دلایل گریه بر امام حسین علیه‌السلام/ نمادها نقش بزرگی در فرهنگ‌سازی و جهت‌دهی به حرکت‌های اجتماعی دارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ علی ابراهیم‌زاده مداح و ذاکر اهل بیت علیهم‌السلام شهرستان سرایان در گفتگو با سرایان‌بیدار، گفت: در مراسم عزاداری که برای امام حسین علیه‌السلام اشک می‌ریزیم، تاریخ کربلا به عنوان نماد ذلت‌ناپذیری و ظلم‌ستیزی زنده می‌ماند و عاقلان می‌دانند که نمادها چه نقش عظیمی در فرهنگ‌سازی و جهت‌دهی به حرکت‌های اجتماعی دارد.

وی افزود: به همین دلیل است که غربی‌ها حجم عظیمی از نمادها را برای فرهنگ‌سازی غلط خود استفاده می‌کنند و همچنین به همین دلیل بود که حکام ظالم سعی بر تخریب قبر امام حسین علیه‌السلام داشتند چون می‌دانستند که کربلا و عاشورا نماد مبارزه با ظلم و ذلت است، آن هم مبارزه‌ای که هیچ راه مقابله با آن نیست زیرا شعار آن این بود "مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است".

مداح سرایانی اظهار کرد: گریه برای امام حسین علیه‌السلام نوعی اعلام وفاداری نسبت به رهبران دینی است و شعار "ما اهل کوفه نیستیم علی تنها بماند" نتیجه این گریه‌ها است.

ابراهیم‌زاده گفت: وقتی کسی این رابطه عاشقانه را در خود زنده کرد، پیوند عاطفی عمیقی بین او و امام حسین علیه‌السلام که الگوی هدایت و الگوی مبارزه با ظلم و ذلت‌پذیری هستند برقرار می‌شود و شخص گریه‌کننده نیز شبیه امام حسین علیه‌السلام می‌شود و به همین دلیل است که اکثر ما بعد از گریه دوست داریم آدم بهتری شویم.

وی بابیان‌این‌که گریه؛ علت‌های مختلفی دارد تصریح کرد: گریه بر امام حسین علیه‌السلام با بقیه متفاوت است.

مداح سرایانی اضافه کرد: انسانی که قلبش از سنگ نیست و عاطفه دارد، نمی‌تواند قطرات اشک را بر گونه بچه یتیمی که در هوای سرد برفی زمستان به خاطر نداشتن سرپناه گریه می‌کند، ببیند.

ابراهیم‌زاده گفت: اگر در این مورد دلمان بسوزد حکایت از این دارد که با انسانیت بیگانه نیستیم؛ حال اگر کسی بر مظلومیت امام حسین علیه‌السلام و اهل بیت ایشان گریه کند یعنی من خود را از امام حسین علیه‌السلام و هدفش جدا نمی‌دانم.

وی خاطرنشان کرد: در آیه 23 سوره شوری خداوند به پیامبر اسلام (ص) می‌فرمایند که" قل لااسئلکم علیه اجرا الا المودة فی‌القربى" ؛ "بگو از شما در برابر ابلاغ رسالتم هیچ پاداشی جز مودت نزدیکانم را (که بنا بر بسیاری از روایات اهل بیت علیهم‌السلام هستند) نمی‌خواهم".

مداح سرایانی بابیان‌این‌که گریه بر اهل بیت علیهم‌السلام از مصادیق مودت است که البته نفع آن به خود ما باز می‌گردد اظهار کرد: قرآن توصیه می‌کند به گریه چراکه باعث مودت می‌شود و همچنین در آیه 57 سوره فرقان نیز همین مطلب تکرار می‌شود.

ابراهیم‌زاده گفت: گریه‌کردن باعث تخلیه روانی می‌شود به همین دلیل است که باعث سبک شدن انسان می‌شود و فشارهای عصبی وارد بر انسان را کاهش می‌دهد.

وی اضافه کرد: گریه کردن باعث اجتماع قلب‌ها بر یک امر واحد و باعث پیش بردن اهداف بزرگ مانند ظلم‌ستیزی، استکبارستیزی، استقلال کشور و حتی بهبود وضع اقتصادی کشور می‌شود.

مداح سرایانی اظهار کرد: گریه کردن یک امر طبیعی است و تمام مردم جهان گریه می‌کنند؛ حال‌که این‌طور است پس آیا بهتر نیست که همین نیاز را جهت‌دهی کنیم و استفاده بیشتری ببریم؛ مثلا به گریه کردن جهت ظلم‌ستیزی یا توبه کردن بدهیم.

ابراهیم‌زاده افزود: گریه کردن باعث بزرگ شدن روح می‌شود به همین دلیل است که برای امور شخصی خودمان گریه نکنیم و در هر مصیبتی بر عزای امام حسین علیه‌السلام که دارای یک هدف بزرگ است گریه کنیم.

وی اظهار کرد: مجالسی که برگزار می‌شود اکثرا باعث کمک به فقرا، ایتام و نیازمندان می‌شود؛ به عنوان مثال در اکثر این مجالس غذا به صورت رایگان توزیع می‌شود که به دست نیازمندان نیز می‌رسد.

مداح سرایانی گفت: این نوع گریه همان‌طور که قبلا گفته شد باعث نزدیک شدن ما به امام حسین علیه‌السلام می‌شود و ما نیز شبیه ایشان می‌شویم و باعث ترویج ایثار، از خود گذشتگی و فداکاری می‌شود.

انتهای پیام/