به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نافع، یادداشت اختصاصی زیر به قلم اعظم فتحی همسر شهید مدافع حرم محمد رضا الوانی نگاشته شده و در اختیار پایگاه خبری نافع قرارداده شده است که به مناسبت بازگشت پیکر شهید حججی به وطن منتشر می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نافع,
شهدا فرشتگان زمینی هستند که همچون پیامبران رسالت هدایت بشریت را بر دوش میکشند آن ها چند روزی در دنیا زیستند و با بصیرتی عمیق هدف هستی را در قلبشان پیدا کردند و در مسیری که با چشمان باز آن را پیدا کرده بودند عاشقانه جان دادند تا دیگران با تأسی به آنها راه را از چاه بشناسند.
هر شهیدی در راه خدا همچون شمعی است که راه را به ما نشان میدهد و سرزمین ما پر است از ستارگانی که راز رسیدن به سر منزل مقصود را برای رهپویانشان آشکار میکند.
و اما زمان و مکان هیچ گاهی خالی از شهدا و پیروان آنها نخواهد شد چرا که حقیقت همیشه در فطرت آدمی بیدار خواهد ماند آنها را به راه راست هدایت می کند.
و اینجا کسانی که با بصیرت می اندیشند راه را به زودی پیدا میکنند، شهدا همچون سرو بزرگی هستند که وقتی به زمین می افتند پیروان آنها همچون ذراتی از زمین بلند شده و به راه آنها ادامه می دهند این است که جوشش خون شهید همیشه راه را به ما نشان می دهد.
شهدا فرشتگان نجاتی اند که دستانشان را به طرف ما دراز میکنند تا ما را با خود از جهنم دنیا نجات بدهد اما اگر ما نخواهیم دیگر کاری برای ما نمیتوانند بکنند به قول معروف از تو حرکت از ما برکت.
هیچ کس به بهانه خانواده شهید بودن لایق شفاعت نمیشود و لیاقت شافعت را پیدا نمیکند بلکه خانواده شهید بودن فقط یک میان بر است که شاید با همت ما این راه نزدیکتر شود.
آن هم بخاطر داغ و مصیبت و سختی هایی که از دوری و نبود آنها میکشیم وگرنه همه در این مسیر بایکدیگر مساوی هستیم و باید خودمان گلیممان را از آب به سلامتی بیرون بکشیم و این راه را به سلامتی طی کنیم چرا که معصومین ما میفرمایند اگر نماز را سبک بشمارید من امام نمیتوانم برای شما بکنم.
و اینکه قرآن میفرماید هیچ نسبتی در قیامت باعث شفاعت نیست بلکه عمل ما در قیامت حرف اول و آخر را میزند.
وقتی که امام اینطور میفرمایند چه رسد به شهدا پس نباید دل خوش به دیگران شد و بار مسئولیتمان را بر دوش معصومین و شهدا بیاندازیم ، چرا که وقتی در زندگی این بزرگواران تامل میکنیم میبینیم که چقدر برای قیامت و برزخ خودشان کار کرده اند و زجه زدند.
حالا تکیه کردن به کسی که اعتراف میکند الهی و ربی من لی غیرک نشان می دهد که اگر ارتباط با خالق هستی درست نشود و عمل به دستوراتش صورت نپذیرد هیچ شهید و پیغمبر و امامی برای ما کاری نمیتواند انجام بدهد.
پس بیاییم کودکانه نیاندیشیم و این را شیطان برای ما راه در رو قرار ندهد که در قعر جهنم فرو برویم، وقتی که شهید برای رسیدنش به این درجه اینقدر سختی کشیده است این باعث نمیشود که دیگران بدون زحمت بتوانند با شهدا محشور شوند چرا که حق قرار نیست ضایع بشود به قول معروف نابرده رنج گنج میسر نمیشود.
پس باید کار کرد و اگر با عزم جدی وارد عمل بشویم و در این راه اگر ناخواسته پایمان غلطید اینجاست که شهدا شفاعتمان میکنند و نجاتمان می دهند، پس بیاییم به مسئله شفاعت درک درست تری داشته باشیم.
انتهای پیام/
شهدا فرشتگان زمینی هستند که همچون پیامبران رسالت هدایت بشریت را بر دوش میکشند آن ها چند روزی در دنیا زیستند و با بصیرتی عمیق هدف هستی را در قلبشان پیدا کردند و در مسیری که با چشمان باز آن را پیدا کرده بودند عاشقانه جان دادند تا دیگران با تأسی به آنها راه را از چاه بشناسند.
هر شهیدی در راه خدا همچون شمعی است که راه را به ما نشان میدهد و سرزمین ما پر است از ستارگانی که راز رسیدن به سر منزل مقصود را برای رهپویانشان آشکار میکند.
و اما زمان و مکان هیچ گاهی خالی از شهدا و پیروان آنها نخواهد شد چرا که حقیقت همیشه در فطرت آدمی بیدار خواهد ماند آنها را به راه راست هدایت می کند.
و اینجا کسانی که با بصیرت می اندیشند راه را به زودی پیدا میکنند، شهدا همچون سرو بزرگی هستند که وقتی به زمین می افتند پیروان آنها همچون ذراتی از زمین بلند شده و به راه آنها ادامه می دهند این است که جوشش خون شهید همیشه راه را به ما نشان می دهد.
شهدا فرشتگان نجاتی اند که دستانشان را به طرف ما دراز میکنند تا ما را با خود از جهنم دنیا نجات بدهد اما اگر ما نخواهیم دیگر کاری برای ما نمیتوانند بکنند به قول معروف از تو حرکت از ما برکت.
هیچ کس به بهانه خانواده شهید بودن لایق شفاعت نمیشود و لیاقت شافعت را پیدا نمیکند بلکه خانواده شهید بودن فقط یک میان بر است که شاید با همت ما این راه نزدیکتر شود.
آن هم بخاطر داغ و مصیبت و سختی هایی که از دوری و نبود آنها میکشیم وگرنه همه در این مسیر بایکدیگر مساوی هستیم و باید خودمان گلیممان را از آب به سلامتی بیرون بکشیم و این راه را به سلامتی طی کنیم چرا که معصومین ما میفرمایند اگر نماز را سبک بشمارید من امام نمیتوانم برای شما بکنم.
و اینکه قرآن میفرماید هیچ نسبتی در قیامت باعث شفاعت نیست بلکه عمل ما در قیامت حرف اول و آخر را میزند.
وقتی که امام اینطور میفرمایند چه رسد به شهدا پس نباید دل خوش به دیگران شد و بار مسئولیتمان را بر دوش معصومین و شهدا بیاندازیم ، چرا که وقتی در زندگی این بزرگواران تامل میکنیم میبینیم که چقدر برای قیامت و برزخ خودشان کار کرده اند و زجه زدند.
حالا تکیه کردن به کسی که اعتراف میکند الهی و ربی من لی غیرک نشان می دهد که اگر ارتباط با خالق هستی درست نشود و عمل به دستوراتش صورت نپذیرد هیچ شهید و پیغمبر و امامی برای ما کاری نمیتواند انجام بدهد.
پس بیاییم کودکانه نیاندیشیم و این را شیطان برای ما راه در رو قرار ندهد که در قعر جهنم فرو برویم، وقتی که شهید برای رسیدنش به این درجه اینقدر سختی کشیده است این باعث نمیشود که دیگران بدون زحمت بتوانند با شهدا محشور شوند چرا که حق قرار نیست ضایع بشود به قول معروف نابرده رنج گنج میسر نمیشود.
پس باید کار کرد و اگر با عزم جدی وارد عمل بشویم و در این راه اگر ناخواسته پایمان غلطید اینجاست که شهدا شفاعتمان میکنند و نجاتمان می دهند، پس بیاییم به مسئله شفاعت درک درست تری داشته باشیم.
انتهای پیام/
شهدا فرشتگان زمینی هستند که همچون پیامبران رسالت هدایت بشریت را بر دوش میکشند آن ها چند روزی در دنیا زیستند و با بصیرتی عمیق هدف هستی را در قلبشان پیدا کردند و در مسیری که با چشمان باز آن را پیدا کرده بودند عاشقانه جان دادند تا دیگران با تأسی به آنها راه را از چاه بشناسند.
هر شهیدی در راه خدا همچون شمعی است که راه را به ما نشان میدهد و سرزمین ما پر است از ستارگانی که راز رسیدن به سر منزل مقصود را برای رهپویانشان آشکار میکند.
و اما زمان و مکان هیچ گاهی خالی از شهدا و پیروان آنها نخواهد شد چرا که حقیقت همیشه در فطرت آدمی بیدار خواهد ماند آنها را به راه راست هدایت می کند.
و اینجا کسانی که با بصیرت می اندیشند راه را به زودی پیدا میکنند، شهدا همچون سرو بزرگی هستند که وقتی به زمین می افتند پیروان آنها همچون ذراتی از زمین بلند شده و به راه آنها ادامه می دهند این است که جوشش خون شهید همیشه راه را به ما نشان می دهد.
شهدا فرشتگان نجاتی اند که دستانشان را به طرف ما دراز میکنند تا ما را با خود از جهنم دنیا نجات بدهد اما اگر ما نخواهیم دیگر کاری برای ما نمیتوانند بکنند به قول معروف از تو حرکت از ما برکت.
هیچ کس به بهانه خانواده شهید بودن لایق شفاعت نمیشود و لیاقت شافعت را پیدا نمیکند بلکه خانواده شهید بودن فقط یک میان بر است که شاید با همت ما این راه نزدیکتر شود.
آن هم بخاطر داغ و مصیبت و سختی هایی که از دوری و نبود آنها میکشیم وگرنه همه در این مسیر بایکدیگر مساوی هستیم و باید خودمان گلیممان را از آب به سلامتی بیرون بکشیم و این راه را به سلامتی طی کنیم چرا که معصومین ما میفرمایند اگر نماز را سبک بشمارید من امام نمیتوانم برای شما بکنم.
و اینکه قرآن میفرماید هیچ نسبتی در قیامت باعث شفاعت نیست بلکه عمل ما در قیامت حرف اول و آخر را میزند.
وقتی که امام اینطور میفرمایند چه رسد به شهدا پس نباید دل خوش به دیگران شد و بار مسئولیتمان را بر دوش معصومین و شهدا بیاندازیم ، چرا که وقتی در زندگی این بزرگواران تامل میکنیم میبینیم که چقدر برای قیامت و برزخ خودشان کار کرده اند و زجه زدند.
حالا تکیه کردن به کسی که اعتراف میکند الهی و ربی من لی غیرک نشان می دهد که اگر ارتباط با خالق هستی درست نشود و عمل به دستوراتش صورت نپذیرد هیچ شهید و پیغمبر و امامی برای ما کاری نمیتواند انجام بدهد.
پس بیاییم کودکانه نیاندیشیم و این را شیطان برای ما راه در رو قرار ندهد که در قعر جهنم فرو برویم، وقتی که شهید برای رسیدنش به این درجه اینقدر سختی کشیده است این باعث نمیشود که دیگران بدون زحمت بتوانند با شهدا محشور شوند چرا که حق قرار نیست ضایع بشود به قول معروف نابرده رنج گنج میسر نمیشود.
پس باید کار کرد و اگر با عزم جدی وارد عمل بشویم و در این راه اگر ناخواسته پایمان غلطید اینجاست که شهدا شفاعتمان میکنند و نجاتمان می دهند، پس بیاییم به مسئله شفاعت درک درست تری داشته باشیم.
انتهای پیام/
شهدا فرشتگان زمینی هستند که همچون پیامبران رسالت هدایت بشریت را بر دوش میکشند آن ها چند روزی در دنیا زیستند و با بصیرتی عمیق هدف هستی را در قلبشان پیدا کردند و در مسیری که با چشمان باز آن را پیدا کرده بودند عاشقانه جان دادند تا دیگران با تأسی به آنها راه را از چاه بشناسند.
هر شهیدی در راه خدا همچون شمعی است که راه را به ما نشان میدهد و سرزمین ما پر است از ستارگانی که راز رسیدن به سر منزل مقصود را برای رهپویانشان آشکار میکند.
و اما زمان و مکان هیچ گاهی خالی از شهدا و پیروان آنها نخواهد شد چرا که حقیقت همیشه در فطرت آدمی بیدار خواهد ماند آنها را به راه راست هدایت می کند.
و اینجا کسانی که با بصیرت می اندیشند راه را به زودی پیدا میکنند، شهدا همچون سرو بزرگی هستند که وقتی به زمین می افتند پیروان آنها همچون ذراتی از زمین بلند شده و به راه آنها ادامه می دهند این است که جوشش خون شهید همیشه راه را به ما نشان می دهد.
شهدا فرشتگان نجاتی اند که دستانشان را به طرف ما دراز میکنند تا ما را با خود از جهنم دنیا نجات بدهد اما اگر ما نخواهیم دیگر کاری برای ما نمیتوانند بکنند به قول معروف از تو حرکت از ما برکت.
هیچ کس به بهانه خانواده شهید بودن لایق شفاعت نمیشود و لیاقت شافعت را پیدا نمیکند بلکه خانواده شهید بودن فقط یک میان بر است که شاید با همت ما این راه نزدیکتر شود.
آن هم بخاطر داغ و مصیبت و سختی هایی که از دوری و نبود آنها میکشیم وگرنه همه در این مسیر بایکدیگر مساوی هستیم و باید خودمان گلیممان را از آب به سلامتی بیرون بکشیم و این راه را به سلامتی طی کنیم چرا که معصومین ما میفرمایند اگر نماز را سبک بشمارید من امام نمیتوانم برای شما بکنم.
و اینکه قرآن میفرماید هیچ نسبتی در قیامت باعث شفاعت نیست بلکه عمل ما در قیامت حرف اول و آخر را میزند.
وقتی که امام اینطور میفرمایند چه رسد به شهدا پس نباید دل خوش به دیگران شد و بار مسئولیتمان را بر دوش معصومین و شهدا بیاندازیم ، چرا که وقتی در زندگی این بزرگواران تامل میکنیم میبینیم که چقدر برای قیامت و برزخ خودشان کار کرده اند و زجه زدند.
حالا تکیه کردن به کسی که اعتراف میکند الهی و ربی من لی غیرک نشان می دهد که اگر ارتباط با خالق هستی درست نشود و عمل به دستوراتش صورت نپذیرد هیچ شهید و پیغمبر و امامی برای ما کاری نمیتواند انجام بدهد.
پس بیاییم کودکانه نیاندیشیم و این را شیطان برای ما راه در رو قرار ندهد که در قعر جهنم فرو برویم، وقتی که شهید برای رسیدنش به این درجه اینقدر سختی کشیده است این باعث نمیشود که دیگران بدون زحمت بتوانند با شهدا محشور شوند چرا که حق قرار نیست ضایع بشود به قول معروف نابرده رنج گنج میسر نمیشود.
پس باید کار کرد و اگر با عزم جدی وارد عمل بشویم و در این راه اگر ناخواسته پایمان غلطید اینجاست که شهدا شفاعتمان میکنند و نجاتمان می دهند، پس بیاییم به مسئله شفاعت درک درست تری داشته باشیم.
انتهای پیام/
,
,
شهدا فرشتگان زمینی هستند که همچون پیامبران رسالت هدایت بشریت را بر دوش میکشند آن ها چند روزی در دنیا زیستند و با بصیرتی عمیق هدف هستی را در قلبشان پیدا کردند و در مسیری که با چشمان باز آن را پیدا کرده بودند عاشقانه جان دادند تا دیگران با تأسی به آنها راه را از چاه بشناسند.
,,
هر شهیدی در راه خدا همچون شمعی است که راه را به ما نشان میدهد و سرزمین ما پر است از ستارگانی که راز رسیدن به سر منزل مقصود را برای رهپویانشان آشکار میکند.
,,
,
و اما زمان و مکان هیچ گاهی خالی از شهدا و پیروان آنها نخواهد شد چرا که حقیقت همیشه در فطرت آدمی بیدار خواهد ماند آنها را به راه راست هدایت می کند.
,,
,
و اینجا کسانی که با بصیرت می اندیشند راه را به زودی پیدا میکنند، شهدا همچون سرو بزرگی هستند که وقتی به زمین می افتند پیروان آنها همچون ذراتی از زمین بلند شده و به راه آنها ادامه می دهند این است که جوشش خون شهید همیشه راه را به ما نشان می دهد.
,,
,
شهدا فرشتگان نجاتی اند که دستانشان را به طرف ما دراز میکنند تا ما را با خود از جهنم دنیا نجات بدهد اما اگر ما نخواهیم دیگر کاری برای ما نمیتوانند بکنند به قول معروف از تو حرکت از ما برکت.
,,
هیچ کس به بهانه خانواده شهید بودن لایق شفاعت نمیشود و لیاقت شافعت را پیدا نمیکند بلکه خانواده شهید بودن فقط یک میان بر است که شاید با همت ما این راه نزدیکتر شود.
,,
آن هم بخاطر داغ و مصیبت و سختی هایی که از دوری و نبود آنها میکشیم وگرنه همه در این مسیر بایکدیگر مساوی هستیم و باید خودمان گلیممان را از آب به سلامتی بیرون بکشیم و این راه را به سلامتی طی کنیم چرا که معصومین ما میفرمایند اگر نماز را سبک بشمارید من امام نمیتوانم برای شما بکنم.
,,
و اینکه قرآن میفرماید هیچ نسبتی در قیامت باعث شفاعت نیست بلکه عمل ما در قیامت حرف اول و آخر را میزند.
,,
وقتی که امام اینطور میفرمایند چه رسد به شهدا پس نباید دل خوش به دیگران شد و بار مسئولیتمان را بر دوش معصومین و شهدا بیاندازیم ، چرا که وقتی در زندگی این بزرگواران تامل میکنیم میبینیم که چقدر برای قیامت و برزخ خودشان کار کرده اند و زجه زدند.
,,
,
حالا تکیه کردن به کسی که اعتراف میکند الهی و ربی من لی غیرک نشان می دهد که اگر ارتباط با خالق هستی درست نشود و عمل به دستوراتش صورت نپذیرد هیچ شهید و پیغمبر و امامی برای ما کاری نمیتواند انجام بدهد.
,,
,
پس بیاییم کودکانه نیاندیشیم و این را شیطان برای ما راه در رو قرار ندهد که در قعر جهنم فرو برویم، وقتی که شهید برای رسیدنش به این درجه اینقدر سختی کشیده است این باعث نمیشود که دیگران بدون زحمت بتوانند با شهدا محشور شوند چرا که حق قرار نیست ضایع بشود به قول معروف نابرده رنج گنج میسر نمیشود.
,,
,
پس باید کار کرد و اگر با عزم جدی وارد عمل بشویم و در این راه اگر ناخواسته پایمان غلطید اینجاست که شهدا شفاعتمان میکنند و نجاتمان می دهند، پس بیاییم به مسئله شفاعت درک درست تری داشته باشیم.
,,
,
,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه