ناپدید شدن ناجیان شهر خرم آباد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیر افلاک مدت زیادی نیست که از انتخابات عرصه شورای شهر می گذرد،عرصه ایی که خواهان فروانی داشت ،از اقشار و ارگانهای مختلف، همه و همه آمده بودند که شهر را نجات دهند، آمده بودند که شهری بسازند مناسب شان شهروندانش و شهروندان را از تمامی محرومیت ها نجات دهند.

دروغ نگویم عده ایی بدنبال ساختن آرمانشهر هم بودند و رویاهای عجیبی را برای شهر درسر داشتند، مدت ها قبل از انتخابات شروع به فعالیت نموده بودند،خانه به خانه و محله به محله به دنبال جلب توجه مردم به خود بودند، هر محله ایی که قدم می گذاشتند به گونه ایی از محرومیت های آن می گفتند که با خود فکر می کردی زادگاهش همان محله بوده و از نیت خود برای نجات آن محله از همه معضلات و محرومیت ها سخن می گفتند.

برنامه های ممکن و غیر ممکن را بصورت هر چه زیبا تر برای مردم بیان می نمودند، به ایام انتخابات نزدیک می شدیم،شور انتخاباتی بیشتر قدرت می گرفت ، رقبای زیادی وارد عرصه گردیده بودند و کاندیدا رقابت را به دنیای مجازی کشیده بودند، تلگرام بستری برای رقابت گردیده بود.

گروهای چند هزار نفری تشکیل شده بودند و در دنیای مجازی برای رقیبان خط ونشان می کشیدند،همه را درگیر خود نموده بودند ،درفضای واقعی آسایش را از مردگان هم سلب نموده بودند، شعارهای زیبا برای نجات شهر ساخته بودند، که خلق این گونه شعارها خود نوعی ابتکار ونوع آوری محسوب می گردید.

ژست های جالب و کت وشلوارهای نو دوخته وشیک را به تن می کردند به هر شخصی برخورد می نمودند دست به دامانش می شدند و خود را تنها نجات بخش شهر، متخصص، تحصیلکرده، توانا،مدیر ،دلسوز...معرفی می نمودند،اما نمی دانم چه اتفاقی رخ داده؟رقابت تمام شد و 9نفر برنده میدان شدند وآن همه افراد متخصص، دلسوز  و شجاع که قصد نجات شهر را داشتند به یکباره مأموریت خود را کنار گذاشته و ناپدید شدند؟

 گروه های چند هزار نفره فضای مجازی را که صبح تا شب جولانگاهی برای تبلیغ و خودستایی نموده بودند را در دم منهدم نموده و گویی از ازل وجود خارحی نداشته اند، در این مدت که از انتخابات می گذرد با خود می اندیشیدم که اگر شهر ما آن همه افراد دلسوز،متخصص  و پاک دست داشت، بنابراین ریشه این همه معضلات از کجا بود؟

 اگر شهر ما آن همه ناجی در دل خود داشت چرا ساکنینش در صدد حل مشکلات اولیه زندگی خود بودند؟ به هر نحویی که با خود می اندیشم ناپدید شدن ناگهانی این  افراد برایم قابل هضم نیست،مگر می شود شخصی مدعی نجات دیگران گردد و پرچم مبارزه علیه محرومیت را در دست بگیرد اما بایک شکست به یکباره از صحنه خارج گردد؟

چگونه یک نفر مدعی نجات بخشی ومحرومیت زدایی می گردد اما فکر آن را از خود دوری می نماید و به زندگی عادی و عدم مسئولیت نسبت به سرنوشت شهر ودیگران بر می گردد؟ واگر از صحنه خارج نشده اند و همچنان به فعالیت محرومیت زدایی خود ادامه می دهند چرا گرهی از معضلات فراوان مردم گشوده نمی شود واثرات تلاش انها در زندگی روزمره مردم دیده نمی شود؟

 نه به آن همه شور و اشتیاق برای خدمت رسانی و نه به این همه سکوت و ناپدید شدن ، تناقض عجیب در عملکرد آنها رشته افکارم را به سمت قضاوت می کشاند،هر چند ذاتا نسبت به قضاوت کردن دیگران حس خوشایندی ندارم،اما باید جواب قانع کننده ایی را برای تمامی سوال های ذهنم پیدا نمایم،سوالاتی که مدام فکرم را با خود درگیر می نمایند،نه می خواهم یک طرفه به قاضی بروم نه می توانم دلیل محکمه پسندی برای توضیح آن همه شور و هیجان برای خدمت رسانی قبل از انتخابات و این همه سکوت و منفعل بودن بعد از ناکامی در انتخابات بیابم.

 در خوشبینانه ترین حالت با خود می اندیشم که آن همه طالب خدمت خالصانه مشغول خدمت رسانی بی ریا به شهروندان هستند، اما اگر قصد خدمت رسانی خالصانه و بدون ریا را داشتند آن همه بوق و کرنا چه بود؟ باز هم تناقض پبداست اما قضاوت نمی کنم،شاید عده ایی دار فانی را وداع گفته باشند، اما مگر می شود آن همه دلسوز به یکباره ترک دنیا نموده باشند؟

سوالات زیادی در پیرامون ناجیان شهرمان وجود دارد اما جواب ها همگی به وجود تناقض آشکار در ارتباط با رفتار این افراد اشاره دارند، چرا که اگر هدف شخصی خدمت رسانی ونجات مردم از محرومیت باشد در هرسمت و لباسی که باشد می تواند خدمت رسانی نماید و همواره شخص مفید و فعالی در جامعه محسوب گردد.

اما تناقض در رفتار عده ایی از این عزیزان در قبل و بعد از انتخابات باعث گردید که چند سطری را به این موضوع اختصاص دهم و اندکی از وقت شما عزیران صرف اندیشیدن در پیرامون این مسئله نمایم شاید در آینده گره گشا باشد و به عزیزانی که در عرصه رقابت انتخابات شورای شهر پیروز گردیده اند هم نکته ایی را متذکر گردم که اگر خواهان خدمت رسانی و رفع محرومیت از چهره ی شهر هستید تمامی همت و تلاش خود را دراین راستا بکار گیرید، ومسائل حاشیه ایی و حزبی را کنار گذاشته و لحظه ایی به ذهن خود اجازه ندهید به این موضوع فکر کند چون پیروز این عرصه گردیده از تیزی پیکان انتقادات درامان خواهید بود.

در پایان امیدوارم در آینده از شما اعضاء محترم شورای شهر به عنوان ناجیان گم شده یاد نکنیم و نام نیکی از خود برجای بگذارید.

محمد محمودی

انتهای پیام/