واسطه گری و بی عدالتی دلیل اصلی بیکاری در دلوار

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سپاس؛ جوانان شهر دلوار مدتها است که به موضوع اشتغال معترض هستند و مسئولین شهر نیز در این رابط هیچ گونه فعالیت و پیگیری نکرده اند و باید اعلام شود که سهم اشتغال از کل ترکیب نیروهای انسانی در ادارات چه به صورت آزاد و خدماتی و ... و چه به صورت ابلاغ مورد نیاز آنجا چقدر است.

مجتمع های تجاری که در سالهای تاسیس آن وعده هایی مبنی بر اشتغال زایی بیش از 200 نفر در دلوار را داده بودند هنوز به رقم 20 هم نرسیده و یا نیروهای استفاده شده که می توان شغل سوم آنها قلمداد کرد و میتوان آن را یک بی توجهی به این جوانان مطرح کرد.

در این روزها نیز بازار ساخت و سازهای و گرفتن مجوز های میلیاردی مجتمع های تجاری در شهر دلوار گرم شده است و آثار استفاده از نتیجه این هزینه های هنگفت در وعده های اشتغال دیده نشده و یا برای فقط نیرو هایی که با واسطه و سفارش شده دیگران باشند مفید است.

آیا دلوار با این همه موقعیت شغلی باید جوانان بیش از 50 درصد بیکار داشته باشد؟ کسانی که دارای مدرک فوق لیسانی و لیسانس هستند و دارای زندگی مستقل هستند باید با کسانی که بدون این شرایط فقط با یک واسطه وارد مجتمع یا موسسه و ... شود بدون اینکه این گونه مسائل در نظر گرفته شود.

جوانان دلواری  به خصوص فارغ التحصیلان جویای کار این بخش که چندین سال است در انتظار راه اندازی این پروژه ها و مجتمع های تجاری که دارای چندین شاخه اشتغال است و جهت تاسیس آن در طرح های خود هر مجتمع دارای 200 نیروی انسانی مطرح می کنند ولی  وفتی افتتاح و راه اندازی می شود بوی رابطه و پارتی بازی فضای آنجا را پر می کند و جوانان این شهر بر این باورند که بی عدالتی و تبعیض در جذب نیروی انسانی این پروژه ها بیداد می کند.

یکی از این جوانان می گوید: در حال حاضر 7 مجتمع تجاری در شهر دلوار و سه شرکت تولیدی که می توانند حداقل نیروی خدماتی نیز جذب نمایند مشغول بکار است که خیلی راحت نیروی انسانی خود را با ارتباط های که در بدنه خودشان دارند از خارج بخش جذب می کنند و نیروهای غیربومی زیادی مشغول بکار هستند و آن دسته از نیروهای بومی این منطقه هم به علت نداشتن پارتی باید همچنان بیکار باشند.

دیگری می افزاید: هر چند وقت یکبار برای کار به  این مجتمع ها، ادارات و شرکت ها  مراجعه می کنم ولی متاسفانه تاکنون جوابی نگرفته ام  و وقتی نگاه می کنم نیروهایی در این مجتمع ها مشغول به کار هستند که بیشتر از نیرو های غیر بومی و ناشناس هستند.

جالب است چه بسا در بسیاری زمان ها و موقعیت ها که بسیاری از کارهای ما در ادارات، نهادها و سازمان های مختلف حتی بدون پارتی و پارتی بازی هم اگر شیوه و روال طیبعی خود را طی کند قابل انجام است اما ما به دلیل جا افتادن این فرهنگ همچنان به دنبال پارتی و آشنا می گردیم.

به هر حال اکنون به جای شعار یا اظهار تأسف در این خصوص، زمان مبارزه همه جانبه با این پدیده فرا رسیده و برخلاف تصور برخی اشخاص، برای مبارزه با آن خلأ قانونی وجود ندارد، فقط کافی است قانون اجرا شود.