به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازسپاس؛ دشتی بی شک توسعه فرهنگی هر شهر مستلزم وجود فضای مناسب برای رشد آن است و هر قدر فضاسازی فرهنگی در یک شهر بیشتر و غنی تر باشد تاثیرگذاری فعالیت های فرهنگی در آن شهر بیشتر می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سپاس؛ دشتی,شهرستان دشتی به لحاظ داشتن سابقه فرهنگی و دینی بسیار طولانی همواره به عنوان نگین فرهنگی استان بوشهر شناخته می شود اما شهر خورموج به عنوان نگین شهرهای فرهنگی استان بوشهر از لحاظ فضا سازی فرهنگی و ایجاد روحیه نشاط در جوانان در سطح قابل قبولی قرار ندارد.
,گرچه تلاش های شهرداری خورموج در سالهای اخیر برای افزایش و رشد مبلمان شهری و زیبا سازی شهری افزایش چشمگیری داشته است که خود قابل تقدیر می باشد اما این زیبا سازی شهری در جاهایی خارج از اشکال هم نیست.
,صابر حاجی زاده فعال فرهنگی شهر خورموج و از روحانیون این شهر در گفتگو با این پایگاه خبری در مورد فضا سازی فرهنگی شهر خورموج گفت: شهر خورموج و شهرستان دشتی به لحاظ داشتن سابقه تاریخی و دارا بودن علمای دینی و غنای فرهنگی و حتی داشتن مسئولینی در سطح کشوری از این شهرستان در مورد بحث فضا سازی تبلیغی و دینی گاها ناپخته عمل می کند، زیبا سازی شهری به غایت انجام گرفته است اما این زیبا سازی توام با فضا سازی نیست و متاسفانه حاوی پیامی مشخص برای شهروندان نیست و گاها نشانه ای خاص و بدون مضمون هستند.
,وی افزود: در بحث مجسمه سازی در شهر باید این نکته را اذعان داشت که از نظر شرع ونظر برخی مراجع تقلید مانند رهبر معظم انقلاب در سوال شماره 1222 استفتائات از حضرت آیت الله خامنه ای راجع به این موضوع است و پاسخ ایشان نیز صراحتاً حاکی از آن است که ساخت مجسمه های موجودات بی روح اشکال ندارد و نیز ساخت مجسمه موجودات ذی روح نیز به شرط آن که کامل نباشند، اشکال ندارد که این استفتاء در مورد مجسمه میدان شهید مهدوی و میدان خالو حسین، میدان مادر، میدان فایز کاملا صدق می کند و کاملا با شرع منافات دارد.
,
, این فعال فرهنگی با اشاره به زمینه تاریخ تاریخی آغاز بت پرستی گفت: آغاز بت پرستی با مجسمه سازی بوده است و این ستایش و اسطوره سازی را ممکن است تبدیل به پرستش شود بنابراین باید زمینه هرگونه انحراف اعتقادی را از بین برد.
,متاسفانه در بحث فضا سازی فرهنگی و نامگذاری خیابان ها اکثر خیابانهای شهر خورموج به نام شخصیت هایی است که حتی یک بیوگرافی ساده هم از آنها دیده نمی شود و مثلا برای یک عابر پیاده شخصیتی مانند «صدیق دشتی» جای بسی سوال است وشاید اگر علاوه برنام شخصیت ها، نامگذاری خیابانها با نامهایی مانند ایثار، شهادت، نماز_ که حتی یک بلوار و یک کوچه هم به نام نماز درشهر خورموج نداریم_ باشد می تواندآثار فرهنگی مطلوبی را در پی داشته باشد.
,البته در بحث نامگذاری بوستانهایی مانند ولایت بسیار خوش سلیقگی صورت گرفته است که قابل ستایش است اما در بحث بوستان بانوان اگر با نامی مانند حجاب یا عفاف نامگذاری می شد می توانست حاوی پیام های بسیار ارزشمندی برای جامعه باشد.
,به گفته صابر حاجی زاده فعال فرهنگی شهرستان دشتی ، نبود یک هسته فرهنگی واحد که بتواند به همه ی گروه ها و همه ی رده های سنی خط بدهد در شهر خورموج بسیار احساس می شود و شهری مانند خورموج با داشتن سابقه فرهنگی و دینی غنی هنوز نتوانسته یکدستی فرهنگی را در شهر ایجاد کرده که این خود موجب کند شدن پویایی فرهنگی در شهر می شود.
,وی عدم دعوت از حوزه های علمیه و اندیشمندان و نخبگان فرهنگی شهرستان در بحث فضاسازی فرهنگی از سوی نهاد های فرهنگی شهر خورموج را یکی از ضعف های بزرگ نهاد های مسئول در زمینه شهرسازی و فرهنگ دانست و اضافه کرد: وقتی در بحث فضاسازی شهری و المان سازی از نظرات تخصصی اهل فن استفاده نمی شود فضای شهر به سمت کج سلقیگی پیش رفته و میدان های ورودی و خروجی شهر خارج از تعریف فرهنگی می شود.
,حاجی زاده در مورد صرفه جویی و اشاعه فرهنگ آن در شهر بیان داشت: در بحث صرفه جویی وجود لامپ های تزیینی شهر در ایام و اعیاد خاص زینت بخش شهر است و فضا را کاملا خاص می کند که خود جای تقدیر دارد اما این مورد را باید در نظر گرفت که در ایامی خارج از عید باید این لامپ ها خاموش شود تا نمای شهر هم تغییر کند که متاسفانه این مورد اصلا در شهر خورموج رعایت نمی شود.
,گرچه فرهنگ سازی در شهر مستلزم موارد بسیاری است اما اگر هرکس در جای خود این موارد را رعایت کند شاهد شهری با اصالت فرهنگی بالا خواهیم بود و هرگز شاهد عبور خودروهایی باصدای بلند و آزار دهنده با موسیقی هایی خارج از شان و عرف و یا رنگ آمیزی نامتناسب با فضای شهر خورموج دردرون شهر نخواهیم بود.
,گزارش: وحید ابراهیمی
,/ انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه