به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از بصیر سبزوار، اگر ماه مبارک رمضان،ماه میهمانی بهار قرآن نمی بود به زبان نمی آوردم! اگر سال عزم ملی در عرصه فرهنگ نمی بود، نمی گفتم! اگر در کار جهادی توصیه و سفارش رهبر انقلاب نبود نمی نوشتم! اگر ادعای مسئولین شهری گوش فلک را کر نمی کرد دست به قلم نمی بردم!
, شبکه اطلاع رسانی دانا, بصیر سبزوار,,
اگر فرهنگ لقلقه زبان داعیه داران این حوزه نمی‌گشت، در صدد اطلاع رسانی بر نمی آمدم و ده‌ها اگر دیگر حقیر را بر آن داشت تا به اطلاع مسئولان خدوم ودغدغه مدار و متعهد شهرستان برسانم که به مدت ده شب در محل شهربازی سبزوار بساط قرآنی چند طلبه جوان و خوش ذوق پهن بود و هزاران نفر از همشهری هایمان از فعالیت های سراسر نشاط و معنویت ایشنان به اتفاق فرزندانشان بهره ها بردند.
,,
بچه ها با موضوعات اخلاقی نقاشی می کشیدند و والدینشان با کارشناسان دینی به گفتگو می نشستند.
,,
بچه ها قصه های قرآنی می شنیدند و مادر هایشان پای صحبت طلبه جوان مشق تربیت دینی می کردند.
,,
کودکان و نوجوانان به اتفاق پدرانشان بازی می کردند و در مسابقات مشارکت فعالانه داشتند و الحق که چه شب های آفتابی دلنشینی!
,,
اما دریغ از حضور حتی یک مسئول!
,,
نه به آن جشن ها و سمینارهایی که بی ربط و با ربط آقایان خودشان را نخود هر آشی می کنند و اعلام وجودیت و اظهار فضلشان را به سمع و نظر اقمار و اشجار نیز می رسانند و نه به این شب نشینی معنوی که حتی یک مسئول حاضر به تماشای از راه دور آن هم نبود.
,,
البته حق دارند.چون بچه ها مخاطب اصلی این برنامه بودند و از آن جایی که کودکان و نوجوانان حق رای ندارند و در تعیین سرنوشت و آینده کاری سیاسی برخی از مسئولین نقشی ندارند باید هم آقایان قدم رنجه نموده و بی پیرایه دستی از سر لطف به سرشان بکشند.
,,
بگذریم…برق نگاه بچه ها در زیر نور مهتاب دیدنی بود وقتی می دیدند یک روحانی بازی می کند،شوخ طبع است،قصه می گوید،کار دستی می سازد و…راستی بارها به دو گوش خودم شنیدم که بچه ها طلاب جوان را عمو صدا می زدند و چقدر این ازتباط صمیمی و پویا دوست داشتنی است.
,,
شاید یکی از دلایل عدم حضور حتی یک مسئول محلی در این ده شب همین باشد که بچه ها به هیچ کدام از مسئولین حاضر نمی شوند بگویند:عمو!
,,
و البته بازهم حق دارند، چرا که مجریان این برنامه جمعی از جوانان پرشور و هیاتی شهرستان بنام گروه بصائر و کانون دارالعلم بودند که نه اهل گله اند و نه به دنبال اسم و نه در جستجوی اسم.فقط با تمام توان هیئتی‌شان پای کار بودند و از صفر تا صد برنامه را بدون هیچ چشم داشتی به قدر وسع و بضاعت دنبال می کردند و صادقانه و خالصانه در خدمت بچه ها و خانوادهایشان بودند.
,,
و باز دریغ و افسوس از حضور یک مسئول!
,,
دوستی می گفت: مسئولین شهرستان نسبت به قبل توبه کرده اند و به دیگر زبان معتدل تر شده اند و شاید بنا به همین تغییر رویه برخی فالیت های دینی و ارزشی بر مذاقشان خوش نمی آید.
,,
و صد البته باز هم حق با مسئولین بود که چون نه خبر از پذیرایی بود و نه افطاری و نه سحری! نه پارچه و بنر خیر مقدمی و نه بوق تبلیغاتی جریانی خاص!
,,
این بچه هیئتی‌هایی که من می شناسم با بی مهری و نامهربانی غریبه نیستند،با جواب تلفن ندادن ها نا امید نمیشوند، با عدم حمایت های مادی و معنوی پا پس نمی کشند، با اخم و قهر کار را تعطیل نمی کنند و با تبعیض و نابرابری ها سست نمی شوند و همه همتشان را خرج قرآن و کار روی آیندگان این دیار کرده اند.
,,
مسئولین نسبتا دلسوز و تقریبا متعهد! این بچه ها به کنار! این ها از این بی مهری ها کم ندیده اند.
,,
از مهمانانتان خجالت نکشیده اید که با خانواده هایشان ده روز تمام و با زبان روزه در شهر غریب از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نبودند، از باب آداب میزبانی و میهمانی، شایسته یک خدا قوت خشک و خالی و حضوری نیز نبوده اند!
,,
بی خیالی برخی مسئولان و نوع نگاه جهت دار و هدفمند بعضی ار ایشان، خاصه نسبت به مجموعه های فرهنگی و اعتقادی تا آن جا در حال پیشرفت است که همین دیروز صدای رهبری عزیز را نیز در آوردند که مستقیم فرمودند: سفارش می کنم مراقب باشید جریان های مومن را با شعار اعتدال کنار نزنند، در خطرها این ها هستند که سینه سپر می کنند.
,,
امید آنکه گوشی برای شنیدن، دلی برای پذیرش و اراده ای برای تحقق آرمان های نظام اسلامی فراهم گردد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه