هولوکاست واقعی در آسیای جنوب شرقی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اهواز نوین،اصطلاح «پاکسازی قومی»، بعد از جنگ جهانی دوم توسط لهستانی ها و اهالی چک که قصد پاک کردن آلمانی ها و اوکراینی ها از کشورشان را داشته اند مورداستفاده قرارگرفته است. این اصطلاح در سال  ۱۹۹۲به دایره لغات حقوق بین الملل وارد شد و برای توصیف سیاستهایی که در جنگ یوگسلاوی سابق به منظور ایجاد نواحی متجانس نژادی اتخاذ شدند، مورداستفاده قرار گرفت در آن زمان این اصطلاح به صورت نقل قول در قطعنامه های شورای امنیت، مجمع عمومی، کمیسیون حقوق بشر، شورای اقتصادی و اجتماعی مورداستفاده قرار گرفت. این نقل قول ها نشان می دادند که این اصطلاح توسط خود مرتکبانِ پاکسازی قومی ابداع شده است.

در تعریف این مفهوم مطابق نظر کمیسیون کارشناسان شورای امنیت راجع به نقض حقوق بشر در طی جنگ یوگسلاوی « اصطلاح پاکسازی قومی، اصطلاحی نسبتاً جدید است. با توجه به زمینه بروز جنگها در یوگسلاوی سابق، پاکسازی قومی به معنی همشکل نمودن و متجانس کردن یک منطقه ازلحاظ نژادی با استفاده از اجبار یا تهدید به جابجایی افراد گروه مربوطه از آن منطقه است» درواقع، این همان اقدامی است که دولتهای حاکم میانمار از چندین دهه پیش تاکنون علیه مسلمانان روهینگیا انجام داده اند. درواقع می توان گفت پاکسازی قومی مجموعه اقداماتی است که درنهایت موجب می شود هیچ یک از اعضای گروه قومی که هدف پاکسازی قومی قرارگرفته اند دیگر در منطقه مورد پاکسازی حضور نداشته باشند و بهطور خلاصه، پاکسازی قومی را می توان به « حذف از سرزمین » تعریف نمودبنابراین، پاکسازی قومی با «تبعید»  و « انتقال اجباری جمعیت » که ازجمله جنایات علیه بشریت هستند مرتبط است و لذا در ادامه، ارتکاب این دو جنایت علیه مسلمانان میانمار موردبررسی قرار می گیرد.

ممنوعیت تبعید و انتقال اجباری جمعیت(آواره سازی اجباری)، برای اولین بار در ماده ۶ « منشور دادگاه نظامی بین المللی نورنبرگ» مطرح شد. با تصویب ماده ی ۷ (۱)(d) اساسنامه رم، انتقال اجباری جمعیت و تبعید صراحتاً جنایت علیه بشریت شناخته شدند.

ماده ۲ کنوانسیون منع و مجازات نسل زدایی، نسلزدایی را این گونه تعریف می کند: «در این کنوانسیون نسلزدایی به هر یک از اعمال زیر گفته می شود که با قصد نابودی تمام یا بخشی از یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی ازاین قرار ارتکاب می یابد:  ۱-کشتن اعضای گروه  ۲- واردکردن آسیب شدید نسبت به سلامت جسمی و یا روحی اعضای یک گروه  ۳- قرار دادن عمدی یک گروه در معرض وضعیات زندگانی نامناسبی که منتهی به نابودی فیزیکی تمام یا بخشی از گروه شود ۴- اجرای اقداماتی که بهق صد جلوگیری از تولیدمثل در میان گروه صورت می گیرد.  ۵- انتقال اجباری کودکان یک گروه به گروه دیگر»

همان طورکه پیشتر گفته شد، می توانیم قاطعانه استدلال کنیم که جنایت علیه بشریت تبعید و انتقال اجباری مسلمانان میانمار به صورت گسترده و سیستماتیک صورت گرفته است و منجر به تغییر آرایش قومی ایالت آراکان در کشور میانمار شده است و این وضعیت در حقیقت پاکسازی قومی و هولوکاست واقعی در آسیای جنوب شرقی است.

حقیقت آن است که جامعه بین المللی از نسل زدایی نامیدن ظلم و ستمی که در طول دهههای اخیر بر مردم روهینگیا تحمیل شده است خودداری نموده و این امر موجب ادامه اقدامات خشونت بار دولت میانمار علیه مسلمانان گردیده است.

در خاتمه باید گفت اکنون تحول در ساز و کارهای حفظ صلح در سازمان ملل متحد پس از جنگ سرد  در استقرار صلح جهانی احساس می شود اما درهرحال، لازم است تا سازمان ملل متحد که طبق منشور ملل متحد، برای حفظ نسل های آینده از بلای جنگ بنیان گذاری شد و به عنوان سازمانی که رهبری حمایت از صلح جهانی را به عهده دارد، از این رو، این سازمان، حفظ صلح و امنیت بین المللی را اولین هدف خود می داند همچنین اعضای سازمان ملل متحد طبق ماده ۲۴ منشور، این امر مهم را به شورای امنیت سازمان ملل متحد واگذار و موافقت کرده اند که این اعضای دائم در اجرای وظایفی که به موجب این مسئولیت بر عهده دارند، از طرف آنها اقدام کنند و باید هر چه زودتر نقش محوری خود را در قبال حمایت از مسلمانان ایفا کند و با همراهی جامعه بین المللی جهت جلوگیری از ارتکاب نسل زدایی علیه مسلمانان میانمار و مجازات عاملین آن طبق سازوکار حقوق بین الملل کیفری اقدام نماید.

مرتضی سویلمی
 

انتهای پیام/