبندان را به وضعیت مطلوب برسانیم و تصادفات و واژگونی را رها کرده و با آرامش خاطر در جاده ها گام بر داریم.
انتهای پیام/
اما جاده های روستائی شهرستان نهبندان گویای این امر و مسئله مهم و حیاتی نیست، در اکثر نقاط، جاده ها نیاز به آسفالت و بازسازی دارند و در بعضی نقاط راه ها و جاده هایی وجود دارد که رنگ و بوی آسفالت و قیر را به خود ندیده است.
روستای سید مراد شهرستان نهبندان ،همان روستائی که در مسیر و شاهراه شرق کشور قرار دارد.
محمد مرادی یکی از اهالی روستای سید مراد در گفتگو با خبرنگار ما می گوید:فاصله این روستا تا جاده اصلی 6 کیلومتر می باشد اما دریغ از یک وجب آسفالت ،بارها و بارها قول آسفالت جاده را از زبان مسئولین شنیده ایم،گویا مسئولین عزیز در جمع مردم دهانشان گرم و زبانشان چرب است چرا که با پشت سر گذاشتن تپه ها،وعده هایشان بر باد فنا می رود.
وی اظهار داشت: قریب به 18 واژگونی و تصادف در مسافت همین 6 کیلومتر اتفاق افتاده است و این سبب نگرانی اهالی روستا است.
خدابخش حسینی بهلولی ساکن روستای عشایر نشین چاه زرد نیز از عدم آسفالت و خاکی بودن جاده روستائی و مرزی خود گلایه مند است و می گوید: جاده آنقدرموج دارد که گویا بر یک سطح لرزنده و لغزنده گام برمی دارید.
او ادامه می دهد:مگر ما عشایر جزئی از سرزمین پاک ایران نیستیم،مگر ما در آمار و ارقام،انتخاب و انتخابات محسوب نمی شویم،مگر ما حافظان جان پناه شما در شهرها نیستیم و چندین اما و اگر هایی دیگر!!
آخوندی راننده مسافرکش از اهالی روستای چاهداشی نیز از چاله های غم در مسیر چاهداشی به نهبندان می گوید و از اینکه هر از چند کوتاه مدتی باید برای تعمیر خودرو و جلو بندی آن روانه تعمیرگاه شود.
برخی از جاده های روستائی که دارای روکش آسفالت می باشد از علائم راهنمائی و جاده ای محروم مانده و به حال خود رها شده است، نمونه بارز آن جاده زهری- میغان، که چنانچه در این مسیر گام بردارید یک سیاه راهی همراه تو خواهد بود که ابتدا و انتهایش مشخص نیست و رانندگان و ساکنین روستاهای مسیر با گذاشتن سنگ بر روی هم خطر را به سایرین هشدار می دهند.
گویا برخی از مسئولین به جاده های روستائی شهرستان نهبندان قدم هم نگذاشته اند چرا که مدیر کل راه و شهرسازی خراسان جنوبی در مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی در 16 آبانماه سالجاری دم از مطلوب بودن وضعیت راه های خراسان جنوبی زده است.
تصاویر ما نشان از غم و اندوه بسیار و نهفته در خود دارد!
بیائید مهربان و مرد عمل باشیم و وضعیت راه ها و جاده های روستائی نهبندان را به وضعیت مطلوب برسانیم و تصادفات و واژگونی را رها کرده و با آرامش خاطر در جاده ها گام بر داریم.
انتهای پیام/
اما جاده های روستائی شهرستان نهبندان گویای این امر و مسئله مهم و حیاتی نیست، در اکثر نقاط، جاده ها نیاز به آسفالت و بازسازی دارند و در بعضی نقاط راه ها و جاده هایی وجود دارد که رنگ و بوی آسفالت و قیر را به خود ندیده است.
روستای سید مراد شهرستان نهبندان ،همان روستائی که در مسیر و شاهراه شرق کشور قرار دارد.
محمد مرادی یکی از اهالی روستای سید مراد در گفتگو با خبرنگار ما می گوید:فاصله این روستا تا جاده اصلی 6 کیلومتر می باشد اما دریغ از یک وجب آسفالت ،بارها و بارها قول آسفالت جاده را از زبان مسئولین شنیده ایم،گویا مسئولین عزیز در جمع مردم دهانشان گرم و زبانشان چرب است چرا که با پشت سر گذاشتن تپه ها،وعده هایشان بر باد فنا می رود.
وی اظهار داشت: قریب به 18 واژگونی و تصادف در مسافت همین 6 کیلومتر اتفاق افتاده است و این سبب نگرانی اهالی روستا است.
خدابخش حسینی بهلولی ساکن روستای عشایر نشین چاه زرد نیز از عدم آسفالت و خاکی بودن جاده روستائی و مرزی خود گلایه مند است و می گوید: جاده آنقدرموج دارد که گویا بر یک سطح لرزنده و لغزنده گام برمی دارید.
او ادامه می دهد:مگر ما عشایر جزئی از سرزمین پاک ایران نیستیم،مگر ما در آمار و ارقام،انتخاب و انتخابات محسوب نمی شویم،مگر ما حافظان جان پناه شما در شهرها نیستیم و چندین اما و اگر هایی دیگر!!
آخوندی راننده مسافرکش از اهالی روستای چاهداشی نیز از چاله های غم در مسیر چاهداشی به نهبندان می گوید و از اینکه هر از چند کوتاه مدتی باید برای تعمیر خودرو و جلو بندی آن روانه تعمیرگاه شود.
برخی از جاده های روستائی که دارای روکش آسفالت می باشد از علائم راهنمائی و جاده ای محروم مانده و به حال خود رها شده است، نمونه بارز آن جاده زهری- میغان، که چنانچه در این مسیر گام بردارید یک سیاه راهی همراه تو خواهد بود که ابتدا و انتهایش مشخص نیست و رانندگان و ساکنین روستاهای مسیر با گذاشتن سنگ بر روی هم خطر را به سایرین هشدار می دهند.
گویا برخی از مسئولین به جاده های روستائی شهرستان نهبندان قدم هم نگذاشته اند چرا که مدیر کل راه و شهرسازی خراسان جنوبی در مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی در 16 آبانماه سالجاری دم از مطلوب بودن وضعیت راه های خراسان جنوبی زده است.
تصاویر ما نشان از غم و اندوه بسیار و نهفته در خود دارد!
بیائید مهربان و مرد عمل باشیم و وضعیت راه ها و جاده های روستائی نهبندان را به وضعیت مطلوب برسانیم و تصادفات و واژگونی را رها کرده و با آرامش خاطر در جاده ها گام بر داریم.
انتهای پیام/
اما جاده های روستائی شهرستان نهبندان گویای این امر و مسئله مهم و حیاتی نیست، در اکثر نقاط، جاده ها نیاز به آسفالت و بازسازی دارند و در بعضی نقاط راه ها و جاده هایی وجود دارد که رنگ و بوی آسفالت و قیر را به خود ندیده است.
,روستای سید مراد شهرستان نهبندان ،همان روستائی که در مسیر و شاهراه شرق کشور قرار دارد.
,محمد مرادی یکی از اهالی روستای سید مراد در گفتگو با خبرنگار ما می گوید:فاصله این روستا تا جاده اصلی 6 کیلومتر می باشد اما دریغ از یک وجب آسفالت ،بارها و بارها قول آسفالت جاده را از زبان مسئولین شنیده ایم،گویا مسئولین عزیز در جمع مردم دهانشان گرم و زبانشان چرب است چرا که با پشت سر گذاشتن تپه ها،وعده هایشان بر باد فنا می رود.
,وی اظهار داشت: قریب به 18 واژگونی و تصادف در مسافت همین 6 کیلومتر اتفاق افتاده است و این سبب نگرانی اهالی روستا است.
,خدابخش حسینی بهلولی ساکن روستای عشایر نشین چاه زرد نیز از عدم آسفالت و خاکی بودن جاده روستائی و مرزی خود گلایه مند است و می گوید: جاده آنقدرموج دارد که گویا بر یک سطح لرزنده و لغزنده گام برمی دارید.
,او ادامه می دهد:مگر ما عشایر جزئی از سرزمین پاک ایران نیستیم،مگر ما در آمار و ارقام،انتخاب و انتخابات محسوب نمی شویم،مگر ما حافظان جان پناه شما در شهرها نیستیم و چندین اما و اگر هایی دیگر!!
,آخوندی راننده مسافرکش از اهالی روستای چاهداشی نیز از چاله های غم در مسیر چاهداشی به نهبندان می گوید و از اینکه هر از چند کوتاه مدتی باید برای تعمیر خودرو و جلو بندی آن روانه تعمیرگاه شود.
,,
برخی از جاده های روستائی که دارای روکش آسفالت می باشد از علائم راهنمائی و جاده ای محروم مانده و به حال خود رها شده است، نمونه بارز آن جاده زهری- میغان، که چنانچه در این مسیر گام بردارید یک سیاه راهی همراه تو خواهد بود که ابتدا و انتهایش مشخص نیست و رانندگان و ساکنین روستاهای مسیر با گذاشتن سنگ بر روی هم خطر را به سایرین هشدار می دهند.
,گویا برخی از مسئولین به جاده های روستائی شهرستان نهبندان قدم هم نگذاشته اند چرا که مدیر کل راه و شهرسازی خراسان جنوبی در مجمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی در 16 آبانماه سالجاری دم از مطلوب بودن وضعیت راه های خراسان جنوبی زده است.
,تصاویر ما نشان از غم و اندوه بسیار و نهفته در خود دارد!
,بیائید مهربان و مرد عمل باشیم و وضعیت راه ها و جاده های روستائی نهبندان را به وضعیت مطلوب برسانیم و تصادفات و واژگونی را رها کرده و با آرامش خاطر در جاده ها گام بر داریم.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه