خیانت در خیابان امام خمینی(ره) فسا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از  فسایی در موعد انتخابات شورای شهر چند صباحی فضای شهر آکنده از  تبلیغات کاندیداها و شعارهایشان شد، با توجه به شعارهایی که در سطح ملی، در چند سال گذشته و از تریبون های مختلف تکرار شده،  به نظر می رسد شعار "توسعه ی شهری" یا " توسعه ی پایدار" پای ثابت تبلیغات اکثر کاندیداها خواهد بود و یکی از دلایل این اقبال میتواند ناآشنایی ما شهروندان با معنای این مفاهیم باشد. 

ممکن است ما توسعه ی شهری را با گسترش شهرکها و تغییر کاربری اراضی موجود در محدوده ی شهر و تبدیل آنها به کاربری مسکونی و تجاری یکی بدانیم، مانند آنچه که در این دوره ی شورا بر باغ معروف به باغ زاهدی گذشت.

 ممکن است با نگاهی به کلان شهرها توسعه و مدرن شدن شهرمان را در داشتن پاساژها و مراکز خرید بزرگ و نوساز بدانیم، حتی به بهای تخریب کاروانسرایی تاریخی در بازار شهرمان؛ اما به راستی آیا توسعه شهری صرفا به معنی تغییر ظاهر و گسترش فیزیکی یک شهر است؟ آیا شهری که پاساژها و مراکز خرید بزرگتر و مدرن تری داشته باشد شهری مدرن و پیشرفته محسوب میشود؟

 برای دریافت پاسخی مناسب بیایید با هم نگاهی به خیابان امام خمینی(ره) فسا بیاندازیم و از فلکه ی معروف شیرازی ها به سمت بازار قدم بزنیم.
 

در ابتدای خیابان و دقیقاً در محل تلاقی خیابان شهید شریف واقفی معروف به خیابان کجو و خیابان امام خمینی(ره)  «مجتمع تجاری اوج دنیا» را می بینید، جایی که پس از سالها حرف و حدیث درباره ی وضعیت حقوقی مالکیت آن و بعد از گذشت چند سالی ازافتتاح آن، درمی یابیم پارکینگه ایی را که طبق قوانین شهرداری، سازنده ملزم به تامین آن بوده تا بار ترافیکی خدمات دهندگان و خدمات گیرندگان این چنین مجتمع هایی به خیابانهای شهر وارد نشود، طی فرآیندی غیر قانونی (که مشخص نیست چه کسی مسئول پیگیری آن است)، به واحدهای تجاری تبدیل و واگذار گردیده است. 

در واقع با حذف غیرقانونی پارکینگ نه تنها کلاه بزرگی بر سر شهرداری رفته که مردم شهر نیز باید تاوان بار ترافیکی ایجاد شده بر خیابان را بواسطه ی حضور این مجتمع بپردازند. به طور مثال اهالی خیابان شهید شریف واقفی مدتی است از تبدیل خیابان محل زندگیشان به پارکینگ این مجتمع گلایه مندند. 

به فاصله ی عبور از یک میدان به چهار راه فرمانداری می رسیم، جایی که در محل سابق شهرداری فسا و طبق قراردادی با بخش خصوصی، «مجتمع تجاری مروارید» در حال ساخت است.

زمین از شهرداری، هزینه ی ساخت از بخش خصوصی و نهایتاً تعدادی واحد سهم شهرداری و تعدادی دیگر سهم سازنده. در این مکان نیز ظاهراً با زد و بندهای پشت پرده روند تبدیل پارکینگ به واحدهای تجاری در حال انجام بوده که با اطلاع و پیگیری شهرداری فعلاً ختم به خیرگردیده است. 

اندکی جلوتر بعد از سه راه معروف کفش ملی مجتمعی دیگر به نام «ایرانیان »با حدود 140 واحد تجاری که پیشرفت فیزیکی آن هنوز به اندازه ای نیست تا کسی بتواند درباره ی حذف پارکینگ هایش تصمیم غیرقانونی بگیرد! 
بگذریم از «مجتمع یلدا»در خیابان روزبهان که آن نیز خود تصمیمی است برای توسعه ی درک نشده ی شهری. در نگاه اول تمام این مجتمع ها، خیابان امام خمینی(ره) و فسا را در ظاهر تبدیل به یک شهر مدرن میکند با مراکز خرید رنگارنگ.

 این دقیقاً مصداق توجه به ظاهر مفهومی است به نام "توسعه ی شهری" . چنین تصمیمات و پروژه هایی با این خصوصیات در هیچ کجای دنیا در راستای توسعه تلقی نمی شوند بلکه دقیقاً برخلاف اهداف توسعه ی پایدار شهری بررسی میشوند.

اما چرا ؟

 دلایل مفصل و جامع این مسئله را بزودی در مقاله ای جدا بررسی خواهیم کرد اما عجالتا یکی از دلایل اصلی آن این است که بیش از یک دهه، خیابان امام خمینی(ره)  بعنوان خیابان اصلی و پر تردد شهر نشانه هایی از درگیر شدن با ترافیک را از خود بروز میداد و کسی نیز راه حلی برای آن متصور نبود تا اینکه این فشار ترافیکی، اخیراً منجر به یک طرفه کردن بخشی از این خیابان شد وهمه دیدیم که این تصمیم نیز تاثیر چندانی در کاستن از اتلاف وقت، هزینه و انرژی شهروندان در ترافیک نداشته، دلیل آن چه میتواند باشد؟ 

آیا وقتی با زد و بندهای غیر قانونی، پارکینگ مجتمعی را حذف میکنیم اتومبیل های مرتبط با آن را کجا باید جا داد؟ جز خیابانی با آن عرض کم؟ آیا حتی اگر این مجتمع ها پارکینگ مورد نیاز خود را تامین کنند توقف اتومبیل ها برای سوار و پیاده کردن مراجعین این مجتمع ها خود باعث کندی حرکت و ایجاد ترافیک در مسیر این خیابان کم عرض نخواهد بود؟ آیا صرفاً یک طرفه کردن خیابان ها برای کاستن از مشکلاتی که تخلفات عده ای سودجو بر شهر تحمیل میکند میتواند راه حلی برای عبور از این معضل باشد؟

آیا پایمال کردن حقوق شهروندان به نفع سرمایه داران میتواند رنگ و بویی از توسعه داشته باشد؟ باید با خود بیاندیشیم توسعه ی شهری پایدار به چه معناست؟

*مهندس علیرضا زارعپور