کارگران مشغول بیکاری اند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زیتون در نقد فیلم کارگر ساده نیازمندیم به قلم علی علی بیگی نوشت:

قبل تر دو فیلم از منوچهر هادی دیده بودم. "زندگی جای دیگری است" و قبل تر از آن "یکی می خواد باهات حرف بزنه" البته "من سالوادور نیستم" را هم هرچقدر با خودم کلنجار رفتم، نتوانستم فیلم به حساب بیاورم! احتمالا هادی با ساخت سالوادور می خواست بیشتر مشکلات مالی اش را حل کند تا اینکه فیلم ساخته باشد!

کارگر ساده نیازمندیم، عقب تر از دو کار قبلی هادی است. اوج هادی "یکی می خواهد باهات حرف بزنه" بود که رفته رفته انگار عجله می کند و زیاد روی فیلمنامه تمرکز نمی کند. در هر حال کارگر ساده... فیلم آشفته و بدی نیست. حداقل برای مخاطب عادی می تواند سرگرم کننده و گاها احساسات برانگیز نیز باشد.
بیش از هر چیز باید گفت کارگر ساده... داستان دارد. همانطوری که زندگی جای دیگر.... و یکی می خواد... داستان داشت. هرچند داستان لنگ می زند و گاهی گاف دارد ولی باز داستان دارد و این فیلم را سر پا نگه داشته است. فیلم، داستان مشکلات قدم، کارگر آذری زبانی را روایت می کند که برای کار به تهران آمده است. و خوب طبق معمول این نوع فیلم ها، کاری برای کارگران نیست. اگر کمی دقیق شویم جوان هایی همانند قدم را دوروبرمان خواهیم دید که از شهرستان ها برای کار به شهر آمده اند. و این یعنی اینکه، هادی قصه اش را از دل شهر بیرون کشیده است. و داستان درد اجتماع مان را بیان می کند. هرچند شکسته بسته. این اولین امتیاز کارگر ساده... است.
ما پسر عموی قدم را نمیشناسیم. حاتم را. فقط کارگردان می گوید پدر او مریض است. و ما هم مجبوریم باور کنیم! حاتم اساسا نقشی در روند فیلم ندارد و حتی دختری که عاشقش هست هم چندان اهمیتی در فیلم ندارد.
همزمان فیلم داستان جهان، نزول خور ظاهرا اخلاق گرا را هم روایت می کند. این دو داستان تا مرگ رحمت، به خوبی پیش می روند و در هم تنیده می شوند. اما بعد از مرگ رحمت، داستان عوض می شود. مشکلات شخصیت اصلی فیلم، یعنی قدم، عوض می شود. ضد قهرمان که تا بحال رحمت بود، الان جای خود را به نزول خور می دهد. این ضعف است برای فیلمنامه. بعد از مرگ رحمت، فیلم از تب و تاب هم می افتد و در اواسط، ریتم فیلم کند هم می شود. داستان به حاشیه کشیده می شود. پلیس یا بهتر است بگوییم کارگردان از کنار مرگ رحمت به سادگی عبور می کند. مرگ رحمت چندان دردسری برای هیچ کس درست نمی کند. و قدم هم با سندی آزاد می شود تا فیلم باز جریان داشته باشد! ظن سطحی پلیس به قدم و آزادی قدم از زندان توسط جهان از جاهای بی منطق و حفره های فیلمنامه هستند که نشان می دهد، نویسنده وقت زیادی را روی فیلمنامه نگذاشته است. فیلم در آخر هم به فضای قتل و پلیس کشیده می شود که شاید بهتر بود این اتفاق نیافتد. 
زبان آذری فیلم واقعی و خوب و درست است. و برای ما لذت بخش است. علاوه بر آن بازی خوب بازیگران آذری زبان در کنار بازیگران نام آشنا، نقطه قوت دیگر فیلم کار گر ساده.... محسوب می شود. انتخاب درست بازیگران هم از نقاط قابل توجه است که منوچهر هادی در آن موفق عمل کرده است. 
اما فیلم حرف تازه ای برای گفتن ندارد. کارگری که دختری را دوست دارد. و کار فرمایش، رقیب عشقی اش است. وقتی قدم متوجه می شود که کارفرمایش یعنی جهان هم مونس را می خواهد، دیوانه می شود و عصیان می کند. اما این عصیان به سادگی فروکش می کند. و این بی منطق است.
کارفرما نزول خورِ هوس بازِ ظاهر پرستِ خرپول است. و قدم هم جوانی است که عشق پاکی به دخترک قصه دارد! یعنی باز تقابل آدم های سیاه و سفید را داریم! مثل داستان ها قدیم و افسانه ها! قدم غیرتی است! دزدی هم نمی کند! کجا هستند شخصیت های خاکستری اصغر فرهادی!؟ که آدم ها در مواجهه با شرایط درونشان را بروز می دادند! 
در هر حال کارگر ساده فیلم سرگرم کننده ای حساب می شود که قصه هم دارد. و بازی خوب بازیگرانش و جذابیت های لوکیشن های متعددش توانسته است گاف های فیلمنامه اش را پر کند و مخاطب را نگه دارد. فاصله گرفتن از من سالوادور نیستم جای تبریک به منوچهر هادی دارد. همچنان منتظریم منوچهر هادی به "یکی می خواد باهات حرف بزنه" نزدیک تر شود.