به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛تنوع بالای قومیتی و وجود فرهنگ های مختلف در گوشه و کنار ایران این کشور را به نمایشگاهی منحصر به فرد از آداب، سنن و رسوم با پوشش های متفاوت تبدیل کرده است به گونه ای که هر بخش از این سرزمین پهناور با برخوردی از ویژگی های اقلیمی منطقه خواستگاه تمدنی مستقل از سایر بخش های کشور است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,پوشش سنتی و لباس های اصیل هر منطقه به عنوان نماد بصری مهمترین معرف فرهنگی به شمار می رود و اقوام کرد، لر، بلوچ، آذری، ترکمن و فارس در کنار اصول فرهنگی خود پوشش های متفاوتی را طرح می زنند که وجه مشترک تمامی شان حجابی است لذا در پوشش کهن تمامی اقوام حجاب نقش بسزایی داشته و تاکنون میراث داران این فرهنگ اصیل با حفظ و صیانت از هنر آبا و اجدادیشان بر آن اهتمام ورزیده اند.
,وجود اقوام مختلف عرب و بلوچ در هرمزگان موجب شده تا این استان جلوه ای متفاوت از پوشش محلی و سنتی به نمایش بگذارد که در سراسر کشور بی همتا و منحصر به فرد است زیرا پوشش سنتی این دیار به تن پوش منتهی نمی شود بلکه زیورآلات و متعلقات زینتی زنان را هم در برمی گیرد.
,
, چادرهای گلابتون دوزی، جلبیل، برقع های طلادوزی و سوزن کاری شد، انواع تن پوش ها با عنوانی مانند کَندوره،گَوَن،اُشکُم،نُشته،آستین فراخ،کِلوش،عجمی،چینی،گشاد عربی و ساده شلالی، شلوارهای سنتی که با نوارهای خوس دوزی شده و گلابتون بافی زینت داده می شود از جمله اجزای مهم لباس های مردم هرمزگان است.
,رنگ ها در پوشش محلی هرمزگان جایگاهی ویژه دارند لذا مردم دریا دل جنوب به رنگ های تیره تمایلی ندارند و تم اغلب لباس ها را لعاب هایی گرم و هیجان انگیز تشکیل می دهد تا شور و شعف را در زندگی دوچندان کند.
,هرمزگان از دیرباز کانون توجه و تردد بارزگانان و تجاری از کشورهای حاشیه خلیج و همسایگان شرقی بوده از این رو وجوه مشترک بسیاری میان کشورهای حاشیه خلیج فارس و هندی وجود دارد و بسیاری از صنایع دستی که ابزار و یراق لباس های سنتی را تشکیل می دهد با این کشورها صادر می شود.
,در سالهای اخیر به واسطه تهاجمات گسترده فرهنگی و نقش بسزای غرب بر فرهنگ های اصیل پوشش سنتی هرمزگان نیز از تیر رس ضدفرهنگ ها در امان نمانده و سایه غرب زدگی بر لباس اصیل جنوبی سنگینی می کند.
,
, تا پیش از این تجار و بازرگانات هند و عرب نقش ها و طرح های پوشش را از هرمزگان ودیعه می گرفتند اما اکنون مدل های عربی و هندی که متاثر از غرب است بر لباس های جنوبی تحمیل می شود همچنین کالاهای چینی که بازارهای سراسر جهان را قبضه کرده اند با دخل و تصرفات گسترده خود در پوشش این خطه مردم را از فرهنگ اصیل خود دور کرده اند.
,این روزها جلبیل، لچک و برقع کمتر مورد استفاده قرار می گیرد چنانچه اگر فردی نیز تمایل به استفاده از آن داشته باشد به دلیل قیمت های سرسام آور از خرید آن منصرف می شود تا آرایش های خلیجی و چادرهای هندی که از حریر نازک تر هستند بر سربانوی جنوبی قرار گیرد.
,سوزن کاری و گلابتون دوزی بر سر آستین و دور یقه دیگر استفاده ای ندارد و در عوض تورهای نازک و بدن نما جایگزین زینت کاری ها و هنر دست مادر جنوبی شده است.
,
, ,
حجت اله مرادخانی، مشاور معاونت صنایع‌دستی کشور با اشاره به اهمیت جایگاه پوشاک سنتی گفت : پوشاک سنتی یکی از عرصه های مهم در صنایع خلاق و فرهنگی است که هم کاربردی است و هم محصولی فرهنگی و نمادین است و به مثابه یک متن، بیانگر خصلت های فرهنگی و هویت هر منطقه است.
,وی ادامه داد: تولید این محصول در استان هرمزگان با ارزش افزوده بسیار بالایی همراه است و توسعه آن می تواند تضمینی برای اشتغال پایدار زنان در این استان باشد.
,مرادخانی تاکید کرد: صنعت پوشاک در دنیای امروز گردش مالی فزاینده ای دارد و حتی در مقاطعی در دهه گذشته میلادی که دنیا با بحران های اقتصادی مواجه بود، صنعت پوشاک همچنان با رشد همراه بوده است.
,مشاور معاونت صنایع دستی کشور در خصوص اهمیت این هنر - صنعت اصیل هرمزگان در توسعه اقتصادی اجتماعی این استان افزود : پوشاک سنتی مانند دیگر محصولات فرهنگی و هنری هر کشوری در کنار جنبه های هویتی و اجتماعی خود، امروزه دارای جنبه های مالی و ارزش افزوده اقتصادی بوده و بسیاری از تحلیلگران معتقدند، صنایع فرهنگی مهمترین مزیت رقابتی ایران در عرصه اقتصاد جهانی است.
,وی تصریح کرد: توسعه پوشاک سنتی در استان می تواند بسیاری از این دستاوردها را برای مناطق کمتر برخوردار این استان در پی داشته باشد.
,,
,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه