مسئولان برای شهر چشم انداز تعریف کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرودشت نا، شهرستان مَرودَشت استان فارس، در ۴۰ کیلومتری شمال شیراز با آب و هوای کوهستانی و معتدل؛ ارتفاع ۱۶۲۰ متر از سطح دریا و مساحت ۴۶۴۹ کیلومتر مربع است. نام این شهرستان احتمالاً برگرفته از دشت ها و مرغزارهای سرسبز آن بوده است. همین‌طور که نخستین بار ابن بلخی در فارس نامه، ‹‹ مرو ›› را به عنوان یکی از محلات شهر باستانی استخر می‌نامد که با گذر زمان جای آن را بوستان تخت جمشید گرفته است.

مرو در لغت به معنی چمن است که در اصل به صورت مرغ و مرگ بوده و مرغزار صورت بسیار متداول آن است. در قدیم علفزارها را مرغزار می‌گفتند و به نظر می‌رسد که مرودشت نیز مانند ارژن در آن زمان، جایی پوشیده از مرتع و چمن بوده است.

کاوش‌های علمی و گمانه زنی‌هایی که در تپه‌های مختلف جلگه مرودشت انجام گرفته، نشان می‌دهد که هزاران سال پیش از آنکه داریوش کبیر، تپه سنگی را بر دامان کوه مهر (رحمت)، برای ساخت کاخ‌های بزرگ خود برگزیند، اقوام متمدنی در دشت وسیع آن، می‌زیسته‌اند.

آثار بر جای مانده از قبیل ظروف سفالی منقوش یا ساده، و اسباب و وسایل زندگی آن دوره، همه و همه گویای این نکته‌اند. ویرانه‌های استخر و کاخ‌های تخت جمشید، بخشی از تاریخ این شهر را به نمایش می‌گذارند.

شهرستان_مرودشت شامل ۵ بخش، مرکزی با ۱۸۵۹ کیلومتر مربع و ۱۳۷ هزار تن جمعیت، کامفیروز با مساحت ۹۹۴ کیلومتر مربع و ۳۶ هزار نفر جمعیت، بخش کر به مرکزیت شهر خانیمن، بخش سیدان با مساحت ۸۲۱ کیلومتر مربع و ۳۰ هزار نفر جمعیت، بخش درودزن با مساحت ۱۰۲۵ کیلومتر مربع با وجود تأسیسات بزرگ سد درودزن با آب و هوایی معتدل و زمین هاى حاصل خیز و بخش مرکزی می‌باشد.

شهر «مرودشت» دومین شهر استان فارس است و مرکز آن شهرستان مرودشت است، جمعیت آن را در سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ١٦٥٧١٥ نفر اعلام کرده اند.

 ابنیه تاریخی تخت جمشید و نقش_رستم و... در این شهر به ان موقعیتی ممتاز بخشیده است. این سرزمین به لحاظ موقعیت جغرافیایی، آب فراوان و هوای معتدل و خاک مناسب از دیر باز مورد توجه بوده است.

ویژگی‌های طبیعى و موقعیت بازرگانی و کسب و کار باعث شد این شهر با سرعت زیادى گسترش یابد.

ظرفیت هاى فراوانى براى پیشرفت در زمینه هاى کشاورزى و گردشگرى در شهرستان مرودشت وجود دارد.

وجود کارخانه هاى مختلف در درون و اطراف شهر  که متاسفانه شنیده شده است برخى از آن ها بنا به دلایلى از جمله سوء مدیریت و تحریم تعطیل شده اند که در صورت اداره درست (علمى و حرفه اى ) مى تواند محل مناسبى براى کسب و کار و درامد اهالى این شهر باشد.

سال هاست اهالى این شهر در خیابان هاى شهر از گرد و خاک، کمبود امکانات شهرى، پارک، شهربازى، گردشگرى و مشاغل مرتبط با آن، مسائل آموزشى، رفاهى، تفریحى، بهداشت و درمان، حلقه هاى مفقود و عدیده فرهنگى از جمله تعطیلى سینما، نبود سالن تئاتر، کمبود ورزشگاه، خرابى یا نداشتن آسفالت اکثر جاده هاى منتهى به روستاها، ضعف شبکه توزیع آب، بیکارى، گسترش مواد_مخدر، بى توجهى به نخبگان و قهرمانان_ورزشى و هزاران موضوع و مورد دیگر رنج مى برند.

به نظر مى رسد یا چاه مشکلات این شهر آنچنان عمیق است که تاکنون پر نشده است، یا ضعف مدیریتى در اداره مطلوب و نظارت بر عملکردها و نداشتن توان براى جذب منابع ملى و هزینه کرد در شهر، مهمترین ایراد وارده به این شهرستان با قدمت تاریخى است که اگر مسئولان شهرى بتوانند چشم اندازى براى شهر ترسیم کنند، شهر هدف گذارى داشته باشد، دستگاه ها بر مبناى این چشم انداز گام بردارند، به یقین در پیشرفت شهر نباید تردید کرد.

مردمان این شهر، لیاقت بیشتر و بهترین ها را دارند، شاید ضرورى باشد، دلسوزان مرودشتى کارگروهى تشکیل دهند تا بتوان مدیران و مسئولان شهر را براى رسیدن به سطح مطلوبى از شهر ایده آل همراه ساخت و همراهى کرد.

نویسنده: رضا رضایی کارشناس رسانه و مدیر سابق رادیو ایران صدا

انتهای پیام/