"نهنگ آبی" تهدیدی برای جوانان ایرانی/ برنامه دولت در حذف بازیها و شبکه های غیرمجاز چیست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  صبح مغان، خبر خودکشی دو نوجوان اصفهانی به علت مسائل مربوط به نرم افزار شیطانی "نهنگ آبی" که واکنش و ناراحتی وزیر ارتباطات را هم به دنبال داشت این را گوشزد میکند که پرداختن به این موضوع از اهمیت والایی برخوردار بوده و لازم است شورای فضای مجازی و مسئولان وزارت خانه ارتباطات علاوه بر متاثر شدن، راه کار عملیاتی در مبارزه و ممنوعیت تکثیر این بازی ها و برنامه ها بیندیشند.

این بازی همانند بسیاری از بازیهای بدون مجوز دیگر که روز به روز مانند موریانه ای در حال افزایش بوده و زیربنای فکری واعتقادی جوانان و نوجوانان را از بین می برند به یکی از پرچالش ترین بحث های پیش روی مسئولان و به ویژه  وزرات ارتباطات تبدیل شده است.

بازی یا چالش نهنگ آبی چیست؟؟

بازی یا چالش نهنگ آبی یک بازی اینترنتی است که در چندین کشور وجود دارد. بازی متشکل از یک سری از وظایف واگذاری شده به بازیکنان توسط مدیران در طول ۵۰ روز است که با چالش نهایی بازیکن نیاز به ارتکاب خودکشی دارد. اصطلاح «نهنگ آبی» نیز از پدیده ساحل نهنگ می‌آید که مربوط به خودکشی است.

با ورود و ثبت نام، اعضاء «نهنگ» خطاب می‌شوند. این بازی در هندوستان بیشترین تعداد خودکشی را دارد، به شکلی که پلیس هندوستان نصب و انتشار و حتی ذخیره فایل خام نصبی این بازی را جزء جرایم نرم‌افزاری محسوب کرد.

در این چالش اینترنتی ۵۰ مرحله‌ای از مخاطبان عمدتاً نوجوانان خواسته می‌شود روزانه تکلیف خود را انجام داده و در پایان، عکسی از خود را بفرستند تا بتوانند وارد مرحله بعد شوند. مرحله نخست این چالش کشیدن یک نهنگ آبی روی دست است و پس از آن برای مثال از کاربر خواسته می‌شود، تا لب خود را ببرد، روی دست خود با چاقو کلمه‌ای را حک کند یا بالای یک ساختمان مرتفع با پاهای آویزان از خود عکس بیندازد.

 نهنگ آبی در سال ۲۰۱۳ در روسیه و با "F57" یکی از نام‌های به اصطلاح "گروه مرگ"شبکه اجتماعی وی‌کی شروع به کار کرد و گفته می‌شود اولین خودکشی ناشی از آن در سال ۲۰۱۵ اتفاق افتاده‌است. فیلیپ بودکین دانشجوی سابق روانشناسی کسی که از دانشگاهش اخراج شد ادعا کرد که او بازی را اختراع کرده. بودکین اعلام کرد که هدف او این بود که برای «پاک کردن» جامعه با فشار به کسانی که تلقی می‌شود هیچ ارزشی ندارند آنها را وادار به خودکشی کند.

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که «نهنگ آبی» در اصل یک حقه غلوشده است و افرادی آن را به منظور دست انداختن مخاطب پرداخته‌اند. با این حال این امکان وجود دارد که این پدیده منجر به رفتارهای تقلیدی خودآزارانه و خودکشی تقلیدی شده‌باشد

این بازی فوق العاده خطرناک است طوری که منبع خبری  در روسیه ۱۳۰ گزارش خودکشی از کودکان را اطلاع رسانی کرده اند که تمام این کودکان از یک گروه اینترنتی بوده اند و این ۱۳۰ مورد خودکشی در طی تنها چند ماه اتفاق افتاد.

متاسفانه این بازی نه تنها در روسیه بلکه در بسیاری از کشورهای دنیا قربانی گرفته و به تازگی خبرها حاکی از آن است که کودکان و جوانان ایرانی نیز در خطر چنین چالش وحشتناکی قرار دارند.

سگ وحشی اینترنت همچنان بدون قلاده 

رهبر انقلاب درباره ضرورت این اقدام آنی و فوری تاکید کرده اند: “اینترنت یکی از نعم بزرگ الهی است، اما در عین حال یک نقمت بزرگ هم هست؛ یعنی یک چاقوی دو دم و خطرناک… اینترنت الان مثل یک جریان افسار گسیخته است… این مثل آن است که کسی یک سگ وحشی را بیاورد، بگویند قلاده‌اش کو؟ بگویند سفارش کرده‌ایم آهنگر قلاده را بسازد"!

ایشان در جلسه‌ آسیب‌های اجتماعی با حضور مسئولان ارشد (11 اردیبهشت ۹۵) تاکید کردند:"به مسئله آسیب های اجتماعی در سطح کشور جوری نگاه کنیم که اگر این آسیب در داخل خانواده خود ما بود، آن جور نگاه می کردیم. اگر بنده یک بچه معتاد داشته باشم چه حالی دارم؟ اگر کسی در خانه یک دختر فراری از خانه داشته باشد چه حالی دارد؟ تصورش را بکنید، اگر این دختر از خانه دیگری هم فرار کرد، ما باید همان احساس را به خودمان تلقین کنیم ولو طبیعتاً نداشته باشیم...ما در واقع اهتمام مان به وضعیت مردم مثل اهتمام مان به داخل خانواده خودمان باشد.".

معظم له همچنین تاکید کردند مسئولان، مردم را عائله خود بدانند: "اهمیت کار را، بزرگی مسئولیت را، خطرات ناشی از آن را آدم توجه بکند، آن وقت می فهمد که چه قدر باید در این زمینه تلاش کرد و شب و روز نشناخت. چگونه یک مسئول یا یک عنصر مؤمن و انقلابی می تواند این کار بلندمدت را شبانه روزی و با تمام وجود پی بگیرد و خسته نشود؟ وقتی که حس کند خود او، جزئی از آن خانواده است و مشکل مردم، مشکل اوست. ما مردم را باید عائله  خودمان بدانیم. ما مسئولین کشوریم دیگر ... این ملت، این کشور، این مرزها، این فضای زندگی، عائله ما است.

حال که اثرگذاری این نوع برنامه ها و بازی هایی که روز به روز خطرناک تر می شوند بر هیچ فرد حقیقی و حقوقی پوشیده نیست یک سوال مطرح می شود که اثرات این بازی ها در چه سطحی باید باشند تا مسئولان مربوطه برای مقابله با ان اقدامی انجام دهند؟

امید است اعضای شورای فضای مجازی و به ویژه وزیر ارتباطات با تخصصی که در این زمینه ها دارد با پی بردن به آسیب های بازیها و شبکه های بدون مجوز اقدامی عملی در حذف این بدافزارها داشته باشد.

گزارش از بهروز پیری

انتهای پیام/