گفتگویی صمیمی با بازیگر جوان و برگزیده مشهدی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گوهرشادنیوز، مریم سلیمان خواه، جوان معلول و موفق مشهدی، استاد خوش نویس و برگزیده بازیگری در جشنواره بین‌الملی تئاتر اصفهان است  که با توجه به جوان بودن وی و  مقام‌هایی که کسب کرده برآن شدیم تا گفت‌وگویی با وی ترتیب دهیم.

** لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چرا ما باید شما یک جوان موفق بدانیم؟

مریم سلیمان خواه هستم و ۲۸ سال سن دارم دارای دیپلم ادبیات و حدود ۱۰ سال است که تئاتر بازی می‌کنم، البته در کنار تئاتر خوشنویسی هم کار می‌کنم خودم را جوان موفقی می‌دانم چون توانسته‌ام با وجود معلوییت در عرصه‌های مختلف هنری و ورزشی موفقیت‌هایی را کسب کنم.

** درباره معلولیتتان توضیح دهید معلویت مادر زادی است یا در اثر صاحنه دچار آن شده‌اید؟

به صورت مادر زادی از ناحیه دوست دچار معلولیت هستم.

** نگاه شما به معلولیت چگونه است آن را محدودیت می‌دانید؟

هرگز معلولیت را محدویت ندانسته‌ام؛ چرا که معلولیت هرگز مانع رشد و پیشرفت من نشده است و من آن را پذیرفتم و امروز علت اصلی موفقیت‌هایم را همین قضیه می‌دانم.

** عامل موفقیت خودتان را چه می دانید؟ خانواده در این موفقیت چه سهمی داشته است؟

اعتماد به نفس و فن بیان خوب و تلاش را از مهترین عوامل موفقیت خودم می‌دانم، البته از نقش پدر و مادر و حمایت‌های و پشتیبانی‌های آنها هر چه بگویم کم گفتم، چنانچه نبود تشویق‌ها و راهنمایی‌های آنها شاید امروز یک آدم معمولی بودم، البته جا دارد از زحمات مدیر موسسه توانمند سازی باران که حدود ۱۰ سال است من در آن فعالیت دارم، تشکر و قدر دانی داشته باشم.

** در زمینه‌  موفقیت‌های تان توضیح بدهبد؟

چندین مقام بازیگری در سطح کشوری و جهانی دارم که از جمله آنها کسب مقام اول بازیگری زن در جشنواره بین الملی معلولین تئاتر اصفهان است. همچنین در جشنواره‌ای که در مشهد برگزار شد نیز موفق به کسب مقام دوم بازیگری زن شدم در زمینه‌های ورزشی هم موفق به کسب مقام اول استانی در رشته دارت و سوم کشوری شده‌ام. البته ناگفته نماید در رشته خطاطی هم به مقام استادی رسیده‌ام.

** بفرمایید در  چه زمینه‌ای تئاتر کار می‌کنید؟

در زمینه تئاتر کودک و نوجوان فعالیت دارم. در حال حاضر تئاتر «پرنده و فیل» و «راز درخت مقدس» را به عنوان یک تئاتر اجتماعی و تئاتر «میان پرده یک روز تعطیل» را(در جشنواره بین‌المللی و تئاتر خیابانی، برگزیده شده است) هم روی صحنه داریم.

همیشه به این قضیه فکر کردم و حتی به این نتیجه هم رسیده‌ام که شاید چنانچه معلولیت نداشتم به اندازه امروز آدم موفقی نبودم چرا که مطئمن هستم اگر خدا چیزی را به کسی نمی‌دهد یا از او می‌گیرد به جای آن نعمت و خصلت‌های بهتری را در اختیار او قرار می‌دهد.

** چه توصیه‌ای برای افرادی که در شرایط شما قرار داشته و ناامید  و سرخوده از زندگی به گوشه‌ای پناه برده و از اجتماع دوری می‌کنند، دارید؟

معلولین باید بدانند که خواستن، توانستن است و هرگز معلولیت خود را عامل محدودیتشان ندادند. آدم‌های معلول به جای اینکه در خانه بنشینند و غم و غصه بخورند که چرا چنین مشکلی دارند، می‌توانند بیایند در اجتماع و با توانمندی‌های خودشان آشنا شوند. معلولین می‌توانند با مراجعه به مؤسسات توانمند سازی، استعدادها و توانایی‌های شان را بارور کنند.

** نگاه مردم را به معلولین چگونه می‌بینید؟

متأسفانه مردم نگاه خوبی به معلولین نداشته و همواره با دید ترحم به ما نگاه می‌کنند و من سال‌هاست که از این قضیه رنج می‌بریم؛ کاش مردم به ما چنین نگاهی نداشتند.

**توقعتان از دولت و مسئولین چیست؟ گله‌های یتان را بفرمایید؟

ما هم مثل سایر مردم نیازمندی‌هایی را داریم که باید مسئولین به آنها توجه کنند در حالی متأسفانه آنها نسبت به این نیازمندی‌ها بی تفاوت هستند. توجه مسئولین در مناسب سازی شهرها بسیار اهمیت دارد تا ما هم وقتی مانند یک شهروند در شهر در حال تردد هستیم با مشکلات عدیده برخورد نکنیم بحث اشتغال، ادامه تحصیل و بسیاری از مسائلی که در حال حاضر از حوصله این مصاحبه بیرون است، باید مورد توجه مسئولین قرار گیرد.

وی گفت: البته بحث اشتغال اهمیت بیشتری دارد و باید مورد توجه دولتمردان قرار گیرد؛ چراکه ما هم نیازمندی‌هایی داریم که باید مرتفع شود؛ مسئولان ما را ببیندند و به توانمندی‌های‌مان توجه کنند.

انتهای پیام/