به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازترنم دشتی جماعت بنفش مبتنی بر انگاره‌ی ضعف حافظه تاریخی برخی از ما، درصدد ایجاد دوقطبی‌های خطرناکی هستند که کارکردش را سابقاً در فتنه هشتادوهشت شاهد بوده‌ایم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ترنم دشتی,به گمانم اگر واژه‌های برجام و تحریم» را از ادبیات آقای روحانی حذف کنیم حرف دیگری وجود نخواهد داشت و وی را دچار بحران مقبولیت خواهد کرد و البته ناکارآمدی برجام هم حلقه مشاوران وی را به سمت رقیب هراسی بر اساس تحریف وقایع سیاسی انقلاب سوق داده است.
,,
حتی عمده‌ترین دستمایه پرزیدنت روحانی برای کسب آرای مردم یعنی رفع تحریم‌ها هم در صورت تحلیل منطقی تاریخ دچار خدشه خواهد شد چراکه اساساً اغتشاشات 88 و عملکرد افرادی همچون خاتمی و میرحسین موسوی منجر به برقراری تحریم‌های موسوم به تحریم فلج‌کننده گردید و کیست که نداند این تحریم‌ها پس از فتنه هشتادوهشت و با چراغ سبز فتنه گران مبنی بر وجود عناصر همراه و همکار با استکبار در داخل ایجاد شد؟! روحانی روی خود را مدیون نقد وضعیتی ست که دوستان وی در دایره اصلاح‌طلبی به کشور و مردم تحمیل کرده‌اند و حال منادی رفع آن شده‌اند!
,,
می‌توان گفت تقریباًهمه‌ی آنچه تاکنون روحانی در قالب پروژه رقیب هراسی به رقبایش نسبت داده است ریشه در تاریخ جریان اصلاحات دارد.
,از تهمت دیوارکشی بین زن و مرد در خیابان و عملکرد گازانبری تا آنچه وی آن را لوله کردن دانشجویان عنوان کرده است. تاریخ از یاد نبرده که آقای روحانی خواستار اعدام ارتشیان در جایگاه نماز جمعه شده و حتی خواستار انحلال ارتش گردیده و یا سخنرانی وی در باب سرکوب دانشجویان در غائله 78 از ذهن تاریخ پاک نخواهد شد.
,,
روحانی بی‌شک بازنده سیاست و اخلاق در رقابت‌های انتخاباتی ست چراکه روحانیِ مدعی آزادی روابط دختر و پسر با یک سؤال ساده کیش‌ومات خواهد شد و آن اینکه که طراح و مجری دیوارکشی بین دانشجویان در دهه شصت اکنون در بین وزرای دولت به‌اصطلاح آزادی‌خواه او چه می‌کند؟!»
,,
البته باید به روحانی قدری حق داد. او به حدی از ناکارآمدی و بحران مقبولیت رسیده است که چاره‌ای جز چنگ‌اندازی به چهره رقبا ندارد. کارنامه دولت از خالی پرشده است و تقریباً نه‌تنها به وعده‌هایش عمل‌نکرده بلکه عملاً آن‌ها را انکار می‌کند.
,,
آنچه بر همه آشکارشده این است که به تعبیر حضرت امیر (علیه‌السلام) دولت اعتدال خونی را می‌طلبد که خود ریخته و مدعی حقی ست که خود آن ضایع کرده است. فرض محال اگر سایه شوم جنگ را جدی بگیریم بازهم باید آن را در سایه ناپختگی و آدرس غلط وزیر امور خارجه به غربی‌ها جستجو کرد اما روحانی مردم را از شهرهای موشکی و اقتدار دفاعی کشور می‌ترساند.
,فساد مالی و اقتصادی توسط وی و حلقه مشاورانش با توجیه مضحک معوقه بانکی به فراموشی سپرده می‌شود و دست نزدیکان ایشان از بیت‌المال کوتاه شدنی نیست. مفسدین اقتصادی را ذخیره نظام معرفی می‌کند و منتقدین دلسوز را به جهنم حواله می‌دهد. نه‌تنها امریکا که در مقابل حکام عرب زانو می‌زند و در برابر کارگر ایرانی با زبان تهدید سخن می‌گوید. هجمه‌های مکرر وی به ارکان نظام به حدی از افراط رسیده است که گاهی روحانی را در زمره اپوزیسیون قرار می‌دهد.
,,
انتخابات ریاست جمهوری نقطه عطف دیگری در تاریخ انقلاب است. بحث از جناح‌بندی‌های رایج سیاسی و اصلاح‌طلبی و اصول‌گرایی خارج‌شده و باید بر سر موضوع اصول‌گرایی یا افول گرایی» گفتگو کرد و آنچه پیداست این است که روحانی به آخر خط رسیده است و البته نباید فراموش کرد عملکرد نامعقول از کسی که همه‌چیز را باخته است اصلاً عجیب نیست بالأخص اینکه قالیباف هم با شعار اتحاد و به نفع آقای رئیسی انصراف داده است. هرچند شواهد از آمادگی عده‌ای برای خط‌ونشان کشیدن برای نظام حکایت می‌کند و هرچند تجربه هضم فتنه 88 در تاریخ سیاسی انقلاب تردید در دل برخی انداخته است اما نباید سازماندهی برخی محافل را نادیده گرفت. بااین‌حال روزهای خوشی درراه است...
,یادداشت:مصعب یحیایی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه