به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شوباد ؛با گذشت ۳۷ سال از انقلاب شکوهمند اسلامی با وجود محرومیت‌زدایی هایی که توسط برخی مسوولین و گروه های جهادی انجام می شود اما روستاهایی در کشور وجود دارد که از امکانات اولیه رفاهی زندگی محروم هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , شوباد , ؛با گذشت ۳۷ سال از انقلاب شکوهمند اسلامی با وجود محرومیت‌زدایی هایی که توسط برخی مسوولین و گروه های جهادی انجام می شود اما روستاهایی در کشور وجود دارد که از امکانات اولیه رفاهی زندگی محروم هستند.,روستاهایی در کشور وجود دارد که از امکانات اولیه محروم هستند و در این میان بسیاری از روستاهای جنوبی و شرقی استان کرمان همچنان از ابتدایی‌ترین امکانات و زیرساخت‌های فرهنگی، بهداشتی و درمانی محرومند که یکی از این روستاها سهران سفلی کهنوج از نبود آب آشامیدنی رنج میبرند.خشکسالی و بحران مدیریت چادر خاکستری خشکش را بر لبهای خشکیده این منطقه گسترانده است و دیگر مجالی برای تنفس روستاییان نیست.و قصه پرغصه کم آبی این روزها دیگر تکراری شده است و حتی مردم دیگر از گفتن آن خسته شده اند!
,بنا بر این گزارش امروز با وجود هجمه‌های فرهنگی دشمنان، کمبود امکانات و عدم فعالیت فرهنگی در روستاها می‌تواند، ضربه‌های جبران‌ناپذیری بر پیکره این قشر وارد کند.
,اهالی این بخش که بیشتر کارگر و کشاورز هستند در اوج تابستان و زمستان با وجود امکانات کم منطقه دست از تلاش برای کسب روزی حلال بر نمی‌دارند و سختی‌ها را بر خود هموار می‌کنند، اما آن چه سبب گلایه و ناراحتی مردم این دیار محروم شده عوامل طبیعی، فقر و تنگدستی نیست، بلکه بی آبی است که رنج و سختی اهالی را مضاعف کرده است.
,یکی از ساکنین این روستا در گفت‌و‌گو با خبرنگار شوباد اظهار داشت: مشکل عمده این روستا نبودن آب لوله‌کشی و آشامیدنی است، با ابراز تأسف با وجود نزدیکی روستای سهران به شهرستان کهنوج از نبود آب آشامیدنی رنج می‌بریم.
,یکی دیگر از اهالی روستا می‌گوید: کار به جایی رسیده که برای استحمام و شسشتوی رخت و ظرف، باید شال و کلاه کنیم و به یاد دوران دیرین، موتور آب را غنیمت شماریم. بی آبی، مردم روستا را کلافه ساخته است،مردم این روستا دیگر تحمل سختی و مشکلات کمبود آب آشامیدنی را ندارند.
,وی ادامه داد: انتظار داریم مسئولان شهرستان در این خصوص اهتمام ویژه‌ای داشته باشند و هر چه سریعتر این مشکل را رفع کنند چراکه تحمل این وضع برای مردم روستا غیرممکن است.
,مردم روستای کهنوج که در تب بی آبی می سوزند،مشکل بی آبی در این روستا تا اندازه ای است که دیگر مردم انگیزه زندگی کردن در این روستا را از دست داده و مهاجرت به شهر را بار ماندن ترجیح می دهند که مهاجرت خود نیز معضل را دوچندان کرده است.
,و از وضعیت نبود آب آشامیدنی در روستای خود گلایه دارند و از مسئولین می خواهند که برای وضعیت اسفناک آنها چاره اندیشی کنند.
,بنا بر گفته اهالی که با ابراز تأسف با وجود فاصله کم این روستا به مرکز شهر اما هنوز به اتمام نرسیده است و هم‌اکنون آب مصرفی مورد نیاز مردم در اکثر مواقع مردم روستا به ناچار آب را از موتور آب که با روستا فاصله دارد و نیز شور است بر روی سر خود حمل می‌کنند تا لیوان آبی برای آشامیدن داشته باشند و البته محلی که مردم روستا از آنجا آب می‌آورند، محل استفاده حیواناتی مانند سگ و گاو است.
,یکی دیگر از اهالی این روستا گفت: مسئولان خود بیایند و ازنظر وضعیت ببینند و برای دقایقی کوتاه در این روستا مستقر شوند.
,حرف های ما مردم هم به جایی نمی رسد. گویا قرار نیست کسی برای حل مشکل کاری کند. مردمان روستا پس از یک روز خستگی کار، باید برای یافتن یک مشت آب و زدودن گرد خستگی از صورت، به این همسایه و آن فامیل رو زنند تا شاید فرجی شود.
,انتظار می رود مسئولین شهرستان مشکلات ناشی از بحران کم آبی، این معضل را به دست فراموشی نسپارند و برنامه ریزی مدونی در قالب برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت برای مدیریت این بحران در این شهر و روستاها داشته باشند.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه