حنای رودبار به جای ترک دستان کشاورز جیب دلالان را پر می کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازرودبار ما، خاک رودبارجنوب برای تولید محصول حنا بسیار مطلوب است و مرغوب ترین حنا در این منطقه تولید می شود که اگر به آن توجه شود می تواند اقتصاد این منطقه محروم را متحول کند.

اما عدم وجود صنایع تبدیلی و بالا دستی و حتی بسته بندی سبب شده است که حنای رودبارجنوب به صورت فله ای توسط دلالان خریداری و به یزد صادر و در نهایت با چندین برابر قیمت فروخته شود.

این محصول با توجه به خشکسالی در جنوب کرمان و منطبق بودن اقلیم رودبار جنوب با تولید این گیاه به قطب تولید گیاه دارویی حنا تبدیل شده است.

حنا بیشتر در کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان تولید می شود و در هر سه این استان ها کشاورزان سال هاست محروم مانده اند و چرخه تولید در نهایت به دلالانی ختم می شود که اکثرا ساکن این استان ها نیستند و هیچ گاه سختی و طعم تلخ خشکسالی جنوب کرمان را نچشیده اند.

حنای رودبار جنوب در بسیاری از کارخانه های مطرح ساخت لوازم آرایشی مشتری دارد و دلالان هر سال سود کشاورزان محروم منطقه را به جیب خود سرازیر می کنند و کشاورزان محروم قسمت بسیار اندکی از سود را نصیب خود می کنند که اغلب صرف سوخت موتور پمپ ها، بذر، برداشت و سایر نهاده های تولید می شود.

نکته جالب توجه در خصوص این محصول این است که در زمینه مصرف آب نیز کم آب بر است و می توان این محصول را در سه نوبت در سال برداشت کرد و بعد کشت هر بوته حنا تا پنج سال از آن بهره برداری کرد.

به گفته محسن سعیدی مدیر جهاد کشاورزی رودبارجنوب  در این شهرستان چهار هزار و ۵۰۰ هکتار مزرعه حنا وجود دارد و هزاران نفر در شهرستان در خصوص تولید این محصول فعال هستند و میانگین برداشت محصول نیز در هر مرحله دو هزار تن در هر هکتار است و سه نوبت محصول در سال برداشت می شود.

شایان ذکر است که کشت محصول حنا در فصل بهار است اما برداشت در تیر، شهریور و آبان انجام می شود.

حسین سالاری یکی از کشاورزان رودباری در گفتگو با خبرنگار رودبار ما گفت:  با توجه به اینکه کارخانه های درجه یک محصولات آرایشی مشتری حنا رودبار جنوب هستند مسوولان نباید اجازه بدهند که این محصول به صورت فله ای صادر شود.

وی ادامه داد: هر ساله در سایه ی بی توجهی مسئولین دلالان در سکوت دسترنج کشاورزان رامی برند و کسی نیست برای حمایت از کشاورزان اقدام کند.

وی با بیان اینکه هیچ راه دیگری برای دسترسی به بازار مصرف نداریم،خاطر نشان کرد: وقتی نمی توانیم محصول را بسته بندی کنیم و یا در کاارخانه ای فر آوری کنیم در نهایت باید آن را به دلالان بفرشیم امیدواریم مسئولان حلقه مفقوده بین کشاورز و بازار مصرف را ایجاد کنند تا دیگر دسترنج ما به وسیله دلالان بومی و غیر بومی هدر نرود.

علی ای حال عدم برنامه ریزی برای توسعه صنایع وابسته به کشاورزی در رودبارجنوب باعث می شود هر سال چرخه اقتصادی محصولات کشاورزی این منطقه به دلالان ختم  شود و کشاورزان نیز در نهایت با دستان خالی چشم انتظار تدبیر مسئولان بمانند.

انتهای پیام/