در اعماق لایه‌های تاریخ و ماقبل تاریخ، انسان‌هایی گمنام اما متفکر و انقلابی، اسطوره‌ای از نام «کاوه» می‌سازند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی  قدس خبر، نشست نقد و بررسی کتاب «کاوه آهنگر» با حضور ابوالفضل کارگر نماینده شورای اسلامی شهرقدس ،مسئول امور فرهنگی اداره ارشاد اسلامی و همچنین هنرمندان، نویسندگان، کودکان و نوجوانان در محل سالن اجتماعات کتابخانه مرکزی شهرستان قدس برگزار شد.

محمدرضا یوسفی نوسنده کتاب کاوه اهنگر (زاده ۱۳۳۲، همدان) نویسنده و نظریه‌ پرداز ادبیات کودکان و نوجوانان و دبیر گروه داستان کانون ادبیات ایران، اولین اثر داستانی او  با عنوان "سال تحویل" شد بود که در سال ۱۳۵۷ منتشر شد. وی علاوه بر داستان نویسی برای کودکان و نوجوانان، به نمایش نامه نویسی و فیلم نامه نویسی نیز مشغول است اما فعالیت های اصلی او نویسندگی برای کودکان است. به گفته ی خودش تا کنون بیش از دویست اثر عمدتاً داستانی برای کودکان و نوجوانان منتشر کرده است.
محور اصلی فعالیت های یوسفی ادبیات کودکان است اما در زمینه فیلم نامه، نمایشنامه و مباحث نظری درباره ادبیات کودکان نیز آثاری دارد.
از او تاکنون مجموعه داستان‌های «پشت حصیر» (1379)، «در چشم تاریکی» (1381)، «شهامت درد» (1382)، «آنجا زیر باران» (1383) و «به‌زانو درنیا» (1384) به چاپ رسیده و مجموعه داستان «اگر تو مردی» هم زیر چاپ است.

محمدرضا گودرزی یکی از نقد کنندگان در این نشست از زاویه‌ای متفاوت به اتفاقات دز این کتاب می پردازد و با اشاره به متفاوت و ویژه بودن روایت حماسی «کاوه آهنگر» در اساطیر ایران و حتی جهان. در حالی که حماسه‌ها و اسطوره‌ها با تفکرِ آموزشِ «استبدادپذیری» و «شاه‌پرستی» شکل گرفته‌اند، در اعماق لایه‌های تاریخ و ماقبل تاریخ، انسان‌هایی گم‌نام اما متفکر و انقلابی، اسطوره‌ای از نام «کاوه» می‌سازند که از بطن اجتماع برمی‌خیزد و علم برافراشته، حکومت «بی‌هنران» و «بی‌دین‌ها» را نابود می‌کند، انسان ماقبل تاریخ با روایت کردنِ اسطوره‌ها، تفکر خود را باز می‌نمود.

وی افزود: در میان ملل مختلف و به خصوص ملت‌ های دارای تمدن اساطیر به نسبت زیادی وجود دارد که ایران نیز دارای اساطیر و روایت‌های حماسی از دوران باستان خود است و هر کدام از این روایت‌ها، بخشی از تفکرات ملی را باز می‌نمایانند.

ایشان با اشاره به یک نمونه از این روایت‌ها تصریح کرد: داستان «فریدون و ضحاک» که بخشی طولانی از این اساطیر را فرا می‌گیرد، یک بخش از این روایتِ کلان، حضور کاوه و قیام او علیه ضحاک را در بر می‌گیرد و این بخشِ به ظاهر کوتاه در ادبیات حماسی ایران، ارزشِ بسیار زیادی پیدا کرده است که این روایت، استدلالی برای «درفش کاویان» یعنی پرچم ملی ایرانیان طرح می‌کند.