به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل ازبویرخبراستان کهگیلویه بویراحمد به دلیل داشتن ظرفیت های بالقوه در زمینه اقتصادی، کشاورزی و حتی گردشگری یکی از استانهای مستعد در امر توسعه داخلی و توسعه اقتصاد مقاومتی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل ازبویرخبر, بویرخبر,این استان با داشتن بیش از یک درصد از مساحت ارضی در جنوب غربی کشور امروز می تواند حرفهای زیادی در توسعه های زیرساختی در زمینه های صنعتی و حتی معدنی داشته باشد.
,کهگیلویه بویراحمد به دلیل قرار گرفتن بر روی نوار روخانه ای منابع زیر زمینی از جمله نفت و گاز یکی از استانهای مهم کشور بعد از خوزستان بوده که نفت کشور را تأمین می کند و از طرفی دیگر بودن صنایع دیگر از جمله های معدن های مهمی از قبیل فسفات چرام، نیکل و بوکسیت و حتی مس در این استان می تواند منبع درآمد بسیار خوبی برای این استان باشد.
,اما شاید نبود سرمایه گذار در استان و توجه نداشتن مسئولان کشوری به استانهای پایین دست و بودن برخی مشکلات همچون موقعیت توپوگرافی باعث شده که امروز خام فروشی بیشتر در این استان پابرجا باشد و نتوان سرمایه های عظیم این استان را به خوبی به بازار هدف رساند.
,از طرف دیگر احداث نشدن چندین پروژه صنعتی از جمله پتروشیمی دهدشت، معدن فسفات چرام و پتروشیمی سقاوه و ذوب آب مارگون باعث شده که این استان به لحاظ جعیت از استانهای ادرای بیشترین قشر بیکار در کشور باشد که همگی برگفته از خام فروشی و احداث نشدن کارخانه های مهم صنعتی در استان است.
,این خام فروشی رانمی توان به همین چند نکته خاتمه داد به گونه که این موضوع باعث شده که بیشتر محصولات تولید شده استان در بحث صنایع دستی عشایری که می تواند منبع درآمد بالقوه ای در توسعه صنعت اکوتوریسم عشایری و سنتی برای استان باشد با دیگر استانها به فروش برسد.
,صنایع تولیدی و دست بافته هایی که شامل فرش بافی سنتی، بافت انواع گلیم، جاجیم، گبه، خورجین، سیاه چادر، نمد و محصولاتی نظیر آن است که به نام استانهای دیگر به بازار هدف معرفی می شوند که همگی نشأت گرفته از همان تفکر خام فروشی در این استان است.
,شاید همین موضوع و بهره نبردن از این ظرفیت های خدادادی آن باعث شده که استان کهگیلویه و بویراحمد هنوز به استانی محروم در کشور شناخته شود و برخی از هم میهنان هنوز این آن را به نام چهار محال بختیاری بشناسند.
,دهم تیر ماه به عنوان روز صنایع و معادن در تقویم رسمی کشور نامگذاری شده و مفهوم آن توجه به منابع زیرساختی و حتی برخوردار از سرمایه گذاری داخلی و حتی خارجی است که در این زمینه استان کهگیلویه وبویراحمد به دلیل داشتن اقلیمی مناسب و بودن این همه ظرفیت خدادادی در امر توسعه و ظرفیتهای نهفته هنوز از قاعده توسعه درون زا برخودار نبوده و بیشتر محصولات آن بجای تولید های چند منظوره به صورت خام فروشی در استانهای دیگر و حتی برخی کشورها به فروش می رسد.
,به عنوان مثال وجود ذخایر غنی نفت گاز و پراکنده گی سایر منابع معدنی دراستان کهگیلویه و بویراحمد از دیگر قابلیتها و و پتانسیلهای اقتصادی این استان بوده که بجای تولیدات چند گانه به صورت خام به دیگر استانها برای استخراج چند گانه مورد استفاده قرار می گیرند.
,این استان به دلیل داشتن خاکی غنی از مواد معندی امروز یکی از استانهای مستعد در امر تولید سیمان در کشور بوده که وجود دو کارخانه بزرگ سیمان مارگون و دشت روم در شهرستان بویراحمد و حتی سیمان سپو در دهدشت بر این مزید افزوده اما فروش آن در استانهای دیگر و استفاده مردم استان از سیمان ها و برند دیگر باعث شده که این کارخانجات به دلیل های مرتبط رو به تعطیلی بکشاند.
,اما علاوه بر معادن بالا، معادن دیگری از جمله شن و ماسه، خاک رس، سنگ آهک و سنگ نما نیز در مناطق مختلف استان پراکنده یافت می شوند که همگی آنها به دلیل نبود سرمایه گذار و توجه نکردن مسئولان برای توسعه و استفاده اصولی از آن هنوز نیمه کاره و یا راکد رها شده اند.
,هرچند سه طرح مهم توسعه استان بر تمرکز بر سه مولفه گردشگری، کشاورزی و توسعه صنعتی چیده شده است، اما پازل ناهمگون این سه پازل باعث شده که مسئولان از برخی ظرفیت های دیگر در این استان غافل شوند که یکی از آنها توسعه دامپروری در استان به دلیل داشتن عشایر کوچ رو و حتی دام های بومی در استان است که بیشتر این احشام به صورت های گله ای در استانها دیگر و حتی برخی کشتارهای مرزی به فروش می رسند که همین موضع باعث شده که نتوان از این همه ظرفیت در استان بهره کافی را برد.
,هرچند توسعه اقتصاد مقاومتی در چند سال اخیر و توجه وافر بسیج برای ایجاد صنایع کوچک و اقتصادی خانگی باعث ایجاد اشتغالزایی در زمینه پروش ماهیان سرآب ، زنبور داراری ، پروش قارچ و حتی دیگر صنایع شده است ، اما آنچیزی که امروز در استان ما باید از آن به عنوان یک پاشنه آشیل یاد کرد خام فروشی مفرد در این استان بوده که توسعه صنعتی را از استان کهگیلویه وبویراحجمد سلب کرده است.
,همچنین نبود کارخانه های بزرگ صنعتی و تعطیلی بیش از نیمی از کارخانه صنعتی و شرکت های صنعتی در مرکز استان و حتی دیگر شهرهای کهگیلویه وبویراحمد باعث شده که غبار بیکاری بر گرده جوانان این استان در امر توسعه سنگینی کند و هنوز دولت های مختلف نتوانسته اند از این همه ظرفیت نهفته در این استان چهار فصل بهره کافی را ببرد.
,شاید بتوان به صراحت گفت که تنها نماد صنعت این استان کارخانه پیر قند در شهر یاسوج باشد که بعد از نیم قرن فعالیت امنروز در کما فرو رفته هرچند که سرمایه گذار جدید و بومی آن در پی توسعهن و نوسازی ان است ، اما هنوز صنعتی در این استان پدید نیامده است که بتوان ظرفیت های این استان را بالقوه کند و آن را از خام فقروشی راهی یابد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه