آقای روحانی! فریاد بیکاری جوانان کُردستانی به عرش رسید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، مصادف با ولادت حضرت علی اکبر (ع) که روز جوان نام گذاری شده تا حداقل یک روز هم که شده دور از هرگونه شعارزدگی، کمی بیشتر به دغدغه های این بخش مهم و موثر از جامعه توجه شود و به یادمان بیاید که جوانان در جریان تحولات مختلف فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و… کشور همیشه نقش موثر و قابل توجهی دارند.

دغدغه اصلی جوان امروزی کار و تلاش است. جوان بیکار با پریشانی به آینده می نگرد از زندگی زده می شود ترس از فردا و فرداها دامنگیرش می شود.
جوان امروزی می خواهد جریان داشته باشد و آینده خود را رقم بزند. مانند آب جاری می خواهد در بطن زندگی باشد حیات را لمس کند نه اینکه در یکجا بماند و بعد از مدتی بگندد. جوان امروزی از پوچی گریزان است میل به جاودانگی دارد و می خواهد مطرح باشد.

جوانی دوره عشق ورزی است. اما جوان امروز ازدواج کردن را که سنت پیامبر اکرم (ص) است کوهی دست نیافتنی قلمداد میکند و با تاخیر افتادن آن مشکلاتش را دو چندان می بیند.

در حالی که 3 سال و اندی از فعالیت دولت می گذرد، آمارها حاکی از این است که کارنامه اشتغال زایی دولت مثبت نبوده است و متأسفانه بیکاری روند صعودی داشته و بسیاری از کارشناسان دراین باره معتقد هستند که بیکاری نه تنها در میان قشر فارغ التحصیلان دانشگاهی افزایش یافته است، بلکه به دلیل رکود حاکم بر تولید، تعداد زیادی از شاغلان موجود شغل خود را از دست داده و در جامعه بیکاران قرار گرفته اند.

در چنین شرایطی، باز هم دولت مدعی ایجاد اشتغال در طول فعالیت خود است و در مواقعی که مورد نقد قرار می گیرد، بی برنامگی خود را به گردن دولت قبل می اندازد.

در ادامه پاسخ تعدادی از جوانان را به این سوالات می خوانیم.

مریم زندی
26 ساله
کارشناس  IT
1- جوان امروز نقش بسیار پررنگی در اجتماع دارد اما در تصمیمات کلان کشور دخالت چندانی ندارد که این از نقاط ضعف محسوب می شود. چون جوان امروز هم از نظر علمی و هم فکری می تواند در امور کشوری نقش مثمر ثمری داشته باشد.

2- دغدغه اولیه هر جوان داشتن شغل خوب و درآمد متناسب با تورم کشور است. دغدغه دیگر نیز داشتن تفریحات سالم و سرگرم کننده است.

محسن زنگویی
22 ساله
دانشجوی عمران

تا امروز چیزی به نام طرح اشتغال در دولت دیده نشده و تنها تصویری که در اختیار داریم، تعطیلی کارگاه‌ها و در نتیجه بیکاری خیل عظیمی از کارگران در سراسر کشور بوده است که تناقض واضحی با طرح‌های ارائه‌شده ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، اعلام شده، طی دو سال گذشته بیش از یک میلیون شغل ایجاد شده که دقیقاً در همان زمان آمارها نشان می‌دهد 15 هزار کارگاه و بنگاه تولیدی هم تعطیل شده است یا 160هزار صنعتگر بیکار شده‌اند که این سؤال را مطرح می‌کند که این آمار ارائه‌شده بر چه اساسی بوده و کدام تولید و کدام سرمایه‌گذاری باعث ایجاد این حجم از اشتغال بوده است؟

وعده‌های بیکار!
«ما برای اشتغال یک برنامه جدی خواهیم داشت و من جدی‌ترین برنامه اقتصادی ام در ماه‌های اول حل معضل اشتغال است و مخصوصا برای آنهایی که تحصیل کرده دانشگاه‌ها هستند.» اینها جملات انتخاباتی رئیس دولت تدبیر و امید است.  رئیس جمهوری یکی از مهم‌ترین وعده‌ها و رویکردهای خود را در بحث داخلی اشتغال‌زایی و مبارزه با بیکاری عنوان کرده بود. وی همچنین مقابله با بیکاری را یکی از چالش‌برانگیزترین و جدی‌ترین موضوعات پیش روی دولت تدبیر و امید دانسته بود.

اعتبار برای اشتغالزایی: هیچ!
دولت یازدهم تا کنون نشان داده که در شعار یا بر روی کاغذ برای مواردی مثل اشتغالزایی اعتبارهای خوبی را در نظر می‌گیرد اما چنانکه گفته است در سال ۹۴ اعتبار نسبتا خوبی حدود ۴ هزار میلیارد تومان برای طرح‌های اشتغالزایی پیش بینی شده بود اما امکان تحقق آن فراهم نشد.

به جای پاسخگویی!

قریب به سه سال و نیم از عمر دولت یازدهم می‌گذرد و تنها چند ماه از ماموریت دولت یازدهم باقی مانده است. هیچ کدام از وعده‌های انتخاباتی دولت برای رفع معضل بیکاری به بار ننشسته و شمار بالای بیکاران گویای آن است که دولت در موضوع اشتغالزایی ناموفق عمل کرده است. عدم توجه دقیق دولت به آمارهای بازار کار تا جایی است که رئیس جمهور آغاز سال جاری دستور تک رقمی شدن نرخ بیکاری تا پایان این دولت را داده بود.

اما جدیدترین آمارهای منتشر شده توان دولت برای اشتغالزایی برای خیل بیکاران را مورد سوال و تردید قرار داده است. از طرفی دیگر مردم آمارهایی نظیر ادعای رشد اقتصادی را فقط می‌شنوند ولی آنچه اهمیت دارد آن است که بیکاری یا تورم را در زندگی با تمام وجود لمس می‌کنند.

نسل جوان همیشه به دنبال الگوی مناسب خود بوده و برای یافتن آن، دو شعار گفتار و عمل را پیش رو قرار داده، و به دنبال الگویی است که به گفته های خودش جامه عمل بپوشاند. اگر نسل جوان بین گفتار و کردار الگوی خود تضاد و تعارض ببیند نمی تواند به او اعتماد کرده و از اندیشه های او پیروی کند.

انتهای پیام/