به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زنان کویر ، در دنیای غرب، آن جا که سخن از فداکاری و از خودگذشتگی یا اوج ایثار و مهربانی زن مطرح می شود، نام بزرگانی چون ژاندارک یا فلورانس نیتینگل به میان می آید که اولی درالئان حماسه آفرید و به عنوان یک زن رشید و با شهامت، انگلیسیها را به ترک آن دیار واداشت و دومی به عنوان بانوی چراغ به دست، شبها در جبهه های نبرد می گشت و بر زخم مجروحان مرهم می گذاشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
انتهای پیام/
اما حماسه ای که زنان ما در طول دفاع مقدس آفریدند به یقین روشن ترین اوراق صحیفه عزت و سرافرازی کرمان و کرمانی را رقم می زند.
,زنانی که هم فرزندان خویش را برای اعزام به جبهه تشویق کردند هم صبورانه و زینب گونه شهیدان خویش را بدرقه نمودند هم در پشت صحنه، مسئولیت تدارک جبهه ها را عهده دار شدند و هم از خانه و کاشانه خویش، دل برکندند و مخاطرات حضور در مناطق عملیاتی را به جان خریدند و همسران خود را همراهی کردند تا آنان با خاطری آسوده تر به نبرد بپردازند و رسالت خویش را به انجام برسانند.
,تردیدی نیست که روحیه لطیف زنان و فضای خشن مراکز آموزشی و جبهه های نبرد، کار را برای آنها دشوار می کرد و فرصتی لازم بود تا این تعامل بر قرار شود.
,مریم ملک زاده یکی از زنان اعزام شده "در کتاب نقش زنان کرمان در مناطق جنگی " در این باره می گوید « فضای پادگان برای ما نامانوس بود و اخباری هم که در رابطه با حملات گروهکها به گوش می رسید، موجب اضطراب و نگرانی می شد اما به لطف خدا کم کم بر اضطراب و نگرانی خود غلبه کردیم و در کنار برادران سپاهی در مرکز سنندج و شهر پاوه – که آن روزها توسط نیروهای کرمانی اداره می شد- فعالیت های خود را دنبال کردیم.
,ما در آن جا گر چه کارهایی مانند نگهبانی، طبخ غذا، تخلیه مهمات و پرکردن خشاب نیز انجام می دادیم و گهگاه در ایجاد سنگر در اطراف مقر برادران سپاهی به آنها یاری می رساندیم، اما رسالت اصلی ما طبق آموطشهایی که دیده بودیم کار فرهنگی و تبلیغی در مدارس و جامعه کردنشین بود.»
,آنچا که مسلم است این است که ما در صحنه صحنه ی دفاع مقدس و در خلق حماسه ها و دلاوری ها همواره شاهد حضور بدون ظهور زنان هستیم، حضوری که شاید ما مشاهده نمی کنیم اما بسیار مفید و موثر بوده است.
,منبع: کتاب زن کرمانی روشنای زندگانی
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه