کاشت حاشیه؛ درو کردن متن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  موج رسا; سید حسینی،در یادداشتی نوشت،یکی از حربه های استراتژیست های جنگ روانی، تکراری جلوه دادن و نخ نما کردن یک موضوع برای اذهان عمومی است. این روش برای دولت تا به امروز توانسته نتایجی را به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال اگر از تخلفات و کم کاری ها در انتخابات بگذریم، یکی از عللی که دولت توانست مجددا اعتماد عمومی را به خود جلب کند همین راهکار بود. به طوری که بعد از گذشت 4 سال از روشنگری و افشاهای پی در پی در خصوص برجام و اقدامات اقتصادی و اشتباهات پر شمار دولت، موضوع به قدری برای اذهان عمومی نخ نما و تکراری شده بود که جامعه به نوعی آن را پس زده و دیگر اقبالی به آن نشان نداده و برعکس بر خلاف آن چیزی که روند معمولی ماجرا بود، نتیجه حاصل شد.

هم اینک نیز در جریان عقد قراردادهای خارجی همین شیوه دردستور کار دولت است. کمی چاشنی حواشی را زیاد می کنند و در سایه سر و صداهای به وجود آمده ان برنامه اصلی خود را پیاده می کنند که بعد از همگانی شدن ان و بوجود آمدن موج های بعدی انتقاد، به قدری آش شور می شود که اذهان عمومی با منتقدین همراهی نکرده و گاهی برای ارضای افکار عمومی سیستم مجبور می شود سریعا از روی این موضوع عبور کند.

نیت خوانی و توجه به هدف اصلی مهمتر از موضوع گیری و موج انتقاد به راه انداختن است. گاهی بازی در زمین حواشی به قدری داغ می شود که متن و اصل ماجرا را تحت الشاع قرار داده و دیگر محلی برای ابراز انتقاد دید بر جای نمی گذارد. بعنوان مثال در ماجرای همین قرارداد با توتال شاهد بودیم در مدت زمان قبل از اجرایی شدن این قرارداد، حاشیه سازی هایی توسط دولت بروز کرد که گاهی سپاه نیز مورد هجمه و ظلم وقع می شد. اما درست در زمانی که برای احقاق حق سپاه و دفاع در برابر هجمه های داخلی، منتقدین دولت در حال پاتک و روشنگری بودند، به ناگاه قرارداد توتال ظاهر شد که با چرخش تیربار منتقدین از حاشیه سازی به سمت اصل ماجرا که همان قرارداد توتال (به نمایندگی از شرکت های چند ملیتی) بود دیگر آن اثر خود را نگذاشته و شاید در مواردی نیز اثر عکس برجای گذاشت.

 این باید همیشه مدنظر پاتک کنندگان به تک روانی حریف باشد که ضد تبلیغ در اکثر مواقع عیناً تبلیغ بحساب می آید و توپ را در زمین خودی می اندازد. قبل از ورود به نقد و زیر سوال بردن عملکرد حریف باید تشخیص دهیم که کدام عمل وی ایذایی و کدام عملش اصل منظور وی می باشد.

همانطور که از مدت ها قبل عنوان شده دولت در راستای اقتصاد جهانی و بازار آزاد در حال حرکت است و استقبال و روی خوش نشان دادن به شرکت های خارجی نه برای ورود تکنولوژی و به سرانجام رسیدن پروژه هاست، بلکه در صدد این هستند تا این چراغ سبز را به کشورهای غربی و آمریکائیان نشان دهند که دولت در حال پذیرش و آماده سازی بستر برای ورود جهانی سازی و پذیرش آن توسط ایران است.

تجربه نشان داده که برای پیشبرد و اجرای اقتصاد نئو لیبرالی یا همان بازار آزاد، دست اندرکاران آن ابتدا یک بحران اجتماعی یا رسانه ای اما ساختگی خلق کرده و با تحت فشار قراردادن افکار عمومی و منحرف کردن توده های مردم از اصل ماجرا، با تزریق شوک به جامعه در یک زمان مناسب همه چیز را به نفع اقتصاد آزاد و نئولیبرالی دگرگون می کنند.

انتهای پیام/