اندر احوال اوضاع آشفته تلفن و اینترنت در بُشرویه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  پیام بشرویه ، چندماهی از  اجرای پروژه توسعه شبکه مخابرات در بشرویه میگذرد و علی رغم اینکه مسئولان مردم را وعده داده بودند تا این توسعه  همراه با پیشرفت در حوزه مخابرات باشد ولی کماکان گلایه های شدید مردمی به گوش می رسد.

اختلال شدید در خطوط مخابرات و اشغال دائم برخی خطوط،برگشت صدا در تلفن های همراه اول، قطع های مکرر اینترنت مخابرات، حذف شرکت های اینرنتی رقیب مخابرات و کاهش سرعت از مشکلاتی است که تا کنون نه تنها رفع نشده بلکه برخلاف وعده مسئولان و وزیر که   رمان افتتاح  فیبر نوری که به گفته خودشان این صنعت در کشور نظیر ندارد! را درماه های گذشته بریدند،  افزایش هم یافته است.

این گلایه و نگرانی نیز شاعران بومی ومحلی بشرویه را برآن داشت تا در وصف احوالات این روزهای مخابرات بشرویه دست به قلم شوند.

امید است که مسئولان استانی و مسئولان ارشد شهرستان این مشکل را به جد پیگیری کنند

اندر  احوال  اوضاع آشفته تلفن و اینترنت در بُشرویه بعداز آمدن اینترنت پرسرعت!

گفت روزی شیر مردی!!! این سخن

بُشرویه شد فارغ از رنج و مِحَن

از قدوم آن وزیر بس نجیب

ارتباطات شما گردد عجیب

"پورت ای دی اس ال "آمد ؛شادباش

"کافه ی نوری "رسید آباد باش

رفته بالا سرعت اینترنتش

آنچنان که مشتری ها کرده غَش

غبطه خواهد خورد بر حال شما

هرکه بیند حال و احوال شما

گر دو سه روزی به مشکل برخوری

در عوض عمری تو سودش می بری

بشرویه! خوشحال شو، جشنی بگیر

می شوی در کل کشور بی نظیر

می شود اینجا گلستان وطن

مفت مفت است ارتباط، ای جان من

سرعت اینترنت از حد بگذرد

آسمان هفتمین را بسپُرد

سرعتش از حد فزون باشد یقین

می زند پشت حریفان بر زمین

#################

حالیا اوضاع چونان نیست، نیست

نمره اش زیر ده است و نیست بیست

قطع گردیده است اینجا ارتباط

می رود اینترنتش با احتیاط

لنگ لنگان گام بردارد گهی

جملگی دارند از اوضاع آگهی

لیک کس را قصد خدمت نیست، نیست

جز سکوت و وهم و حیرت چاره چیست؟

بی کس و تنها و آرامیم ما

دست آموزیم و هم رامیم ما

گر که رستم یا که آرش داشتیم

سایه ی تبعیض برمی داشتیم

آی دولت! کن تو تدبیری کنون

وارهان تو لیلی ما از جنون

مشکلات ما ز حد افزون شده

لیلی ما دور از مجنون شده

####################

شاعرک! بس کن سخن، بس کن دگر

نیست پاسخگو کسی، خاکت به سر

جان خود را دوست داری دم مزن

دم در این سامان ز بیش و کم مزن

((گر نبندی زین سخن تو حلق را))

می شود یک سویه خطت شاعرا!

ح. ح _بشرویه

انتهای پیام/