مهندسان و کارگران تبریز در شهر خود بیکارند!/ مسئولین به عدم حساسیت و رضایت‌‌شان از وضعیت موجود اذعان دارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، یک سالی از یادداشت عصر ایران در مورد تحسین برانگیز بودن تبریزی‌‌‌ها نگذشته است، یادداشتی که به فرهنگ بالا و اتحاد مردم تبریز اشاره کرده و از پیشرفت‌‌‌هایی که در سایه این فرهنگ ایجاد شده را مورد واکاوی قرار داده بود.

در پاراگرافی از این یادداشت آمده بود تبریزی‌‌‌ها برای جلوگیری از دست رفتن فرصت‌‌‌های شغلی برای فرزندانشان اجاره ورود کارگران افغانی غیر مجاز را به تبریز نمی‌‌دهند و این نکته مثبت در ذهن نویسنده حک شده بود اما این روزها چیزی که در تبریز دیده می‌‌شود عکس این اتفاق است، هرچند که در تبریز هیچ کارگر افغانی مشغول به کار نیست اما پروژه‌‌‌‌‌های عمرانی استان در دست پیمانکاران و کارگران دیگر شهرها قرار گرفته است.

شکی در این مساله نیست که همه ما هموطن هستیم و تبریز به سبب کلانشهر بودن و ظرفیت ایجاد فرصت‌‌‌های شغلی بیشتر نسبت به سایر شهرها، نمی‌‌تواند از پذیرش کارگران مناطق اجتناب کند اما مساله اصلی لشکرکشی‌‌‌های پیمانکاران به همراه کارگران همشهری‌‌شان به تبریز است.

معضلی که هم‌‌‌اکنون در بسیاری از پروژه‌‌های عمرانی استان دیده می‌‌شود و دی ماه سال گذشته مرگ سه کارگر در تونل انرژی که دو نفر از آنها کارگران شهرهای همدان و شمال بودند گواه بر این مساله است.

نمی‌‌توان بخش خصوصی را وادار به استفاده از کارگران بومی کرد/ کارگران تبریزی هم در سایر شهرها کار می‌‌کنند

سعید محدث عضو شورای شهر چهارم تبریز در گفت‌‌وگو با آناج با بیان اینکه در برخی پروژه‌‌ها مانند مترو بعضی کارها تخصصی هستند و به خاطر همین نیاز به کارگر متخصص دارند، اظهار داشت: نمی‌توان الزامی برای پیمانکار ایجاد کرد که حتما از کارگران بومی استفاده کند زیرا بخش خصوصی به دنبال کاهش هزینه‌‌های خود است و این یعنی رقابت در بخش خصوصی.

وی ادامه داد: ممکن است پیمانکار به جای کارگر تبریزی که روزی صد هزار تومان هزینه دارد از کارگران دیگر شهرها برای کاهش هزینه خود استفاده کند و نمی‌‌شود هم بندی در قرارداد پیمانکار برای الزام استفاده از کارگران بومی اضافه کرد، زیرا این کار قانونی نیست.

عضو شورای شهر چهارم با اشاره به وضعیت نامناسب اشتغال و مهاجرت اجباری کارگران به دیگر شهرها عنوان کرد: در اشتغال کارد به استخوان رسیده است و بسیاری از کارگران مجبورند که دوری از خانواده را تحمل کنند و به دیگر شهرها برای کار بروند همانطور که امروز در تهران بسیاری از کارها به دست کارگران و کارمندان دیگر شهرها از جمله تبریز است.

وی خاطرنشان ساخت: رقابت در بخش خصوصی یعنی انجام پروژه با کمترین هزینه و در این باره پیمانکار است که تصمیم می‌‌گیرد چگونه عمل کند و ممکن است برای کاهش هزینه از کارگران دیگر شهرها استفاده کنند که نمی‌توانیم اجباری در این باره داشته باشیم.

حساسیت استان درباره اشتغال اتباع خارجی است

رحیم شهرتی‌‌‌فر نیز در این‌‌باره به خبرنگار آناج گفت: همانطور که کارگران تبریزی در تهران، بوشهر و بندرعباس و دیگر شهرها کار می‌کنند، از شهرهای دیگر هم به تبریز می‌‌‌آیند و در استان ما حساسیت اشتغال بر اتباع بیگانه است ودر این باره حساسیت وجود دارد اما هموطنان خودمان در هر کجا که باشند می‌‌توانند به اینجا بیایند.

وی ادامه داد: پیمانکاری که طرف قرارداد است تامین نیرو می‌کند و خودش عوامل انسانی دارد و نمی‌تواند وقتی برای کار به شهری می‌رود نفراتش را اخراج کند.

فرماندار تبریز با بیان اینکه گزارشی به دست ما نرسیده است که در این باره وضعیت غیرعادی وجود داشته باشد، تصریح کرد: وضعیت به شکل نرمال است، پیمانکاران براساس مناقصه کار را می‌گیرند و کارگرانشان را نیز خودشان تامین می‌کنند و نمیتوانیم الزامی داشته باشیم، چون اینگونه می‌گویند کارگران هر شهری که بومی آنجاست کارکنند و بسیاری از کارگران تبریزی بیکار می‌شوند، هر ایرانی در داخل کشور از حقوق برابر شهروندی بهره مند است.

هرچند که حرف‌‌های فرماندار و عضو شورای شهر تبریز منطقی به نظر می‌رسد اما اشاره به این نکته نیز خالی از لطف نیست که اگرچه همه ما هموطن هستیم و به حق کارگران و پیمانکاران شهرهای دیگر می‌توانند به تبریز یا شهرهای دیگر برای کار بروند اما چرا در شهری مانند کلان شهر تبریز پروژه‌‌های استانی به دست پیمانکاران تبریزی سپرده نمی‌شود تا اشتغال در بین مردم تبریز نیز رونق بگیرد، آیا به مانند مدیران شهری در پیمانکاران هم دچار قحط الرجال هستیم یا مسئله چیز دیگری است.

گزارش از: فرناز پورعباس

انتهای پیام/