تالاب لپو میانکاله در حال خشک شدن است

تالاب لپو متشکل از سه تالاب کنار هم شامل لپو، شیرخان لپو و پلنگان در یک کیلومتری جنوب دریای خزر و غرب تالاب بین المللی میانکاله است که مردم محلی به همه آنها لپو می‌گویند.

لپو در زبان محلی مازندرانی از دو کلمه "لپ" به معنای پهن و "او" به معنای آب تشکیل شد. نام لپو به دلیل راکد و آرام بودن آب این تالاب‌ها بر آنها گذاشته شد و به همین دلیل هم برخی از مردم محلی از این تالاب‌ها با عنوان مرداب هم یاد می‌کنند.

این تالاب‌ها بر اساس گزارش‌های رسمی محیط زیست مازندران به همراه تالاب میانکاله در کنوانسیون رامسر به عنوان تالاب بین‌المللی ثبت شد.

در حال حاضر معیشت ساکنان 11 روستای دهستان میانکاله با جمعیتی بیش از 20 هزار نفر شامل روستاهای نمک چال، یعقوب لنگه، یکه توت، زاغمرز، زینوند، امیرآباد، عسگرآباد، حسین آباد، للهمرز و قره تپه به این تالاب‌ها وابسته است.

شغل اصلی مردم این روستاها کشاورزی و دامداری است و تمامی این روستاها از آب آبریزهای منتهی به تالاب استفاده می‌کنند. تالاب لپو منبع تامین آب بیش از 2 هزار هکتار اراضی کشاورزی و هزاران اصله درخت دست کاشت حاشیه است.

دامداران از پوشش گیاهی پیرامون تالاب‌ها به طور فصلی و دائم استفاده می‌کنند.

صید و شکار دیگر فعالیت در ارتباط با تالاب است، به طوری که شکار به مدت چند ماه طبق ضوابطی در تالاب میانکاله مجاز است و در دهستان تعداد 400 نفر به فعالیت شکار مشغول هستند.

همچنین روستاییان از میوه‌هایی نظیر انار و گیاهان دارویی چون گزنه و نعناع که در حاشیه تالاب می‌روید برای مصرف و کسب درآمد استفاده می‌کردند و از پوشش گیاهی نظیر "نی" برای صنایع دستی شامل حصیربافی و سایه‌بان استفاده می‌شود.

تالاب لپو از نظر تنوع گونه‌های پرندگان هم از مهم‌ترین زیستگاه‌ها به حساب می‌آید، به طوری که بیش 60 گونه پرنده حمایت شده که هشت گونه آنها در معرض خطر اعلام شدند در این منطقه شناسایی شده و همچنین بیش از 130 گونه پرنده غیر حمایت شده کنار آبزی و آبزی مهاجر، بومی و عبوری در این تالاب زیست می‌کنند.

در مجموع 20 گونه پستاندار که دو گونه آن حمایت شده است، بیش از 10 گونه ماهی، چند گونه دوزیست، سخت پوست و انواع نرمتنان و کرم‌ها و بیش از 15 گونه انواع مارها هم در این تالاب و کناره‌های آن شناسایی شده است.

پوشش گیاهی و درختی اطراف این مجموعه تالاب‌ها تنها در سال جاری دستکم 10 مرتبه دچار آتش سوزی شده بود، موضوعی که ممکن است بر خشکیدن آن اثرگذار بوده باشد.

با توجه به تمامی خصوصیات طبیعی که این تالاب دارد اما در حال حاضر به دلیل برداشت بی‌رویه آب از این تالاب برای مصارف کشاورزی توسط کشاورزان و استفاده از بولدزر و لودر برای تغییرات فیزیکی در این تالاب و همچنین پرورش ماهی موجب نابودی و خشک شدن آن شده و نیازمند برخورد با متخلفان و ارائه راهکار برای احیا این تالاب است.

 

 

انتهای پیام/