به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، باز رمضان و باز تمرین تقوا. باز دعای دلنواز ربنا، باز الهم انی اسئلک... در لحظه‌های ناب عاشقانه سحر با حضرت دوست. باز زمزمه جوشن کبیر در دل شب‌های قدر. باز راز و نیاز شبانه مولایمان امام علی(ع) در شب‌های تاریک کوفه. رمضان آمده است، پنجره دلت را باز کن، هوای تازه استشمام کن، رها شو از دام روزمرگی؛ روح حصار شده در کالبد جسمت را آزاد کن، دغدغه‌های دنیوی را کنار بزن، لختی بیاسای و دمی درنگ کن. بیندیش از کجا آمده ای.مقصدت کجاست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,رمضان آمده است صاف کن این روح کدر را. داشته‌ها و نداشته‌هایت را وزن کن. ببین چه توشه‌ای برای آخرت جمع کرده‌ای. کاری به طول عمرت نداشته باش عرضش را اندازه بگیر. اگر از خدایت غافل بوده‌ای، اگر خطاهای بسیار کرده‌ای و اگر گناهانت لکه‌ای انداخته بر زندگی‌ات، به خودت نهیب بزن و به خانه تکانی روح و جسمت بپرداز.
,از نو متولد شو، از بودن به شدن برس، انسان دیگری باش؛ خلوت کن با حضرت دوست. اگر در کج راهه‌ای، صراط مستقیم انتخاب کن. خدا با توست اگر با خدا باشی. مشق مهربانی بنویس، دوست داشتنی باش؛ رمضان ماه آزمون الهی است، درس‌هایش را یاد بگیر و سربلند بیرون آی.
,خدایا این ماه رمضان است که فرستادی در آن قرآن را، برای هدایت مردم، ماه روزه، ماه شب زنده داری، ماه توبه و ماه رهایی از آتش جهنم و رسیدن به بهشت. درعظمت این ماه همین بس که پیامبراکرم (ص) می‌فرماید: ای مردم به درستی که رو کرده است بسوی شما ماه خدا، ماه برکت، رحمت و آمرزش. ماهی که نزد خدا بهترین ماه‌هاست و روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعت‌هایش بهترین ساعت‌ها. نفس‌های شما در آن ثواب تسبیح و خواب شما ثواب عبادت دارد.
,مبادا که سفره تو رنگین باشد و دیگرانی چند با دست‌های خالی افطار کنند. مبادا یتیمان و نیازمندان را فراموش کنی و بهانه بیاوری در عبادت و طاعت خالقت. آب را حرام کن در بارش آتش آفتاب. اگر توانش را داری چشمان منتظری هستند تا اطعام شوند. چه گواراست دلی را شاد کنی آنوقت که حس نداشتن طعام روحت را نیاز دارد.
,رمضان آمده است سپاس خدای را فرصتی دگرباره داد تا برگی از دفتر زندگی ورق بخورد تا بهار قرآن را با جان دل پذیرا باشد. رمضان فرصت است روز و شب اش به اندازه هفتاد ماه ارزش دارد. بدان روز و شب‌اش هم وزن روزهای معمولی نیست. دریاب این ماه عزیز را، بندگی‌ات را اثبات کن.
,تامل کن که چگونه خواهی بود در شب و روز خود و چگونه نگاه میداری اعضا و جوارح خود از معصیت های پروردگار خود. مبادا شب‌ها در خواب باشی و روزها غافل از یاد خدا. پس قدر بدان امروز روزهای بی مثالش را شاید که فردایی نباشد. همه باهم به میهمانی خدا می‌رویم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه