به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از طوبی گلستان؛ هر چند دلایل فراوانی در بروز این نا امنی ها نقش دارند، اما در اکثر موارد ازدحام همراهان بیمار در اطراف تخت بیمار و تلاش نگهبانان بیمارستان برای خلوت کردن اورژانس به منظور ارائه خدمات شایسته و در حد بیمارستان، از دلایل اصلی بروز تشنج محسوب می شود و اکثر پرستاران و پرسنل نیز بر این موضوع صحه می گذارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طوبی گلستان؛,کمبود نگهبان، باز بودن شبانه روزی درب بیمارستان، عدم امکان کنترل درب ورودی اورژانس و ... باعث شده تا ورود به محوطه اورژانس بدون هیچگونه محدویت صورت بگیرد و همیشه تعداد همراهان و اطرافیان بیمار، از تعداد پرسنل و کادر درمان و پزشکی بیشتر است.
رفتار منفعلانه مسئولین بیمارستان که برخی مسائل جانبی و فرعی از اجرای طرح های پیشگیرانه و فراهم نمودن محیطی امن و آرام برای پرسنل برایشان مهم تر است در تشدید حوادث ناگوار مزید بر علت می شود و در اکثر موارد با مسامحه، کدخدامنشی، مصالحه و عادی جلوه دادن این قبیل اتفاقات در اورژانس سعی در خواباندن غائله و عدم پیگیری مسائل از طریق مراجع قانونی دارند. در حالی که بر اساس قانون هر گونه رفتار توهین آمیز با کارمندان دولت حداقل 6 ماه حبس در بر دارد که جز در موارد خاص کمتر از ظرفیت این قانون استفاده می شود.
بر اساس اظهارات شاهدان عینی، در آخرین مورد نا امنی و درگیری که روز دوشنبه در یکی از بیمارستان های شهرستان به وقوع پیوست توهین بیمار به مسئول حفاظت فیزیکی و تلاش ایشان برای خلوت کردن محیط اورژانس به درگیری و جراحت نامبرده و استفاده اجباری از اسپری فلفل و تخریب اموال عمومی منجر شد.
تا جایی که به علت نشت گاز اسپری در محیط ، پرسنل اورژانس مجبور به تخلیه اورژانس و انتقال بیماران به محوطه حیاط بیمارستان شدند. شنیده ها حاکی از آن است که مدیر داخلی بیمارستان بعد از حادثه پرستاران را سرزنش نموده که چرا اورژانس را ترک نموده اید؟! شما فرض کنید در منطقه جنگی هستید؟ یا ایشان در جریان نیستند اسپری فلفل چیست و چه آثاری دارد یا در اورژانس ماسک شیمیایی وجود دارد که پرسنل از وجود آن بی خبرند !؟ در ضمن تا جایی که در دین ما روایت شده جهاد بر زنان واجب نیست که این دوستان از وضعیت جنگی در اورژانس خبر می دهند!
در ضمن درست است تا کنون هیچ کدام از پرسنل صدمه فیزیکی ندیده اند و به قول معروف «خدا رو شکر به خیر گذشت» ولی صدمات روحی و آسیب های روانی این سوء مدیریت جبران شدنی نیست و علاوه بر کاهش بهره وری و عدم ارائه خدمات شایسته به بیماران منجر به بی انگیزگی پرسنل و رنگ باختن زحمات شبانه روزی آنها نیز می شود.
علی ای حال آنچه اهمیت دارد این است که بیمارانی که به اورژانس منتقل می شوند قطعاً دارای شرایط حاد و بحرانی هستند و گاهی اوقات نجات جان آنها به لحظات و دقایق بسته است و اگر قرار باشد این بیماران در محیطی با شرایط شبیه به جنگ یا درگیری های خیابانی درمان شوند، سنگ روی سنگ بند نمی شود.
به هر روی شرایط امنیت در اورژانس بیمارستان شهرستان علی آباد کتول شرایط عادی و نرمالی نیست و به نوعی می توان آن را اورژانسی نامید. در واقع لزوم اجرای یک مدیریت واحد و منسجم و یک بازنگری اساسی در ساختار ورودی اورژانس و کنترل ورود و خروج افراد به این محیط ، افزایش تعداد نگهبانان، استفاده از نیروهای مسلح یا هر تدبیر دیگری که بزرگان و متولیان شهر می پسندند، در حل این معضل اجتماعی بیش از گذشته ضروری به نظر می رسد.
چرا که در اکثر موارد حضور سایر نهاد ها نظیر پرسنل زحمتکش نیروی انتظامی و یا حتی ورود مستقیم دادستان به قضیه و همراهی سایر مسئولین شهر باعث خاتمه یافتن غائله می شود و این زیبنده یک محیط بهداشتی و درمانی نیست!
انتهای پیام/
کمبود نگهبان، باز بودن شبانه روزی درب بیمارستان، عدم امکان کنترل درب ورودی اورژانس و ... باعث شده تا ورود به محوطه اورژانس بدون هیچگونه محدویت صورت بگیرد و همیشه تعداد همراهان و اطرافیان بیمار، از تعداد پرسنل و کادر درمان و پزشکی بیشتر است.
,رفتار منفعلانه مسئولین بیمارستان که برخی مسائل جانبی و فرعی از اجرای طرح های پیشگیرانه و فراهم نمودن محیطی امن و آرام برای پرسنل برایشان مهم تر است در تشدید حوادث ناگوار مزید بر علت می شود و در اکثر موارد با مسامحه، کدخدامنشی، مصالحه و عادی جلوه دادن این قبیل اتفاقات در اورژانس سعی در خواباندن غائله و عدم پیگیری مسائل از طریق مراجع قانونی دارند. در حالی که بر اساس قانون هر گونه رفتار توهین آمیز با کارمندان دولت حداقل 6 ماه حبس در بر دارد که جز در موارد خاص کمتر از ظرفیت این قانون استفاده می شود.
,بر اساس اظهارات شاهدان عینی، در آخرین مورد نا امنی و درگیری که روز دوشنبه در یکی از بیمارستان های شهرستان به وقوع پیوست توهین بیمار به مسئول حفاظت فیزیکی و تلاش ایشان برای خلوت کردن محیط اورژانس به درگیری و جراحت نامبرده و استفاده اجباری از اسپری فلفل و تخریب اموال عمومی منجر شد.
,تا جایی که به علت نشت گاز اسپری در محیط ، پرسنل اورژانس مجبور به تخلیه اورژانس و انتقال بیماران به محوطه حیاط بیمارستان شدند. شنیده ها حاکی از آن است که مدیر داخلی بیمارستان بعد از حادثه پرستاران را سرزنش نموده که چرا اورژانس را ترک نموده اید؟! شما فرض کنید در منطقه جنگی هستید؟ یا ایشان در جریان نیستند اسپری فلفل چیست و چه آثاری دارد یا در اورژانس ماسک شیمیایی وجود دارد که پرسنل از وجود آن بی خبرند !؟ در ضمن تا جایی که در دین ما روایت شده جهاد بر زنان واجب نیست که این دوستان از وضعیت جنگی در اورژانس خبر می دهند!
,در ضمن درست است تا کنون هیچ کدام از پرسنل صدمه فیزیکی ندیده اند و به قول معروف «خدا رو شکر به خیر گذشت» ولی صدمات روحی و آسیب های روانی این سوء مدیریت جبران شدنی نیست و علاوه بر کاهش بهره وری و عدم ارائه خدمات شایسته به بیماران منجر به بی انگیزگی پرسنل و رنگ باختن زحمات شبانه روزی آنها نیز می شود.
,علی ای حال آنچه اهمیت دارد این است که بیمارانی که به اورژانس منتقل می شوند قطعاً دارای شرایط حاد و بحرانی هستند و گاهی اوقات نجات جان آنها به لحظات و دقایق بسته است و اگر قرار باشد این بیماران در محیطی با شرایط شبیه به جنگ یا درگیری های خیابانی درمان شوند، سنگ روی سنگ بند نمی شود.
,به هر روی شرایط امنیت در اورژانس بیمارستان شهرستان علی آباد کتول شرایط عادی و نرمالی نیست و به نوعی می توان آن را اورژانسی نامید. در واقع لزوم اجرای یک مدیریت واحد و منسجم و یک بازنگری اساسی در ساختار ورودی اورژانس و کنترل ورود و خروج افراد به این محیط ، افزایش تعداد نگهبانان، استفاده از نیروهای مسلح یا هر تدبیر دیگری که بزرگان و متولیان شهر می پسندند، در حل این معضل اجتماعی بیش از گذشته ضروری به نظر می رسد.
,چرا که در اکثر موارد حضور سایر نهاد ها نظیر پرسنل زحمتکش نیروی انتظامی و یا حتی ورود مستقیم دادستان به قضیه و همراهی سایر مسئولین شهر باعث خاتمه یافتن غائله می شود و این زیبنده یک محیط بهداشتی و درمانی نیست!
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه