به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زیتون خبر،غلامرضا دولتی فعال سیاسی شهرستان رودبار در یادداشتی نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون خبر, غلامرضا دولتی,هیچ انسان عاقلی درضرورت وحدت ملی تردید نخواهد کردبه ویژه آنکه روزهایی هستند که ضرورت وحدت در آنها بیشتر احساس میشود،روزهای خطر،روزهای حماسه، اعیاد و ایام ملی و برای کشوری انقلابی چون ایران،روزهای انقلابی نیز از آن دسته اند که وحدت ملی به صورتی برجسته تر نمایان میشود.
شکوه ملی ایرانیان در راهپیمایی ۲۲بهمن،روز قدس و سیزده آبان و حضور پرافتخارشان در انتخابات ها مظاهر وحدت ملی اند،وحدت ملی را برای نیل به اهداف بلند ملی باید حراست و مراقبت کرد.
حادثه تلخ حمله تروریستهای پست تکفیری به تهران از مواردی بود که “وحدت ملی” بصورتی ویژه و به حق مطالبه شد و علی الاسف و به ناحق،سوال کنندگان و منتقدان حرکتهای خلاف امنیت ملی، بعنوان وحدت شکن معرفی شدند!
حادثه ترور، تلخ و تاسف باربود اما برای برخی از فعالان و حتی مردم تلخ تر از حادثه ترور- که رهبر فرزانه انقلاب آن را ترقه بازی خواند تا کودکی و بلاهت تروریستهای تکفیری را عیان کند- رفتارهای چندی قبل مسئول امنیت ملی کشور است که متاسفانه در رقابتهای انتخاباتی پا از رقابتهای مرسوم انتخاباتی فراتر گذاشته و مظاهر وحدت بخش و اقتدار آفرین نظام و مردم را دستمایه رقابتها کرد؛
اعتراض به شهرهای موشکی زیرزمینی،متلک گویی به شعار نویسی روی موشکهای دفاعی،حمله به نیروهای نظامی پرافتخار،اعتراض به اعدام منافقین سفاک در دهه شصت و اتهام زنی به بخشهای قضایی و امنیتی نظام که؛فقط اعدام بلدید!!،تقابل نادرست سرهنگ/حقوقدان، تقابل زشت قاضی/وکیل و … بخشی از رفتارهای خلاف وحدت ملی بود که صورت گرفت و قلب دلسوزان و علاقه مندان به نظام و وحدت ملی و اقتدار ایران را رنجاند.
اگر داعش به تهران حمله میکند، ذات داعش ترور و تکفیر و قتل و خونریزی است، اما آیا شایسته بود که کاندیدای ریاست جمهوری و مسئول تامین امنیت و بالاترین مقام اجرائی کشور برای غلبه بر رقیب از هر وسیله و ابزاری حتی خدشه دارکردن اقتدار و امنیت و وحدت ملی هزینه کند و اینگونه سخن براند؟!
دغدغه دعوت به وحدت ملی را دعوت خیرخواهانه میدانیم اما اجازه بدهید با قدری و فقط قدری تردید به این دعوت نگاه کنیم.
گذشته نه چندان دور جریان سیاسی دعوت کننده به وحدت ملی، آکنده از رفتارهای ضد وحدت ملی است. همین چند روز قبل بود که منتخب مردم رای خود را؛ رای به عدم خشونت و افراط ! اعلام کرد تا اقلا۱۷میلیون ایرانی طرفدار خشونت و افراط معرفی شوند!!
این جریان امروز با یک حادثه هوشیار شده و ضرورت وحدت ملی را درک کرده است؟چه تضمینی برای عدم تکرار خطاهای دیروز وجود دارد؟
فرض ما این است که همه ما به ایران امن و آباد و مقتدر و پیشرفته می اندیشیم اما برای همراهی و وحدت به محور نیازمندیم، وکدام محور وحدت بالاتر از اسلام و قانون و امام رهبری و منافع مردم و نظام اسلامی سراغ داریم؟
وحدت به این است که هریک از قوا و ارکان نظام جایگاه خودرا بشناسد و به وظایفش عمل کند و از تقابل با سایر ارکان نظام خودداری کند.
اگر منظور از وحدت ملی این است که یک موج احساسی شکل بگیرد و چندی بعد فروکش کند؛ منتقدان دولت را به سکوت دعوت کنیم تا این موج احساسی شکل بگیرد و چند روز بعد، متعاقب یک سخنرانی که مثلا توسط رییس محترم دولت ایراد میشود آن موج فروکش کند.
اما اگر میخواهید/میخواهیم که وحدت ملی برپایه عقلانیت برای نیل به اهداف بلند نظام و پیشرفت کشور شکل بگیرد، برای نیل به آن باید گامهایی برداشته شود، به نظر میرسد اولین گام قبول اشتباهات و خطاهای وحدت شکن صورت گرفته است.
انتهای پیام
هیچ انسان عاقلی درضرورت وحدت ملی تردید نخواهد کردبه ویژه آنکه روزهایی هستند که ضرورت وحدت در آنها بیشتر احساس میشود،روزهای خطر،روزهای حماسه، اعیاد و ایام ملی و برای کشوری انقلابی چون ایران،روزهای انقلابی نیز از آن دسته اند که وحدت ملی به صورتی برجسته تر نمایان میشود.
,شکوه ملی ایرانیان در راهپیمایی ۲۲بهمن،روز قدس و سیزده آبان و حضور پرافتخارشان در انتخابات ها مظاهر وحدت ملی اند،وحدت ملی را برای نیل به اهداف بلند ملی باید حراست و مراقبت کرد.
,حادثه تلخ حمله تروریستهای پست تکفیری به تهران از مواردی بود که “وحدت ملی” بصورتی ویژه و به حق مطالبه شد و علی الاسف و به ناحق،سوال کنندگان و منتقدان حرکتهای خلاف امنیت ملی، بعنوان وحدت شکن معرفی شدند!
,حادثه ترور، تلخ و تاسف باربود اما برای برخی از فعالان و حتی مردم تلخ تر از حادثه ترور- که رهبر فرزانه انقلاب آن را ترقه بازی خواند تا کودکی و بلاهت تروریستهای تکفیری را عیان کند- رفتارهای چندی قبل مسئول امنیت ملی کشور است که متاسفانه در رقابتهای انتخاباتی پا از رقابتهای مرسوم انتخاباتی فراتر گذاشته و مظاهر وحدت بخش و اقتدار آفرین نظام و مردم را دستمایه رقابتها کرد؛
,اعتراض به شهرهای موشکی زیرزمینی،متلک گویی به شعار نویسی روی موشکهای دفاعی،حمله به نیروهای نظامی پرافتخار،اعتراض به اعدام منافقین سفاک در دهه شصت و اتهام زنی به بخشهای قضایی و امنیتی نظام که؛فقط اعدام بلدید!!،تقابل نادرست سرهنگ/حقوقدان، تقابل زشت قاضی/وکیل و … بخشی از رفتارهای خلاف وحدت ملی بود که صورت گرفت و قلب دلسوزان و علاقه مندان به نظام و وحدت ملی و اقتدار ایران را رنجاند.
,اگر داعش به تهران حمله میکند، ذات داعش ترور و تکفیر و قتل و خونریزی است، اما آیا شایسته بود که کاندیدای ریاست جمهوری و مسئول تامین امنیت و بالاترین مقام اجرائی کشور برای غلبه بر رقیب از هر وسیله و ابزاری حتی خدشه دارکردن اقتدار و امنیت و وحدت ملی هزینه کند و اینگونه سخن براند؟!
,دغدغه دعوت به وحدت ملی را دعوت خیرخواهانه میدانیم اما اجازه بدهید با قدری و فقط قدری تردید به این دعوت نگاه کنیم.
,گذشته نه چندان دور جریان سیاسی دعوت کننده به وحدت ملی، آکنده از رفتارهای ضد وحدت ملی است. همین چند روز قبل بود که منتخب مردم رای خود را؛ رای به عدم خشونت و افراط ! اعلام کرد تا اقلا۱۷میلیون ایرانی طرفدار خشونت و افراط معرفی شوند!!
,این جریان امروز با یک حادثه هوشیار شده و ضرورت وحدت ملی را درک کرده است؟چه تضمینی برای عدم تکرار خطاهای دیروز وجود دارد؟
,فرض ما این است که همه ما به ایران امن و آباد و مقتدر و پیشرفته می اندیشیم اما برای همراهی و وحدت به محور نیازمندیم، وکدام محور وحدت بالاتر از اسلام و قانون و امام رهبری و منافع مردم و نظام اسلامی سراغ داریم؟
,وحدت به این است که هریک از قوا و ارکان نظام جایگاه خودرا بشناسد و به وظایفش عمل کند و از تقابل با سایر ارکان نظام خودداری کند.
,اگر منظور از وحدت ملی این است که یک موج احساسی شکل بگیرد و چندی بعد فروکش کند؛ منتقدان دولت را به سکوت دعوت کنیم تا این موج احساسی شکل بگیرد و چند روز بعد، متعاقب یک سخنرانی که مثلا توسط رییس محترم دولت ایراد میشود آن موج فروکش کند.
,اما اگر میخواهید/میخواهیم که وحدت ملی برپایه عقلانیت برای نیل به اهداف بلند نظام و پیشرفت کشور شکل بگیرد، برای نیل به آن باید گامهایی برداشته شود، به نظر میرسد اولین گام قبول اشتباهات و خطاهای وحدت شکن صورت گرفته است.
,انتهای پیام
,]
ارسال دیدگاه