[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از تبریز بیدار ، 14مرداد ماه مصادف با یکصد وهشتمین سال روز صدور فرمان مشروطیت توسط مظفر الدین شاه قاجار می‌باشد. 108 سال از تاریخی ترین روز ایران و ایرانی سپری شد. در طول تاریخ کهن این سرزمین حوادث، اتفاقات و وقایع بسیار زیادی دارای اهمیت می‌باشد. برخی از این حوادث مثبت بوده و برخی دیگر منفی و هر دو دسته تا حدود زیادی سرنوشت ایران و مردمان آن را تغییر داده است. ورود اسلام به ایران در گروه اول قرار می گیرد که یکی از بزرگترین ثمرات آن شکل گیری عصر طلایی ایران در قرون سوم تا ششم می باشد و برعکس حمله مغول در اواسط قرن هفتم که باعث فروپاشی و سقوط – نه زوال تدریجی – ایران بزرگ شد، در گروه دوم قرار می گیرد. شکل گیری حکومت صفویه نیز در اواخر قرن دهم هجری که باعث وحدت سرزمینی ما شد دارای ابعاد منفی و مثبت فراوانی است . اما همه این اتفاقات را می توان با رویدادی که از اواسط قرن سیزدهم آغاز شد و سرانجام در یکی از گرم‌ترین روزهای سال در کاخ گلستان به ثمر نشست، مقایسه کرده و وزن هر کدام را سنجید.
,
شبکه اطلاع رسانی دانا,
تبریز بیدار,
چه مخالف مشروطه باشیم و آن را پدیده‌ای وارداتی، غربی و انحرافی بدانیم و چه موافق آن و مشروطه را سراسر مبرا از عیب و خطا ، همه در این موضوع اتفاق نظر دارند که از این روز تاریخی عصر جدیدی در تاریخ ایران و ایرانی آغاز شد.
,
مشروطه و مشروطه خواهان چه مذهبی و چه روشنفکر، همه در تلاش و تکاپوی واحدی بودند . چه آیت ا... بهبهانی و طباطبایی و چه سید حسن تقی زاده و یا میرزا ملکم خان هر یک از زاویه‌ای و دیدگاهی متفاوت هدف مشترکی داشتد: آن ها قصد تغییر و دگرگونی را کرده بودند، عزم راسخشان بر این امر استوار شده بود که از کهنگی خلاصی یافته و هر چیزی را که از آن بوی کهنگی می امد، تخطئه کرده و در این میان به مبارزه با سنت هم پرداختند و شاید اشتباه بزرگ همه یا بخشی از آن ها در همین نکته نهفته است که به جای نقد سنت و مظاهر سنتی، درصدد نفی آن بر آمدند. این بزرگ ترین خطا در تاریخ مشروطه است ولی آیا ایستادن در دروازه مدرنیته و تلاش برای تحول و نوزایی ارزش آن را ندارد که گناه مشروطه را پاک و مشروطه خواهان را تبرئه کند؟
,
اینک با گذشت یکصد و هشت سال از آن رستاخیز بزرگ ایرانیان هم چنان ما، در جدال میان سنت و مدرنیته گیر کرده‌ایم. اگر آن روز و روزهای پس از آن صاحبان عقل های انتقادی سلیم و دوربینی در میان مشروطه طلبان و مخالفان اجاره ظهور و بروز می یافتند و تکلیف نهایی ما را مشخص می کردند، امروز مجبور نبودیم به طور مداوم از گذر میان جهان قدیم و جدید سخن به میان آوریم . روند گذرا، مرحله ای است که همه جوامع توسعه یافته از آن عبور کرده و خود را به وادی پیشرفت رهنمون کرده اند، ولی متاسفانه مدت گذار ما خیلی طولانی شده است و با ادامه این وضعیت شاید هم چنان تا یکصد سال آینده نیز در این مرحله در جا بزنیم!
,
اما هر چه که باشد، امروز روز بزرگی در تاریخ ماست. اگر امروز به داشتن یک حکومت مردمی افتخار می‌کنیم، حاکمان و دولتمردان را آسمانی نمی‌پنداریم، به وجود نهادهایی چون مجلس و شوراها می بالیم، هر سال یک انتخابات برگزار می کنیم و .... رهین منت بزرگمردان و زنانی هستیم که در جنبش تنباکو شرکت کرده، با مسیونوز بلژیکی مخالفت کرده، مهاجرت صغری و کبری را ترتیب داده، در جریان استبداد صغیر دلاورانه با مستبد خون خواری به نام محمد علی شاه و دارو دسته‌اش چون صمد خان، شجاع الدوله ، مخبر السلطنه و ... جنگ کرده و تهران را فتح کرند. متاسفانه حافظه تاریخی ما ضعیف بوده و یا توان قبول واقعیت ها را از دست داده ایم و به همین دلیل ۱۴ مرداد ماه می‌آید و می‌رود و ما هنوز نتوانسته ایم کارنامه خائنان و خدمتکاران به مشروطه را از یکدیگر جدا سازیم و مهم‌تر از ان و با هزاران افسوس جای آنان را با یکدیگر عوض کرده ایم.
,
,
یادداشت :حسن سامع نصایح
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه