به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سبلان‌ما، هر چند نمی‌توان یک نسخه واحد برای دو حادثه گم شدن "آتنا" و "حسین" پیچید اما اکنون که بیش از 4 ماه از حادثه گم شدن حسین اسدی کودک مشکین‌شهری در خلخال گذشته و خبری از او نیست، این پرسش مطرح می شود که گویی اشکالی در زمینه جستجو و تحقیق برای کشف موضوع وجود دارد یا این که از ابتدا این مسیر، انحرافی و اشتباهی طی شده و به نتیجه نمی رسد!
تفاوت شیوه تحقیقات درمورد گم شدن پسر بچه مشگین شهری در خلخال با پرونده آتنا در این است که در مورد پرونده آتنا،موضوع به صورت همه جانبه و از ابعاد مختلف و به معنایی جامع و مانع بررسی شد اما در زمینه پرونده "حسین" از همان دقایق اولیه، تمرکز روی این مسئله شد که او در رودخانه سقوط کرده و لزوماً از مسیر رودخانه قابل پیگیری است! امری که به نظر می رسد چندان هم نمی تواند دقیق باشد و لازم است از ابعاد دیگری هماننند پرونده آتنا مورد بررسی قرار بگیرد.
براستی اکنون که بیش از 4 ماه از گم شدن حسین کودک 4 ساله مشکین شهری سپری می‌شود وقت آن نرسیده که از تجربیات موفق تیم‌های پلیسی و امدادی در پارس‌آباد مغان استفاده کرد و از آنان برای این منظور کمک خواست!
بالاخره از نظر انسانی این کار هم صحیح نیست که پرونده کودک مشکین‌شهری در خلخال برای زمان نامعلومی "باز" بماند و خانواده او هر ثانیه، دقیقه، ساعت، روز و ماه از سال چشم انتظار دلبند خود و متحمل این رنج جانفرسا باشند و لازم است مسئولان امر تدبیری برای این موضوع بیندیشند و تکلیف پرونده را با افکار عمومی و خانواده این کودک تمام کنند.
سیزده‌به‌در امسال بود که حسین اسدی کودک چهار ساله مشکین‌شهری در حاشیه رودخانه هروچای شهرستان خلخال استان اردبیل گم شد، با دیده شدن کفش‌های این کودک در حاشیه این رودخانه، به احتمال سقوط حسین در رودخانه غواصان کار جستجو را شروع کردند اما اثری از وی در رودخانه نبود و تا این لحظه نیز خبری از این کودک چهار ساله نیست.
,
,
,
,
,
, ,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه