به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، آن هنگام که خبرِ اجرای نمایش «خشکسالی و دروغ» را در ایمیل‌های دریافتی دیدیم، در راستای حمایت از هنرمندان تبریزی و تئاتر و اعتماد به مجوزی که مسئولین صادر کرده‌اند، به همکارانم گفتم زمان اکران آن و موضوع نمایش را در قالب خبری تنظیم نمایند و منتشر کنند اما بعداً که خود نیز به تماشای این نمایش نشستم با عمق فاجعه روبرو شدم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,ابتدا همه‌‌چیز خوب پیش می‌رفت و گمان می‌کردم با هنرمندانی روبرو هستم که قصد دارند مشکلات خانوادگی، تفاوت دیدگاه‌های زن و شوهر و نحوه‌ی حل اختلافات را به تصویر بکشند و در راستای تحکیم بنیان خانواده قدم بردارند اما دیری نگذشت که زوایای جدیدی از نمایش به اجرا درآمد و بنده را به‌عنوان یک مخاطب ساده در حیرت فرو بُرد.
,بررسی فنی تئاتر، متخصصین خود را می‌طلبد و یک بیننده از رفتارشناسی و تحلیل احساسات بازیگران عاجر است اما آنچه که در نمایش خشکسالی و دروغ مشاهده شد، چیزی جز عادی‌سازی خیانت به همسر و بی‌اشکال جلوه دادن روابط خارج از عرف افراد متاهل با جنس مخالف نبود.
,محتوای نمایش با سریال‌هایی که از جم‌تی‌وی پخش می‌شود فرق چندانی نداشت و این را می‌شد از دیالوگ‌هایی که در آن‌ها اثری از عفتِ کلام نبود، فهمید. به‌آسانی هرچه تمام‌تر تفکر اومانیسم را در دیالوگ‌ها جای داده بودند و تماشاگران اجرایی را می‌دیدند که شاکله‌اش دریده شدن پرده‌ی حیاء و غیرت را نمایان می‌ساخت.
,در قسمت‌هایی از اجرا بازیگران برای ایجاد نشاط و یا هر چیز دیگری جملاتی را بر زبان آوردند که شنیدن آن‌ها در کنار خانواده عرقِ شرم را از صورت آدمی جاری می‌کرد اما مخاطبان مجبور بودند تکرار الفاظی همچون «مرتیکه‌ی مادر هشتاد و پنج» و «تو بیست و پنج منی» و سایر کلمات را که زبان از گفتنش عاجز است، تحمل نمایند و با اجرایی غیرمستقیم مست کردن بازیگران در یک دورهمی مثلاً خانوادگی را شاهد باشند.
,نمی‌دانم مسئولین فرهنگی شهر و آن‌هایی که به این نمایش مجوز داده‌اند آن را دیده‌اند یا خیر، اما اگر خود به تماشا ننشسته‌اند و با چشمانی بسته مجوز داده‌اند، حتماً یک بار در آن بازنگری کنند تا ببینند چه دستِ گلی به آب داده‌اند و چگونه همیار ترویج ابتذال و انحطاط اخلاقی شده‌اند.
,هیچ‌کس مخالف تئاتر نیست و همگان بر حمایت از هنرمندان به‌ویژه قشر جوان متق‌القولند اما باید در وهله‌ی اول هدف از اجرای تئاتر و تاثیرات فرهنگی آن را برای خویش مشخص کنیم و به تماشایِ خیانت افراد به یکدیگر و توجیه این ابتذال‌ها ننشینیم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه