گوشت گوسفند؛ تنها تغذیه اهالی روستای کوه لهرو بندرعباس/ مردم حتی آب آشامیدنی ندارند + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  هرمز؛ روستای کوه لهرو یکی از مناطق بسیار محروم در استان هرمزگان است که این منطقه صعب العبور و محروم در بخش شمیل شهرستان بندرعباس واقع شده است.

روستای کوه لهرو  آن چنان در محرومیت و فقر شدید قرار دارد که حتی هنگام بازدید خواسته‌های بیشتر اهالی این روستای کوچک در حد کمک‌هایی برای تامین مایحتاج اولیه زندگی بود و آنقدر در سختی و مشکلات قرار داشتند که گاهی خواسته‌های به حق خود را فراموش می‌کردند.

با ورود به جاده‌ روستای کوه لهرو که همه کوهستانی و صعب العبور بود و حتی به وسیله خودروهای مجهز به سختی در آنها پیش می‌رفتیم برای لحظاتی عمق محرومیت و مظلومیت این منطقه را از نزدیک لمس کردیم.

این روستا با طبیعت بکر و دست نخورده و مردمان مهمان نواز ، خونگرم و پرتلاش اما در عمق محرومیت و نبود امکانات بهداشتی و رفاهی اولیه زندگی دست و پنجه نرم می کردند و از نبود آب شرب و جاده مناسب و همچنین بی‌توجهی مسئولان نسبت به دامداران این منطقه رنج می‌برند.

معضل اساسی روستای کوه لهرو نبود راه مناسب جهت ارتباط با مرکز استان است که متاسفانه برای رسیدن به این روستا 3 ساعت زمان می برد که دو ساعت آن باید در جاده های خاکی صعب العبور تا روستا را طی کرد که در این مورد باید چاره‌ای اندیشید و با ایجاد جاده مردم این منطقه را از بن بست خارج کرد.

مردم روستای آب آشامیدنی ندارند

روستای کوه لهرو بندرعباس فاقد آب آشامیدنی سالم است و مردم این اهالی آب آشامیدنی خود را از چاهی در چند کیلومتری روستا تامین می کنند که به علت نبود جاده مناسب مجبور به استفاده از حیوانات چهارپایان هستند.

بعد از گذشت 38 سال از پیروزی انقلاب اسلامی ، مردم روستای کوه لهرو از از حیوانات چهارپا به جای خودرو ، از آب چشمه به جای آب لوله کشی بهداشتی و از هیزم به جای گاز برای رفع نیاز خود استفاده می کنند.

خشکسالی و بی آبی و چند راس گوسفند تمام دارایی مردم این منطقه است و هیچ منبع درآمدی غیر از یارانه ندارد و با توجه به اینکه شغل اغلب مردم این روستا دامداری است تنها تغذیه اهالی این منطقه گوشت گوسفند است و دیگر هیچ چیز برای خوردن در منزل ندارند.

نبود سرویس بهداشتی در روستا

در بسیاری از خانه‌های روستای کوه لهرو حتی سرویس بهداشتی نیز یافت نمی‌شود و مدرسه این روستا فاصله زیادی با خانه ها دارد که این مشکلاتی را برای دانش آموزان ایجاد کرده است.

جعفری یکی از اهالی روستا بزرگترین مشکل روستای کوه لهرو را نبودن جاده مناسب برای عبور و مرور است عنوان کرد و افزود: در زمان بارندگی امکان رفت و آمد اهالی به شهر وجود ندارد چرا که جاده های آن از دسترس خارج می شود .

وی با اشاره به اینکه آب شرب سالم برای خوردن نداریم ،گفت: آب مورد نیاز خود را از چاه تامین می کنیم که برای آوردن آب مجبوریم روزانه چندین کیلومتر تا پیاده روی کنیم .

جعفری با بیان اینکه به دلیل نبود امکانات تعداد زیادی از مردم این روستا به مرکز استان یا استان های همسایه مهاجرت کرده‌اند، تصریح کرد: اگر این روستا توسعه پیدا نکند و این روند به همین شکل ادامه یابد تا چند سال دیگر این روستا خالی از سکنه می‌شوند و اما اگر امکانات در این منطقه باشد لزومی ندارد که مردم از این منطقه به شهرها مهاجرت کنند.

این شهروند روستای کوه لهرو خاطر نشان کرد: ما در این روستا به غیر از برق هیچ امکانات دیگر نداریم و ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﻌﺎش ﻣﺮدم این روستا فقط اﻣﻮر داﻣﺪاری اﺳﺖ.

نه تلویزیون و نه تلفن همراه

رحیمی یکی دیگر از اهالی این روستا با اشاره به مشکلات روستایشان ، اظهار کرد: منظور از فقر و محرومیت در این روستا، نداشتن پارک بازی کودکان یا سالن ورزشی و یا حتی زمین ورزشی نیست؛ صحبت از نداشتن امکانات اولیه برای زندگی روزمره است و به عنوان مثال تلفن‌های همراه در اینجا بسیار ضعیف است مردم روستا قادر به تماشای برنامه‌های تلویزیون نیستند، چون سیگنال تلویزیونی در اینجا وجود ندارد.