حجاب جزء هویت ایرانیان محسوب می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  آوای نطنز  لباس یک ملت نه تنها نماد و نشانی از فرهنگ یک ملت است بلکه به علت جلوه و نمای بصری خود می تواند بیش از هر بخشِ دیگرِ فرهنگ، معرف یک ملت و یا یک قوم باشد.

جمهوری اسلامی ایران کشوری است که سخن گفتن از غنای فرهنگی، پیشینه، پاکی و اخلاق مداری مردمان آن نه در این مقال می گنجد و نه نیازی به تکرار دارد چرا که خود شهره عالم است.

اگر نگاهی به سراسر صفحه های تاریخ این مرز و بوم بزرگ بیندازیم و در آداب و رسوم و سنن و فرهنگ و پوشش مردمان تمام اقوام این دیار از کرد و لر و بلوچ و آذری و فارس و حتی درباره طرز پوشش زنان و مردم قدیم ایرانی از قدیمی ترین عهدها تا به امروز تحقیق کنیم، اعتقاد و التزام به رعایت پوشش کامل را در همه آنان می بینیم.

لچک، چارقد، شلوار، دامن های بلند و پرچین و اگر هم کوتاه، به همراه شلوار و … اجزای اصلی تمام لباس های سنتی مردم ایران را تشکیل می دهد و تنها در شکل، شمایل، رنگ آمیزی و دوخت های تزئینی مابین آن ها تفاوت است.

لباس شاه بانوهای عهد باستان ایران نیز آن چنان که در کتیبه ها مشاهده می شود به طور غالب با پوششی مناسب، بلند و متفاوت با زنان غربی و اقوام وحشی عهد خود بوده است چنانکه اقوام ایرانی را به دلایلی این چنینی از متمدن ترین اقوام تاریخ می شمارند.

حجاب هم پیشینیه مذهبی و هم ریشه ای اخلاقی و بومی در ایران دارد و بالتبع با حاکمیت دین اسلام در ایران، تنها در طرز این پوشش ها تغییراتی ایجاد شد اما اصل تقید به حجاب در سرشت ایرانیان و چه بسا در همه ادیان از مسیحیت گرفته تا اسلام و دیگر ادیان وجود داشته است.

اگر چه به طور قطع نمی توان منکر پیوستگی عمیق هویت دینی و ملی مردمان این سرزمین در طول اعصار و قرون متمادی از گذشت ورود اسلام به ایران و تاثیر آموزه های اسلام در پوشش، کنش، اخلاق و سبک زندگی این مردم شد اما چه هویت ملی را ارجح بدانیم و چه هویت دینی را و چه هر دو را با هم ،حجاب جزء هویت ایرانیان محسوب می شود.

نفوذ غربی ها در اعتقادهای مردم

با توجه به این دیدگاه جدا کردن مردم از فرهنگی اخلاق مدار که با آن رشد کرده اند و با آن انس و الفت دارند آن هم به اجبار، بدترین توهین به یک ملت و بدون حتم ناممکن ترین آن محسوب می شود چنانکه رضا شاه در عهد خود نتوانست با توسل به زور و ضرب حجاب را از سر زنان بردارد.

جوامع و تئوریسین های غربی در بخش های مختلف صنعتی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی که مستشاران آن ها سال ها در ایران زیسته و با فرهنگ آنان آشنا شده اند به خوبی به این امر واقف شدند که تا فرهنگ ریشه داری در بین مردم باشد و تا سنت های اصیل پابرجاست و تا زمانی که زنان ایرانی به جای تقلید از فرهنگ نوظهور برهنگی غربی به پوشش چندین هزار ساله و اصالت خود متصل هستند نمی توان جای پایی در کشور برای خویش بازکنند.

غربی ها از آنجا که اجبار را نتیجه بخش ندیدند و چه بسا پایبندی مردم به پوشش را مستحکم تر از گذشته حس کردند، راهکار را در نفوذی زیرکانه به اعتقادات مردم دیدند چنان که کاری کنند تا مردم با دست خود به این ریشه، تیشه بزنند.

تبلیغات غرب رفتگان و غرب زدگان در ایران از مظاهر فرهنگ غربی، نمایش پر زرق و برق ساختار، پوشش ها و زندگی های غربی در فیلم ها و کتاب ها، تلاش برای کوچک نمودن فرهنگ شرق و آسیای غربی و به خصوص پوشش آن ها در مقایسه با غرب، اسلام ستیزی گسترده در تمام وجوه، ظهور رسانه های جدید و مبلغ فرهنگ غرب مثل ماهواره ها و مهم تر از همه غفلت نهادهای مسئول، مدارس، خانواده ها و غیره از تبیین درست دلایل حجاب یا پوشش مناسب و همچنین غفلت بزرگ در شناساندن اصالت های فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی و تاکید بر هویت پوشش ایرانی در فیلم های تاریخی و کتاب های درسی همه و همه از جمله عواملی است که تلاش غرب برای نفوذ به جوامعِ با هویت مستقل را تسهیل کرده است.

امروز خوشبختانه نگرش بازگشت به هویت و فرهنگ خود از برخی روستاهای اصیل ایران آغاز شده است، گذشته از اهتمام مردم لر و بلوچ و کرد و آذری به پوشیدن لباس محلی در مراسم ها، حتی اهتمام مردم شهرنشین و پایتخت نشین تعدادی از روستاهای شهرستان نطنز مثل ابیانه، کمجان و … به پوشیدن لباس های محلی در تمام مدت حضور در دیار خود است.

بازگشت و رویکرد دوباره مردم به پوشش محلی و روستایی خود برای حفظ اصالت روستا و زنده نگه داشتن تاریخ آن ها می تواند نقطه عطفی در حفظ پوشش اسلامی و ایرانی ما باشد، پوششی که در خود تمام مفاهیم بلند تاریخی، اعتقادی و اجتماعی یک قوم را به خوبی نمودار می سازد.

حجاب و عفاف مبدا رهایی از برچسب های بی مفهوم و مدل های بدمفهوم وارداتی

گل، بوته، رنگ، نقش و هنر دست زنان ایرانی در دامن ها، چارقد، چادرها و لچک ها کجا و مفهوم زشت غلبه لباس های غربی بر پوشش ما، که در خود مفهوم «مرا بپوش تا به همین سادگی با پیشینیه ی نداشته ام تمام فرهنگ و تاریختان را تصاحب کنم » کجا.

به طور حتم دولت نیز باید به عنوان متولی اصلی حفظ فرهنگ، قدمی محکم تر و موثر تر از همیشه بردارد و حفظ حجاب و کرامت زن ایرانی را در تمام ابعاد اقتصادی، فرهنگی و سیاسی مد نظر قرار دهد.

تبلیغات وسیع بر روی کالاهای داخلی، تربیت طراحان مد و لباس با رویکرد طرح های ملی و مذهبی و متناسب با سلیقه روز، تقویت و تشویق سرمایه گذاران در کارخانه های داخلی به تولید لباس های با شرایط مطلوب بومی، افزایش کارخانه های تولید چادر و مانتو در داخل، نشان دادن زیبایی نشسته در تار و پود طرح های بومی و با اصالت لباس ها به جوانان و نوجوانان، اهتمام دولت به تشویق مردم و روستائیان به حفظ آداب و رسوم و زنده نگهداشتن آن ها، بیان علت و دلایل منطقی حجاب در مدارس و غیره از راهکارهای نفوذ ناپذیری کشورمان در مقابل فرهنگ مهاجم غربی و از وظایف دولتمردان است.

آیدا رضوانی

انتهای پیام/