نگاهی بر دو خصلت بارز امام موسی کاظم (ع)

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سپاس؛ به مناسبت ایام ولادت امام موسی کاظم (ع] و بررسی دو خصلت بسیار بارز این امام معصوم که وظیفه هر مسلمانی است  از خصلت های امامان خود بهره بگیرند و از انها در زندگی خود بکار ببرند که با توجه به این ایام در اینجا به دو خصلت بخشش و سخاوت این امام می پردازیم.

امام موسی بن جعفر علیه السلام درروز یکشنبه یا سه شنبه هفتم صفر سال 128 یا 129 هجری قمری در «ابواء» - محلی میان مکه و مدینه - از کنیزی از سرزمین بربر(مغرب) یا اندلس (اسپانیا) به نام حمیده  معروف به حمیده مغربیه،حمیده مصفاة  زاده شد.

کنیه امام هفتم شیعیان جهان، ابوالحسن، ابوالحسن الاول، ابوالحسن الماضی، ابو ابراهیم، ابو اسماعیل، ابو علی و لقب آن بزرگوار، عبد صالح، راهب بنی هاشم، الامین، الصابر، زین المجتهدین، باب الحوائج، . .. و مشهورترین آن «کاظم » و در لوح محفوظ «المنتخب » است.

می توان از امام موسی کاظم (ع) اینگونه بیان کرد که آن حضرت بخشنده ترین مردم زمان خودش بود از این رو در منابع شیعه و اهل سنت آمده است که هر گاه از کسی بدی و ناخوشایندی به آن حضرت می رسید، با ارسال هدایایی پاسخ می داد،این اوج بخشندگی و سخاوت است  و مبلغ اعطایی آن حضرت به اندازه ای بود که نیازمند را بی نیاز می کرد.

در کتاب بحارالانوارمحمد بن عبد الله بکری می گوید: فشار اقتصادی و معیشتی باعث شد که در اندیشه گرفتن وام بیافتم، بدین منظور راهی مدینه شدم، در آن دیار نزد موسی بن جعفر علیه السلام که در مزرعه ای نزدیک کوه احد مشغول کار و تلاش بود رفتم، آن حضرت از حالم جویا شد، من هدف از سفرم را بازگو کردم،امام موسی بن جعفر علیه السلام کیسه ای که در آن مبلغ سیصد دینار بود به من داد و من از همان جا به دیار خود باز گشتم.

در حکایت دیگری از کتاب تهذیب الکمال می خوانیم که آن حضرت به عیسی بن محمد بن مغیث که در اثر هجوم ملخ به مزرعه اش و از بین رفتن محصولات کشاورزی اش زانوی غم بغل کرده بود، مبلغ صد و پنجاه دینار عطا کرد، در حالی که خسارت وارده بر او از صد و بیست دینار تجاوز نمی کرد . همچنین برای دلجویی بیشتر از او، وارد مزرعه او شد و از خداوند خواست تا محصولات او را زیاد کند.

ما با مطالعه از کتاب های زندگینامه و روایات بزرگان نتیجه گرفتیم که آن امام مهربان با این گونه رفتارها علاوه بر آن که گرد غم از چهره درماندگان می زداید و به آنان امید زندگی می بخشد، به پیروان راستین خودو رهبران و مسئولین جامعه می آموزد که با تک تک افراد جامعه ارتباط نزدیک و مستقیم داشته باشند و در پیشامدهای ناگوار آنان را دریابند.

انتهای پیام/