ورزش کلید گمشده در جامعه کارگری استان زنجان / سهم اندک کارگران از امکانات مجموعه های ورزشی کارگری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنجانم، مجموعه های ورزشی کارگری از محل تبصره ۱۰ ماده ۱۷ ساخته شده اند که در اساسنامه به عنوان مکانی که مورد استفاده کارگران و خانواده آنان قرار گیرد تعریف شده اند و سایر اقشار نیز بنا به تشخیص هئیت امنا بتوانند از خدمات مجموعه استفاده کنند.

تقویت قوای جسمی و روحی و افزایش بهره وری کارگران، اجرای برنامه‎های ورزشی متناسب با مشاغل مختلف به منظور پیشگیری از آسیبهای شغلی ، نیاز سنجی ورزش کارگران متناسب با شرایط کاری، اقلیمی ، اجتماعی و فرهنگی جامعه کار از جمله مواردی است که در مجموعه های ورزشی و تفریحی به عنوان هدف تعریف شده است اما نگاهی به فعالیت مجموعه‎های ورزشی کارگری در استان نشان از ضعف اساسی در این زمینه دارد.

پرداختن به ورزش کارگری آنهم در روزگاری که رکود و بیکاری حرف اول را می زند کاری غیر ضرور و دور از ذهن تداعی می کند چرا که بسیاری از واحدهای تولیدی استان در تامین حقوق و دستمزد کارگران خود مانده اند چه بسا که بخواهند زمینه فعالیت های ورزشی این افراد را فراهم کنند.

مجتبی بازرگان معاون امور اجتماعی اداره‌کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان زنجان اضافه می کند: در مجموعه‌های فرهنگی و ورزشی برای ارائه خدمات به جامعه کارگری استان سالن‌های چند منظوره، زمین چمن مصنوعی، استخر سرپوشیده پیش بینی شده است و در کنار این موضوع واحد‌های تولیدی و صنعتی می‌توانند از حمایت‌های پیش بینی شده بهره مند شوند.

استفاده کارگران از مجموعه های کارگری با هزینه همراه استکه می توان گفت این هزینه ها متناسب با وضعیت درآمدی خانوارهای کارگری نیستو هزینه‎های تحمیل شده به کارگران برای انجام ورزش و عدم توجه جدی به ورزش کارگری سبب شده است که کمتر شاهد موفقیتهای ورزشکاران جامعه کارگری در مسابقات ملی و بین المللی باشیم .

بازرگان در پاسخ به بالابودن هزینه های ورزشی در مجموعه های ورزشی کارگران ابراز می کند:  در راستای بهره‌مندی کارگران از امکانات ورزشی در شهرستان‌های زنجان،ابهر، خدابنده، خرمدره، طارم و شهر دندی مجموعه های فرهنگی و ورزشی ایجاد شده است که تخفیف ۵۰ درصدی به کارگران برای استفاده از امکانات این فضاها داده می‌شود.

محمدی یکی از کارفرمایان واحدهای تولیدی در گفت‎وگو با خبرنگار زنجانم، با بیان اینکه وضعیت تولید و اقتصاد مطلوب نیست، ابراز کرد: کارفرماها تنها توان پرداخت حقوق کارگران خود را در دارند آنهم اگر تولیدی انجام دهند.

وی می گوید: حتی در پرداخت هزینه بیمه کارگران خود مانده ام چه برسد که برای انها وسایل ورزشی بخرم یا سالن برای ورزش آنها اجاره کنم.

این کارفرما ابراز می‎کند: دغدغه مردم بقدری زیاد است که کسی به ورزش اهمیتی نمی دهد همین اینکه کارگر بتواند در شغل خود باقی بماند جای شکر دارد.
محمدی ابراز می کند: مقصر کارفرماها نیستند و هر کارفرمایی دوست دارد که امکانات خوبی برای افرادی که برای او کار می کنند تهیه کند اما متاسفانه هزینه های آن برای واحد تولیدی بالا است و حمایتها نیز در این زمینه کارگشا نیست.
از جمله اهداف مجموعه های ورزشی نهادینه سازی فرهنگ ورزشی در جامعه کارگری به منظور ایجاد نشاط کاری و حفظ سلامت کارگران در جامعه کارگری است اما آیا با هزینه هایی که برای انجام ورزش آنهم در مجموعه های ورزشی که به نام کارگران اخذ می شود این افراد و خانواده های آنان تمایلی برای انجام فعالیتهای ورزشی پیدا می کنند.
با توجه بیشترین تعداد کارگران استان را کارگران ساختمانی تشکیل می‎دهند اما تا چه اندازه ای این افراد و خانواده های آنان از مجموعه های ورزشی استفاده می کنند و آیا آنها توان پرداخت هزینه های ورزشی را دارند.
کشاورز یک بازنشسته جامعه کارگری است که بالای ۶۰ سال سن دارد او در خصوص اینکه تا چه اندازه خدمات ورزشی برای او و فرزندانشان محیا شده است، بیان می کند: برای ورزش کارگران مکان رایگانوجود ندارد که از آنها استفاده کنم خانه کارگر تخفیف‎هایی را در نظر گرفته است اما چون من پول پرداخت آن را ندارم از این موارد صرف نظر کرده ام.
آقای اکبری نگهبان یک ساختمان نیمه کار است که بدلیل نبود کار ساختمانی بر این شغل حاضر شده است، می گوید: کارگران شاید به ندرت به ورزش فکر کنند آنهم کارگران ساختمانی که نبود بازار ساخت و ساز بر شغل ما که کارگر ساختمانی هستیم تاثیر زیادی گذاشته و کاری برای ما وجود ندارد.
وی ابراز می کند: انتظار داریم همان حقوق پایه ای که می گیریم سر ماه پرداخت شود و انتظار نداریم که کارفرماها برای ما امکانات ورزشی تهیه کنند.

در تبصره ۲ ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده تخفیف ۱۰ درصدی مالیات بر ارزش افزوده برای واحدها در راستای استفاده کارگران از امکانات ورزشی پیش بینی شده است و کارفرمایان طبق این تبصره می توانند با فراهم کردن فضاهای ورزشی و اجرای برنامه‌های ورزشی برای افراد مجموعه خود از این تخفیف برخوردار شوند اما میزان استقبال کارفرمایان واحد‌های تولیدی و صنعتی استان از این ظرفیت قانونی بسیار کم بوده است موضوعی که مجتبی بازرگان معاون امور اجتماعی اداره کل تعاون، کار ورفاه اجتماعی استان به آن اذعان داشته و می گویند:عدم آشنایی کارفرمایان با این قانون سبب شده است تا کمتر از این فرصت استفاده شود.

در کنار هزینه های تحمیل شده به ورزش کارگری استان باید به نبود کمبود منابع مالی و نداشتن برنامه ریزی مناسب برای استفاده از این منابع را برشمرد که این اتفاق سبب شده است روند روبه رشدی را در وزش کارگری استان مشاهده نکنیم هر چند که در سالهای اخیر موضوع جذب اسپانسر مالی در راستای حمایت واحدهای تولیدی از ورزشکاران حرفه ای در دستور کار قرار گرفته است که چندان نیز با استقبال کارفرمایان مواجه نشده است اما همین اقدامات نیز نمی تواندخلاء های موجود در ورزش کارگری استان را پر کند.

انتهای پیام/