به شیرینی مصونیت و به زیبایی محدودیت!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از انارما؛  یادداشت زیر  از یوسفی ، یکی از نویسندگانی که به عنوان “ دغدغه حجاب و عفاف” برای این پایگاه خبری ارسال کرده است.

به یُمن فطرت پاک انسانی و باورهای ریشه دار مذهبی و سنت‌‌های به جا مانده از نیاکان نیکمان قاطبه بانوان ایران زمین معتقد و ملتزم و طرفدار حضور پوشیده و موقّر زنان در جامعه می‌باشند، ما به‌راحتی می‌‌توانیم شاهد صحنه‌‌هایی باشیم که یک بانوی مسلمان ایرانی در زیر آفتاب سوزان با کودکی در آغوش و کیفی آویزان بر دستش چادر بر سر در حال تردد است و البته گاها می‌‌توانیم کسانی را مشاهده کنیم که با نگاهی مملو از سوال و یا حتی برخوردی نیش دار، با کنایه یا صراحت از ضرورت پذیرش این سختی و محدودیت سخن می‌‌رانند.

شاید اگر عزیزانی که منتقد حجاب کامل اسلامی هستند کمی دقت نمایند، درمی‌‌یابند زندگی ما سراسر پر است از محدودیت‌‌ها و سختی‌‌ها که نه تنها ناگریز از رعایت آنها هستیم بلکه بدون رعایت آنها نمی‌‌توانیم به رشد و توسعه فردی یا جمعی انسانی یا اسلامی دست یابیم.

اگر بخواهیم در مورد محدودیت‌ها بگوییم، از طلوع آفتاب صبح که از خواب بر می‌‌خیزیم و این خود یک نوع محدودیت است تا پاسی از شب که بیداریم و بایستی بخوابیم و این نیز خود یک محدودیتی دیگر است. انواع محدودیت‌ها را تجربه می‌‌کنیم، وقتی به تقاطعی می‌‌رسیم و چراغ قرمز برای ماشین‌ها خودنمایی می‌‌کند با محدودیت تردد مواجه می‌‌شویم و وقتی چراغ سبز روشن می‌‌شود با محدودیت توقف! و ماشین‌های پشت سرمان با بوق‌‌های ممتد به ما یادآوری می‌‌کنند که زمان توقف تمام شده است و بایستی حرکت کنیم.

ما حتی نمی‌‌توانیم بیش از مقداری معین به امور مورد عشق وعلاقه خویش بپردازیم، مثلا نمی‌‌توانیم بیش از یکی دو پرس غذا بخوریم یا بیش از چند ساعت مطالعه کنیم یا بیش از چند ساعت در شبکه های اجتماعی حضور داشته باشیم واین یعنی زندگی پر است از محدودیت‌های لازم.

و اما در مورد سختی‌‌ها که خمیرمایه زندگی ما را تشکیل می‌‌دهد، از لحظه تولد که چشم بر این هستی باز می‌‌کنیم گریه‌‌مان به راه است تا تمامی لحظه‌‌های دشواری و ناکامی و رخت بر بستن از این دنیا! و صد البته ما از این دشواری‌‌ها متنفر نیستیم چون این دشواری‌‌ها پل رسیدن به موفقیت‌ها می‌‌باشند و بدون پیمودن کوه و نوردیدن باریکه‌‌ها و تیزی‌ها و پستی و بلندی‌هایش رسیدن به قلّه محال است و این یعنی زندگی پر است از سختی‌های شیرین.

شاید کسی از ما سوال کند که درست است زندگی پر است از سختی‌‌ها و محدودیت‌‌ها اما چه ضرورتی دارد که ما محدودیت‌ها و سختی‌‌های خودخواسته‌ی دیگری را نیز به آن اضافه کنیم؟
اینجاست که آدم یاد آن دو نعمت بزرگ مغفول می‌افتد که پیامبر اکرم (ص) یادآورمان شدند که عبارتند از: امنیت و سلامت.

یکی از دلایلی که آیات شریفه قرآن کریم برای ضرورت حجاب ذکر می‌‌کنند اینست که فرد دارای حجاب از خواسته‌‌های آلوده و طمع ورزی بیجای قلب‌های مریض در امنیت است. بدیهی است که امنیت صرفا محدود به امنیت فیزیکی نیست چون ممکن است به ذهن برخی‌ها خطور نماید آیا اگر من حجابم را کامل رعایت نکنم حتما مورد تعدی قرار خواهم گرفت و سپس به خود پاسخ دهد که نه! لزوما اینطور نیست، پس امنیت من لزوما تنیده به بحث حجاب نیست.

بایستی در جواب این عزیزان یادآور شد: اولا امنیت امری نسبی است و ما بایستی رفتارهایی را که حتی درصدی از امنیت ما را به مخاطره می‌‌اندازد و ما را در معرض دست اندازی قرار می‌‌دهد، ترک کنیم و ثانیا مرزهای اصلی امنیت در باور و روح و روان افراد شکل می‌‌گیرند و هر فردی پس از تحلیل این باورها اقدام به سلب امنیت روانی یا فیزیکی ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و فهم این امر اصلا کار دشواری نیست، کافی است بانوان عزیز در پوشش خویش مقداری سبکی به خرج دهند تا میزان سنگینی و آلودگی نگاه‌‌های برخی اطرافیان خویش را دریابند.

نتیجه اینکه تحمل مقداری سختی و محدودیت در برابر ثمره شیرین حفظ امنیت و سلامت روانی و فیزیکی نه تنها امری خارج از تحمل نیست بلکه گذشته ازهمه این حرف و حدیث‌‌ها و منطق و دلیل‌‌ها حجاب یادگار زهراست و کدامین زن پاکدامن است چنین یادگاری را از چنان زنی قبول نکند.

انتهای پیام/