گناباد فاقد سالن اختصاصی ورزش های رزمی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای‌گناباد، محمدعلی نصیری یکی از ورزشکاران سرشناس گنابادی است که عناوین وافتخارات کسب شده توسط ایشان معرف این شخصیت ورزشی در محافل ورزشی  و بین ورزش دوستان شهرستان است .

در همین راستا خبرنگار پایگاه خبری‌تحلیلی ندای‌گناباد مصاحبه‌ای با این ورزشکار و مسئول هیئت کاراته شهرستان انجام داد که به شرح ذیل می‌باشد:

-ابتدا خود را معرفی نمائید و بفرمائید از چه زمانی کاراته را شروع کردید؟

محمدعلی نصیری هستم، متولد 31شهریورماه 54 که دارای سه فرزند هستم و هم اکنون مشغول به فعالیت در فروشگاه محصولات فرهنگی سجاد میباشم. از حدود 15سالگی فعالیت ورزشی خود در رشته کاراته را شروع کردم. ورود به این عرصه ورزشی را مدیون دایی شهیدم(غلامرضا خواجوی) هستم که خود ایشون نیز رزمی کار بودند و مشوق من در ورزش کاراته شدند.

-از روند فعالیت و موفقیت خود در رشته ورزشی کاراته تعریف کنید:

اولین کلاس رزمی شهرستان آن زمان زیرنظر سپاه برگزار میشد و من در این کلاس ها که در محل سالن جنب اداره ورزش وجوانان گناباد برگزار میشد، جز اولین شاگردان بودم، بعد از آن نیز فعالیت ورزشی خود را در شهرستان ادامه دادم تا اینکه برای ادامه تحصیل به مشهد عزیمت کردم و در آنجا موفق به اخذ کمربند قهوه ای شدم. بعد حدود 4سال و دریافت «دان یک» در مشهد به قم عزیمت کردم و نزد استاد دباغیان سرمربی وقت تیم ملی موفق به اخذ «دان دو» شدم. در سال 82 رئیس هیئت کاراته شهرستان شدم وسال 83 در نیشابور وسال88 در تهران به ترتیب «دان سه» و «دان چهار» کاراته را دریافت کردم و حدود یک ماه و نیم گذشته نیز موفق به اخذ «دان پنج» شدم. در سالهای 87 تا 90 نیز به مدت چهار سال متوالی، هیئت کاراته برتر استانی شدیم.

-از افتخارات و عناوین کسب شده خود بگوئید:

در راستای فعالیت ورزشی خود در رشته کاراته،دوره مربی گری دفاع شخصی را زیرنظر فدراسیون جودو در مشهد گذراندم و هم اکنون درجه 3 مربی گری در رشته های دفاع شخصی و کاراته را دارم که دو نفر از شاگردان بنده بنام های امین عشقی و صادق غلامیان در مسابقات بین المللی کاراته وان(آزاد) در سال 90 به ترتیب موفق به کسب مقام اول وسوم مسابقات شدند.همچنین بعنوان داور درجه1 ملی در مسابقات استانی و کشوری، به قضاوت و داوری میپردازم. دو سال در مسابقات پیشکسوتان در رشته کاراته شرکت کردم که پارسال علیرغم آسیب دیدگی موفق به کسب مقام سوم کشوری وامسال نیز موفق به کسب مقام دوم کشوری در سبک شوتوکان شدم.

-از خاطرات و فراز و نشیب های دوران ورزشی خود تعریف کنید:

دردوران فعالیت ورزشی و بخصوص زمانیکه امکانات ورزشی از قبیل تشک تاتامی نبود،بارها دچار مصدومیت های بعضا شدید میشدم،از جمله یکبار در یک مسابقه دچار آسیب دیدگی شدید از ناحیه سر و نیز باردیگر دچار شکستگی از ناحیه بینی شدم، ولی با این وجود باز ورزش را رها نکردم و هربار با انگیزه ای بیشتر نسبت به قبل لباس رزمی میپوشیدم وبه فعالیتم ادامه میدادم.

-به نظر شما تفاوت پهلوانی و قهرمانی در چیست و ورزش چه تأثیری در زندگی شما داشته است؟

قهرمانی زودگذر است و پهوانی پایدار و ماندنی؛در واقع پهلوانی چیزی جز جوانمردی نیست که غرور و خودبینی در آن راه ندارد و دستگیری کردن از محرومان و مستضعفان جز خوی ومنش آن است. بنده در زندگی، پهلوان تختی و پوریای ولی را الگوی خود قرار داده ام. ورزش به انسان روحیه خودباوری و جوانمردی و درس صبوری و استقامت میدهد که در برابر مشکلات زندگی، سر خم نکند و نسخه ای رایگان برای تضمین سلامتی است.

-در زمینه ورزش های رزمی و انفرادی چه مشکلاتی وجود دارد؟

متأسفانه در کشور ما به ورزش هایی نظیر فوتبال بیشتر بها داده میشود تا ورزش های انفرادی و رزمی درحالیکه تاکنون بارها وبارها پرچم مقدس ایران توسط همین ورزشکاران در سراسر دنیا به اهتزاز درآمده است ولذا در شهرستان نیز براحتی یک تیم فوتبال نمیتوانیم اسپانسر جذب کنیم و ازاین رو مابقی هزینه ها را ورزشکاران از جیب خودشان میدهند.همچنین شهرستان گناباد فاقد یک سالن اختصاصی ورزش های رزمی است که امیدواریم با پیگیری های مسئولین این مشکل برطرف شود.

-در پایان چه توصیه ای به خانواده ها و خصوصا والدین دارید؟

در شهرستان ما ورزش برای اکثر خانواده ها در مدت تعطیلات خصوصا ایام تابستان معنا دارد و با شروع سال تحصیلی شاهد یک ریزش جدی در بحث ورزشکاران شهرستان هستیم.در حالیکه والدین با یک برنامه ریزی صحیح و مناسب برای فرزندان خویش میتوانند در کنار مسائل آموزشی و تحصیلی، به سلامت جسمانی آنها نیز اهمیت بدهند؛ ازجمله دو نفر از شاگردان بنده که در رشته پزشکی هم قبول شدند وهم اکنون نیز در آنجا در کنار تحصیل مشغول به ادامه فعالیت ورزشی خود هستند،لذا امروز جامعه ما خصوصا با وجود این فضای مجازی و تنبل پروری های آن،نیاز به روحیه ورزشکاری وتحرک وپویایی دارد و چه خوب است خانواده ها در کنار کار و تحصیل به ورزش نیز با نگاه جدی تری توجه کنند.

انتهای پیام/