رئیس جمهور باید به اندازه صندلی های دانشگاه, شغل ایجاد کند+عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش، جلوی درب ورودی مجتمع کلاس های دیاری گولان دانشگاه کردستان, تریبون آزاد با موضوع انتخابات برگزار شد.

در این تریبون جمعی از دانشجویان دانشگاه کردستان به بیان دیدگاه و نظرات خود پیرامون انتخابات, معیارها و ملاک های انتخاب اصلح, اگر من رییس جمهور بود و .. پرداختند.

یکی از دانشجویان دانشگاه کردستان گفت: چهار سال پیش آقای روحانی با یک کلید در دست قول حل مشکلات کشور را دادند اما امروز بعد از گذشت چهار سال در عمل چیزی مشاهده نکردیم, نه وضعیت اقتصادی مردم تغییری کرد نه مشکل اشتغال حل شد و نه... فکر کنم جناب آقای روحانی کلید را گم کرده اند که نتوانستند هیچ  قفلی را باز کنند.

وی افزود: حتما در انتخابات شرکت می کنم چرا که قرار است سرنوشت چهار سال آینده کشورم با انتخاب من و شما مشخص شود.

این دانشجوی کردستانی ادامه داد: رییس جمهور باید به اندازه صندلی های این دانشگاه, شغل ایجاد کند نه اینکه بدون هیچ ضابطه و قانونی دانشجو پذیرش کنند و دانشگاه را به کارخانه تولید فارغ التحصیل بیکار تبدیل کنند.

دیگری پشت تریبون رفت و گفت: رییس جمهور آینده باید از دانشجویان, متخصصین و کارشناسان توانمند استفاده کند و کابینه ای جوان و متخصص انتخاب کند که درد جوان امروز را بداند نه پیرمرد 80 ساله که حتی توان راه رفتن ندارد چه برسد به ارائه برنامه, طرح و ...

یکی دیگر از دانشجویان پشت تریبون رفت و گفت: من نمیتوانم حرف بزنم چرا که امنیت ندارم, دانشگاه ما فراجناحی و سیاسی شده است, وقتی برای یک تجمع و اعتراض ساده به وضعیت غذا در دانشگاه چندین دانشجو فراخوانده می شوند چطور می توانم برای بحث مهمی چون انتخابات ریاست جمهوری آزادانه اظهارنظر کنم آن هم آزادانه.

دانشجوی دیگری گفت: با توجه به اینکه امسال تعداد افرادی که خود را برای انتخابات شورای شهر نامزد کرده اند خیلی زیاده شده است, مطمئنا انتخاب کردن اصلح ترین فرد مثل پیدا کردن سوزن در انبار کاه است.

این دانشجو ادامه داد: خیلی از نامزدها شعارهای قشنگ و عوام فریبانه میدهند و میخواهند با این شعارهای توخالی بر صندلی ریاست جمهوری تکیه بزنند اما وظیفه دانشجو که قشر فرهیخته جامعه است تبیین و روشنگری جامعه و انتخاب اصلح ترین فرد بدون توجه به شعارهای عوام فریبانه است.

دانشجوی دیگری تاکید کرد: من اصلا رای نمیدهم هیچ دلیلی برای رای دادن ندارم چون هر کسی انتخاب شود شرایط همان شرایط سابق است.

دانشجوی دیگری در جواب نفر قبلی پشت تریبون رفت و گفت: نظر شما کاملا اشتباه است اگر تو دانشجو خواستار تغییر وضع موجود هستی پس باید وارد میدان شوی و در انتخابات شرکت کنی, در غیر اینصورت دیگران برای ما انتخاب می کنند.

این دانشجو گفت: انتخابات در ایران یک حرکت نمایشی نیست بلکه رای تک تک ما در سرنوشت کشور تاثیر دارد پس هر چقدر انتخابات پرشورتر باشد و حضور مردم بیشتر باشد پشتوانه نظام قوی تر است.

دانشجوی دیگری گفت: در این استان فقط چند کارخانه آن هم در سطح خیلی کوچک وجود دارد اما متاسفانه در حالی که خود کردستان دارای هزار جوان بیکار است اتوبوسی از استان های دیگر نیروی غیر بومی برای این استان جذب میکنند, کسی باید رییس جمهور شود که با این بی عدالتی ها برخورد کند .

وی در پاسخ به این سوال که شورای شهر باید چه ویژگی هایی داشته باشد گفت: وقتی سران دولت خودشان را اصلاح کنند و کل وقتشان صرف باندبازی و اختلاس و امتیاز دادن به نزدیکان خود نباشند مطمئنا زیردستان آنها از استاندار و فرماندار و شهردار و شورای شهر گرفته همه اصلاح میشوند,

وقتی خود رییس دولت دنبال این کار است از شورای شهر دیگر هیچ انتظاری نداریم.

دانشجوی دیگری پشت تریبون رفت و گفت: شما که از طرف صدا و سیما برای دانشجویان دانشگاه کردستان تریبون برگزار کردید چرا در سال های گذشته یکبار دوربین شما در دانشگاه حضور پیدا نکرد که حرف دانشجویان و مشکلات  دانشجویان را به گوش مسئولان همین دانشگاه برساند, الان چرا در ایام انتخابات ما مهم شدیم, نظرمان مهم شده, چرا همه نامزدها در زمان انتخابات از من دانشجو حرف می زند, از برنامه های که برای این قشر دارند حرف میزند, چرا در بقیه مواقع نه گوش شنوایی است برای شنیدن حرف ما و نه چشم بصیری برای دیدن مشکلات ما .

دانشجوی دیگری گفت: وقتی دانشجو از تحریم انتخابات حرف میزند مطمئنا از وظایف خود غافل است من به کسی رای میدهم که به تفکر من, به اعتقاد من به دیدگاه من نزدیکتر است.

دیگری گفت: چرا باید دولت به جای اینکه فکری به حال من جوان بیکار بکند , با واردات بی رویه  اقلامی که راحت در داخل کشور ایجاد میشود برای  کشورهای دیگر چندیدن هزار موقعیت شغلی ایجاد می کند چرا باید تفکر ما نمیتوانیم در بین مسئولان باشد شاید چون خودشان نمیتوانند فکر می کنند ما هم نمیتوانیم.

انتهای پیام/