به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ائل در شهر که قدم میزنی پوسترهای انتخاباتی رئیس جمهور حاضر بیشتر از همه به چشم می خورد، رنگ و وارنگ، جالب تر آنکه هریک از پوسترها نیز با عنوان حزبی از احزاب جدیدالاحداث اصلاح طلبان است، البته ناگفته نماند که خانه کارگر( بخوانید خانه سرمایه داران) پیش از هر حزب و گروهی پوسترهای حمایت از روحانی را در سراسر کشور منتشر و به دیوار کوباند!
در پی واکنش فعالان شبکه های اجتماعی به پوسترهای حمایتی خانه کارگر از روحانی، دبیر خانه کارگر تبریز گفته بود که از جیب خودمان و نه از جیب کارگر این پوسترها چاپانده شده اند و بعد این نیز در حجمی بیشتر پوسترهای حمایتی ما را خواهید دید، همان هم شد و نمی دانم باز از جیب چه کسی پوسترهای حمایتی چاپ شد. اینکه دبیر خانه کارگر می گوید از جیب خودشان از روحانی حمایت می کنند این سوال پدید می آید که پس چرا عنوان یک تشکل صنفی را بر پوسترها نهاده اید؟! چه بهتر که نام خودتان را در پوستر آورده و برای آینده سرمایه گذاری کنید، دیگر چه نیازی به عنوان کارگر است؟! و یا نه اگر از پول تشکیلات خانه کارگر پوستر چاپانده اید چه کسی چنین حقی برای شما قائل شده است، کارگرانی که هشتشان گرو نه شان است و یا مصلحت سیاسی خودتان؟! آنانی که باید حامی کارگر در برابر دولت و کارفرمایان باشند خود شده اند حامی دولت و کاندیدای خاص و حال این کارگر است که بی خانه است زیرا خانه اش توسط لیبرال ها غصب شده است!
اصل ماجرا این است که عده ای بنام کارگر نه تنها در مقام سرمایه دار حق کارگر را پایمال می کنند، از سوی دیگر به نام آنان از ادامه دولت روحانی حمایت می کنند تا در افکار عمومی دولت را طرفدار کارگر و کارگر را حامی روحانی نشان دهند، اما افکار عمومی همچنان در تناقض رکود و تعطیلی صنعت و تجمعات اعتراضی کارگران برای دریافت حقوق معوقه چندین ماهه خواهد ماند، افکار عمومی نامه کارگران فلان کارخانه تبریز برای برخورداری از حمایت کمیته امداد را از یاد نمی برد!
نکته جالب دیگری در تبلیغات احزاب به اصطلاح حامی روحانی دیده می شود کلید واژه " به عقب برنمی گردیم است" اولین کلماتی که با دیدن این جمله در ذهنم نقش بست این بود: " از این همه وفور رانت و قدرت به کجا می خواهید بازگردید؟!" اصل قضیه آنست که تمامی لیبرال های قدرت و ثروت دست در دست هم شده اند تا بار دیگر افکار خاص خود را در افکار عمومی دلسوزانه جلوه دهند و با فریب هایی جدید چون سایه جنگ و ... ملت را به سمت گزینه ایده آل لیبرال ها سوق دهند تا باردیگر قدمی به آرمان نهایی یعنی آمریکایی شدن محض نزدیکتر شوند و از مسیری دیگر کیسه ها پر پول کنند، فریب معیشت یکبار آرای خاکستری را به سمت گزینه سازش کشاند اما سازش و فرزند حاصل از آن یعنی برجام هیچ از گره های معیشت ملت باز نکرد، حال به جای معیشت وعده داده شده می گویند مردم نان مهم نیست، ما سایه جنگ را از شما دور و حیات دوباره به شما بخشیدیم، زهی خیال باطل و امان از دروغ محض دولت راستگویان!
در هر حال هیچ گربه ای محض رضای خدا موش نمی گیرد اگر امروز حجمی از تبلیغات کاندیدای خاص که توسط اشخاص و منابع خاص تامین می شود را در شهر می بینیم صرفا و صرفا برای ادامه روزگار خوش قدرت و رانت است و الا اگر بنا بر دلسوزی بود اینان باید در حضور ملت توبه می کردند از فریب ۹۲!
باشد که رها شویم از فریب لیبرال ها!
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه