به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اندیمشک جوان، باتوجه به رشد جمعیت جوامع بشری و استفاده نادرست ازمنابع زیستی که منجر به تخریت محیط زیست شده است، ضرورت حفاظت از محیط زیست بعنوان یک مقوله ی انکار ناپذیر بر همگان پدیدار گشته، بطوریکه امروزه این مقوله بعنوان یک مسئله ی مهم ملی و حاکمیتی به آن نگاه می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اندیمشک جوان,فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری در همین راستا نیز حاکی از اهمیت فوق العاده مسئله ی محیط زیست و وظیفه ی همگان در قبال مسائل این حوزه است. بنابراین، این مقوله از برنامه هایی محسوب می شود که لازم است دولتها بصورت رسمی و جدی به آن بپردازند،لکن باوجود گسترش روز افزون تخریب محیط زیست و پیدایش پدیده های محیط زیستی همانند ریزگردها و تخریب مراتع و جنگلها و موارد دیگر.... دولتها به تنهایی نمی توانند از عهده ی این امر خطیر برآیند. لذا ورود گروههای مردمی به این عرصه و کمک به دولتها جهت حفظ واحیاء محیط زیست امری ضروری به نظر می رسد .
,اما نکته این جاست که هر کمکی باید حساب شده و مدبرانه باشدتا مفیدو موثر واقع گردد. در کشورما دولت علی رغم رویکردخوبی که در زمینه ی محیط زیست داشته و منجر به فعالیت مدنی فاوانی در این عرصه شده است لکن این رویکرد با عملکرد خوبی همراه نبوده است. دولت عملا نه در خصوص کنترل ریزگردها و نه مدیریت مناسبی پیرامون جنگلها و مراتع و ... موفق عمل نکرده است.
,عملکرد نامطلوب دولت را علاوه بر برخی عوامل تخصصی بایددر نوع نگاه مدیران سازمان محیط زیست به این حوزه و به تبع آن فضای سیاسی حاکم برآن جستجو کرد که ناشی از موارد چندی است که ذکر می گردد.
,نخست اینکه : همانطوریکه بیان شد با توجه به گسترش پدیده های زیست محیطی و ضرورت استفاده حداکثری از سمن ها ،دولت می بایست مدیری با سوابق فعالیت مدنی و بدون نگاه حزبی و سیاسی بر این سازمان بگمارد تا بتواند فارغ از هرگونه کار سیاسی در کنار تامین ابزارها و امکانات لازم، همه ی اقشار جامعه و سمن ها را برای کمک به این عرصه سازماندهی نماید ،لکن در عمل مدیری در مسند این سازمان مهم گذاشته شده که صبغه ی کار سیاسی ایشان بر سایر موارد غلبه دارد و عملا این سازمان را عرصه ی کشمکش جریانات سیاسی نمود ه است،بطوریکه گاهی فراموش می شود این سازمانی است که کارکرد سیاسی ندارد و باید تمام هم و غمش را بمنظور برنامه ریزی جهت حل مشکلات زیست محیطی بکار گیرد .
,دوم اینکه: اخیرا عده ای بدون هیچگونه سابقه ی درخشان صرفا برای کسب شهرت و رسیدن به مطامع سیاسی خود به این گروههای خودجوش و زحمتکش مردمی در زمینه ی محیط زیست ملحق شده و ضمن سیاسی کردن زحمات فعالین مخلص محیط زیست جامعه را هم نسبت به فعالیت مدنی سمن ها که نباید بهیچ وجه جنبه ی سیاسی داشته باشد بدبین نموده اند .
,نتیجه ی این رفتارها ضمن اینکه باعث پرهیز مردم از فعالیت در این حوزه شده ،موجبات نا کار آمدی سیاست های محیط زیستی را فراهم آورده است. یکی از اساتید جامعه شناس در این زمینه می گوید: کج فهمی از فعالیت های مدنی در جامعه ایرانی به نحوی بوده که به جای پیشبرد یک جامعه به سوی آگاهی و پیشرفت به عاملی برای انحراف انرژی انسانی مبدل شده است. ایشان در ادامه میگوید: متاسفانه این کج فهمی عرصه را برای کسانی که قصد سواستفاده از این انرژی را دارند مهیا کرده است و می بینیم شخصی بدون هیچگونه سابقه درخشان در عرصه سیاسی به فعالین محیط زیستی ملحق می شود و بعد از کسب شهرت بر خلاف کنش قبلی برای نامزدی در یکی از پست های سیاسی اعم از شهری تا قانون گذاری کاندید می شود. در کل فعالیت محیط زیستی برای عده ای فعالین زحمت کش تبدیل به عرصه خاموش کردن آتش و غیره .... وبرای عده ای مبدل به سکوی پرتاب به سوی صندلی شهرت شده است!!
,به اعتقاد نگارنده بمنظور جلوگیری از آسیب اساسی در این عرصه قبل از هرچیز نگاه دولت باید به این حوزه کاملا غیر سیاسی باشد و به سمن ها بعنوان بانک رای نگاه نکند و از طرفی دیگرنیز باید ساحت سازمانهای مردم نهاد محیط زیستی از ورود افراد فرصت طلب پاک گردد وگرنه در آینده ای قریب الوقوع حتی سمن های خیریه نیز از سرایت این آسیب که نتیجه اش بی اعتمادی جامعه به امر انفاق می باشد، بی نصیب نخواهند ماند .لازمه این پاکسازی آن است که اولا. مسئولین مربوطه در صدور مجوزها به افراد متقاضی تشکیل سمن دقت لازم را داشته باشند و بر غیر سیاسی بودن فعالیت سمن ها نظارت نمایند .ثانیا. اعضای فعال و زحمتکش انجمن های مردمی و سمن ها برای حفظ جایگاه مردمی خود و جلب اعتماد عمومی به همکاری باچنین افرادی، خوش بینانه نگاه نکنند و به ورود آنان به این عرصه صراحتا" نه" بگویند.
,
کرامت میری
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه