به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کانی پرس،طی چند سال گذشته ایران شاهد انقلابی جدید در حوزه نشریات چاپی و اینترنتی بود تا جای که طی ۳ سال اول دولت یازدهم بیش از چهار هزار مجوز نشریه و وب سایت صادر شد که این مهم تا قبل از دولت یازدهم تنها ۱۰ هزار مورد بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از کانی پرس،طی چند سال گذشته ایران شاهد انقلابی جدید در حوزه نشریات چاپی و اینترنتی بود تا جای که طی ۳ سال اول دولت یازدهم بیش از چهار هزار مجوز نشریه و وب سایت صادر شد که این مهم تا قبل از دولت یازدهم تنها ۱۰ هزار مورد بود., کانی پرس,اما با افزایش تعداد مجوزها تغییری جدی در حوزه رسانه کشور دیده نشد بلکه در نهایت از کیفت کار رسانه، خبرنگاران و گردانندگان نشریات نیز کم شود تا جای که نشریات زرد در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ سر بر آوردند و دید مردم را نسبت به کار رسانه بدبین کردند.
,در بوکان نیز تا قبل از روی کار آمدن دولت یازدهم تنها ۳ نشریه (دوهفته نامه «مرزداران» به مدیر مسئولی “حامد قدرتی احمدآباد” با زبان فارسی و گسترده توزیع آذربایجان غربی که به “پیام بهاران”تغییر نام داد، ماهنامه «جوتیاران» با مدیر مسئولی و صاحب امتیازی “بیژن رحمانی” که یک نشریه تخصصی کشاورزی است و دو هفته نامه «فرصت برابر» با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی “محمد قسیم عثمانی” ) مجوز انتشار داشتند که این تعداد هم اکنون و با احتساب وب سایت های خبری به بیش از ۱۹ رسانه مجوز دار می رسد.
,هر چند امروز با نگاهی به کیوسک های مطبوعاتی سطح شهر از ۱۱ نشریه مجوز دار بوکانی تنها شاهد انتشار دو نشریه (مجله بوکان و دو هفته نامه پیام بهاران) هستیم و از دیگر نشریاتی که در دوران دولت یازدهم به صورت فله ای مجوز انتشار گرفتند هیچ اثری دیده نمی شود.
,این مهم در رسانه های الکترونیکی نیز صدق می کند و تنها وب سایت های زریان، کردستان فردا و هانا خبر به صورت مستمربروز رسانی می شوند و هیچ اثر دیگری از رسانه های حوزه مجازی دیده نمی شود.
,شاید بتوان عمده دلایل کم کاری رسانه های بوکان را در بی توجهی صاحب امتیازان رسانه نسبت به ایجاد زیرساخت‌های ضروری برای تاسیس و انتشار نشریه، در گسترده توضیع دانست.
,بی گمان از رسانه و نشریه های که صرفا به صورت فله ای مجوز انتشار دریافت کرده اند و براساس یک تفکر قالبی، اداره می شوند نمی توانند از این نیز بیشتر انتظار داشت زیرا یک نشریه بروز دارای روش‌ها و تشکیلات منسجم، مدیریت و کادر قوی، مدیریت بازاریابی و دیگر بخش ها در حوزه رسانه است که نشریات بوکانی هیچ کدام دارای چنین چارت سازمانی نمی باشند.
,یکی دیگر از مهم ترین مشکلاتی که اکنون سبب شده نشریات چاپی بوکان به جای نام دو هفته نامه، سال نامه و یا شاید دو سال نامه را یدک بکشند بالا بودن نسبت هزینه‌های متغیر(تامین کاغذ، چاپخانه، توزیع و…) است که در نهایت استمرار حیات آنان را در عرصه چاپ و نشر مطبوعات منطقه به چالش کشیده است
,باید یکی از نشریات موفق بوکان را در میان خیل رسانه های چاپی مجوز دار شهرستان که بعد از کسب مجوز موفق به انتشار دو یا سه شماره شده اند ولی اکنون بیش از ۷ ماه از انتشار آخرین شماره آنان می گذرد را دو هفته نامه پیام بهاران دانست که علی الرغم نقد محتوایی توانسته است با استفاده از درآمد حاصل از فروش مساحت صفحات یا همان وقت مخاطبان به صاحبان آگهی، ارایه خدمات اطلاع رسانی انتشار منظمی در سطح رسانه های شهرستان داشته است.
,بایستی گردانندگان نشریات بوکان بویژه چاپی با رویکرد فعلی که دارند این را در ذهن داشته باشند که سمت و سوی سیاست‌های دولت نشان می‌دهد که هیچ برنامه ای برای حمایت از مطبوعات بویژه رسانه های زرد ندارند و این خود صاحبان رسانه هستند که باید برای ارتقاء کیفیت کار خود تلاش کنند تا بتوانند به عنوان یک کالای اساسی خود را در سبد خرید خانواده های بوکانی جای بدهند هرچند انچه امروز کاملا مشخص است بسیاری از گردانندگان نشریات غیر فعال موجود در شهرستان دغدغه ای رسانه ای نداشته و یا برای تبلیغات انتخاباتی و یا کسب لقب روزنامه نگار درخواست مجوز کرده اند.
,(عکس آرشیوی است)
,انتهای پیام/خ
]
ارسال دیدگاه